Wandelaars hebben het al gezien; op de Nederlandse heide keert het paars terug. Plantensoorten die de heide zijn karakteristieke paarse kleur geven nemen in aantal toe, terwijl grassen die de heide een gele gloed geven in aantal afnemen.

De heidegebieden waren de afgelopen decennia geleidelijk verkleurd door de neerslag van stikstof. Bepaalde grassoorten, die van nature in heide voorkomen, gaan dan domineren, zoals bochtige smele op de droge heide en het pijpenstrootje op de vochtige hei.

De neerslag van stikstof is de afgelopen jaren gedaald door maatregelen als strengere mestwetgeving en schonere auto's. Toch is het stikstofniveau op de heide nog hoog genoeg om effect te hebben. Het aantal soorten dat van stikstof houdt, zoals grassen en bramenstruiken, is niet echt afgenomen.

Klassiek paars
Dat de heide toch weer klassiek paars kleurt komt dan ook eerder door het intensieve beheer van de laatste jaren. De terreinen worden tegenwoordig begraasd, geplagd en gemaaid om vergrassing en dichtgroeien met bomen en struiken tegen te gaan.

Het is vermoedelijk hieraan te danken dat de heide weer paarser wordt. Aan de andere kant leiden de beheersmaatregelen niet tot een grotere biodiversiteit. Het min of meer uniforme paars dat nu ontstaat is niet per se natuurlijk.

Natuur?
Echt erg is dat niet, want in feite is de hei nooit een echt natuurlandschap geweest. Ook in het verleden zijn de paarse vlakten ontstaan door menselijke bemoeienis. Schaapskudden en andere grazers hielden de heide eeuwenlang in topconditie. Die historische vorm van beheer is nu dan ook – deels - verantwoordelijk voor de terugkeer van dit oer-Hollandse plaatje.

Meer interessante verhalen lezen? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine