Expat aan het woord
In Expat aan het woord schrijven Nederlandse expats en emigranten zelf over hun leven in het buitenland. Klik op onderstaande kaart om een overzicht van de verhalen te zien.
Wil je ook een artikel schrijven voor onze website en het WereldExpat Magazine? Stuur je bijdrage dan naar onder vermelding 'expat aan het woord'. (Lengte: tussen de 500-800 woorden, graag 4 foto’s meesturen van jezelf en je omgeving).
De eerste 5 inzendingen krijgen nu het boek De Mythische Oom van Mariët Meester toegestuurd!
Frances Larder, dochter van Nederlandse emigranten, heeft in het Australische Coffs Harbour een tentoonstelling ingericht over het leven van de Nederlanders die in de jaren '50 naar Australië kwamen. Na jaren voorbereiden is alles nu klaar voor de opening op 9 december.
Het afgelopen half jaar hebben we nog heel hard moeten werken om de tentoonstelling Echoes from the Past op tijd af te krijgen. Maar het is gelukt. Alles staat klaar in de Bunker Gallery in Coffs Harbour. Met dank aan de ongeveer 30 vrijwilligers die er vier jaar lang mee bezig zijn geweest.
Klederdracht
De tentoonstelling heeft verschillende onderdelen. Zo zijn er 26 poppen te zien, van elk zo'n 95 cm hoog. Ze zijn gekleed in de traditionele klederdracht van de Nederlandse provincies rond 1900. Waar mogelijk hebben we recycle-materiaal gebruikt zoals rollen wc-papier en oude sokken.
Vrijwilligers hebben alle kleding genaaid, tot aan de gesteven petten en hoeden van de mannen toe. De klompen zijn geschonken door het restaurant-annex-winkel van een Nederlandse emigrantenfamilie uit Coffs Harbour. Vrijwilligers hebben ze met de hand beschilderd.
Diorama's
Op de tentoonstelling zijn ook 13 diorama’s te zien: een soort maquettes waar je van de voorkant in kunt kijken. Ze tonen het dagelijks leven van de Nederlanders begin jaren ’50: de herinneringen aan het land dat ze verlieten, het aanpassen aan het nieuwe woonland en de problemen die ze daar tegenkwamen.
De diorama’s zijn gemaakt van hout van oude laden die één van de vrijwilligers langs de kant van de weg vond. Ze heeft de laden onderverdeeld in vakken en er deurtjes voor gezet, zodat ze nu lijken op typisch Nederlandse voorgevels.
Schenkingen
De interieurs van deze huisjes zijn zelfgemaakt, gedoneerd of aangekocht. Voor de achtergronden zijn vaak oude kalenders gebruikt. De Nederlandse gemeenschap in Australië heeft daarbij een handje geholpen met gulle schenkingen van boeken, souvenirs, stoffen of gewoon geld.
Sommige diorama’s zijn wel een meter hoog. Ze vertegenwoordigen thema's zoals Amsterdam, Anton Pieck of een klompenwinkel. De meeste hangen aan de muur, maar er zijn ook een paar diepere bij. Die laten bijvoorbeeld zien hoe de emigranten zich leerden aanpassen aan bosbranden en andere rampen.
Wandkleden
Er hangen ook twee grote wandkleden aan de muur. Op het eerste is een kaart van Nederland te zien, met in handgeborderduurde circkeltjes symbolen van de provincies. Ook kun je zien uit welke provincie de klederdracht van de poppen komt. Het tweede wandkleed is gewijd aan typisch Nederlandse borduurpatronen.
Het werken met vrijwilligers was niet altijd even makkelijk, omdat er veel ouderen tussen zaten. Vooral in de laatste maanden was het lastig om vaart te zetten achter het project. Wegens ziekte konden sommige workshops niet doorgaan.
Nederlands erfgoed
Ik ben met dit project begonnen omdat ik al eerder een tentoonstelling had opgezet over de Nederlandse geschiedenis. Die ging over het leven van vijf Nederlandse vrouwen in Nederlands-Indië. Toen bleek al dat er veel belangstelling was van het Australisch publiek voor het Nederlandse erfgoed.
Als bestuurslid van de Dutch Australian Cultural Center ben ik op zoek gegaan naar vrijwilligers die dan hopelijk ook gelijk DACC-lid zouden worden. Daarom heb ik heel veel clubs en bijeenkomsten van de Nederlandse gemeenschap bezocht.
Nederlandse hulp
Het trof dat mijn man toevallig voor zaken naar Nederland moest en ik met hem mee kon gaan. Zo kon ik onderzoek ter plaatse doen naar de geschiedenis van de kostuums. Iedereen die ik in Nederland sprak over mijn project was meteen enthousiast en veel mensen hielpen mee met boeken of stoffen.
We hadden natuurlijk ook geld nodig. Met behulp van de DACC kregen we steun van het Wilhelmina Fonds en het Nederlands Emigratie Fonds. En daarnaast ook van de Nederlandse consul en natuurlijk van iedereen die materialen schonk.
Oorlog
Naast trots op de vrijwilligers, ben ik ook blij dat ik dit heb gedaan omdat ik er zoveel van heb geleerd. Het doel van de tentoonstelling is niet alleen om iets te laten zien van het leven van de emigranten, maar ook om de rol van de Nederlandse geschiedenis te belichten. En vooral van de Tweede Wereldoorlog.
Het waren immers de verschikkingen van die oorlog die ertoe hebben geleid dat we de kans kregen om in Australië een beter leven te beginnen. Daarbij vond ik het belangrijk om de verschillen tussen de twee culturen te laten zien. In de hoop dat zo een beter beeld onstaat van wat de Nederlanders hebben bijgedragen aan de Australische geschiedenis en manier van leven.
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine. www.wereldexpat.nl






















Nieuwe reactie inzenden