Expat On Air

Expat On Air: hét radioprogramma voor expats, elke zaterdag van 09.00 tot 10.00.

Expat On Air is in heel Europa op kortegolf te beluisteren. De uitzendingen zijn ook online te horen via de streams en podcasts. Na de uitzending verschijnt een uitgebreid artikel met audio op Wereldomroep.nl.

de redactie met uw vragen en opmerkingen.

'Nederland is eigenlijk nooit tolerant geweest ten opzichte van homoseksuelen. Het wordt beter, maar er moet nog veel gebeuren. Homogeweld is van alle tijden', zegt hoogleraar interculturele relaties Saskia Wieringa over de hausse aan nieuwsberichten over weggepeste homostellen.

In twee dagen tijd meldden zich tachtig mensen bij een speciaal meldpunt van de Gay Krant. Zestig gevallen daarvan zijn 'zeer serieus', zegt hoofdredacteur Henk Krol van het blad. Krol hoopt met een inventarisatie een beter beeld te krijgen hoe vaak dit soort gevallen voorkomt in Nederland.

Belangrijke stappen
Toch zijn er volgens hoogleraar Wieringa belangrijke stappen gezet als het gaat om meer tolerantie ten opzichte van homoseksuelen en lesbiënnes. Ze noemt zaken als het homohuwelijk, en de mogelijkheid voor paren van hetzelfde geslacht om kinderen te adopteren.

Ook blijkt uit cijfers van het Sociaal en Cultureel Planbureau dat Nederlanders ruimdenkender zijn geworden als het gaat om homoseksuelen.

Meer aandacht
Wieringa: 'Potenrammen en het in elkaar slaan van lesbische vrouwen is van alle tijden. Het is de laatste tijd minder geworden, alleen krijgt dit soort zaken veel meer aandacht. En dat is gunstig: hoe meer aandacht er is, hoe harder er ook tegen gevochten wordt.'

Saskia Wieringa is ervaringsdeskundige: ze werd in 1979 zelf slachtoffer van homofoob geweld. 'Ik liep in Amsterdam heel verliefd hand in hand met mijn toenmalige vriendin, toen we van achteren betast en geknepen werden door twee jongens. Ik heb ze geprobeerd af te weren, waarop we in elkaar geslagen werden. Dat heeft me twee voortanden gekost.'

Homo in Brunei
Ook Nederlandse expats worstelen soms met de manier waarop ze voor hun geaardheid kunnen uitkomen. 'We konden er niet officieel in één huis samenwonen', zegt Robert Jan van Leeuwen over de periode waarin hij met zijn vriend in Brunei woonde en werkte. Voor beiden was dan ook een apart huis gehuurd.

'In de Nederlandse gemeenschap wist iedereen van onze relatie en was het ook geen punt. Toch is het verhaal bij het bedrijf terechtgekomen, en werden we gewezen op ons contract. Daarin stond dat we moesten wonen in het huis dat we toegewezen hadden gekregen.'

Bedrijfsleven
Het Company Pride Platform maakt zich sterk om dit soort zaken te voorkomen. Marijn Pijnenburg van het Platform: 'Je moet je natuurlijk houden aan de wetten van het land waar je woont. In sommige landen is homoseksualiteit zelfs verboden. Maar veel bedrijven houden er wel rekening mee. Ze zijn op de hoogte van de situatie in het land waar ze personeel naartoe sturen. En hebben uitgebreide voorlichtingsprogramma's voor homo's die worden uitgezonden.'

Volgens Pijnenburg ontwikkelen steeds meer bedrijven speciaal beleid als het om homoseksuele medewerkers gaat. 'Ze leggen vast dat niet alleen mannen en vrouwen gelijk zijn en gelijke kansen moeten krijgen, maar bijvoorbeeld ook gehandicapten en homoseksuelen.'

Dergelijke afspraken zijn volgens Pijnenburg 'een mooi begin'. Maar vaak moet er meer gebeuren. 'De hele organisatie moet dat beleid dragen. Topmanagers moeten het woord homo of lesbisch ook gewoon durven gebruiken als ze het hebben over gelijkheid. Dan zullen de lagen daaronder dat vanzelf overnemen en een voorbeeld zijn voor anderen.'

Indonesië
Ook als het gaat om homoseksuele relaties in het buitenland is hoogleraar Saskia Wieringa ervaringsdeskundige: ze is getrouwd met een Indonesische vrouw. 'Indonesië stond altijd te boek als een redelijk tolerant land. Maar de acceptatie van homo's en lesbiënnes wordt er snel minder.'

Volgens Wieringa bevindt de islam zich in een vrij conservatieve fase. En dat werkt ook op dit front door, ondervindt ze in Indonesië. 'We kunnen nu niet openlijk zeggen dat we getrouwd zijn. Dat zou te veel gevolgen hebben voor de carrière en de veiligheid van mijn echtgenote.'