Na jaren professioneel rondzwerven over de hele wereld heeft havenmeester Hans de Jong (55) een thuis gevonden in Djibouti. 'Ik ben me aan het settelen.'

Met zijn vrouw en kinderen woont Hans de Jong in Djibouti Stad, de kleine hoofdstad van het land aan de Rode Zee. Of zijn zwerftocht definitief hier eindigt is moeilijk te zeggen. 'Er kan altijd iets gebeuren', zegt hij. Want in de Port de Djibouti zijn zaken en politiek onlosmakelijk met elkaar verbonden.

De volledige economie van Djibouti is afhankelijk van wat er in de haven gebeurt. De president, Ismaïl Omar Guelleh, kijkt over De Jongs schouder mee. Vrij letterlijk: het portret van Le Président hangt boven zijn bureau. 'De belangen zijn enorm. Het is een hele politieke functie.'

Wereldreiziger
Maar De Jong weet waaraan hij is begonnen: het is zijn tweede keer als algemeen directeur in Djibouti. Zijn werkgever DP World, een bedrijf uit Dubai dat de haven runt, haalde hem vorig jaar speciaal terug uit Algerije. Het maakt hem de achtste manager in evenzoveel jaar: niet echt een stabiele positie dus.

De haven zat er al vroeg in bij De Jong, die al vroeg van zijn geboorteplaats Tilburg naar Antwerpen verhuisde. In de Vlaamse stad begon hij zijn carrière. Het accent bleef, maar de wereldreiziger in hem ontwaakte pas echt toen hij in 1989 naar Dubai werd overgeplaatst: toen nog een typisch klein emiraat.

In Dubai besefte De Jong dat hij niet de rest van zijn leven 'rond de kerk' wilde doorbrengen. Hoewel het moelijk te doen was vanwege zijn toenmalige vrouw en kinderen, bleef hij toch voortdurend zoeken naar uitdagingen. Waar ook ter wereld.

Afrikaanse inslag
Er is nog steeds overal vraag naar ervaren havenmanagers, maar de hang naar verandering is inmiddels minder sterk. 'Mijn voorkeuren zijn veranderd', zegt De Jong. 'Na die lijst van landen, culturen en situaties ben ik nu in een fase waarin ik me een beetje wil settelen.'

De havenmeester heeft een bijzondere band met het Midden-Oosten, waar hij de afgelopen jaren veel tijd doorbracht. Maar het meest thuis - meer nog dan in zijn geboorteland - voelt hij zich in Afrika. Djibouti lijkt de ideale middenweg, met zowel Arabische invloeden als Afrikaanse, en dan vooral uit Somalië.

Hij zegt weinig moeite te hebben zich aan te passen aan andere culturen en religies, zolang ze maar niet extremistisch zijn. In Algerije maakte hij de spanning mee tussen liberale en orthodoxe moslims. Djibouti is na zoiets een verademing. 'Het geloof is hier niet extreem. Het is islam met een Afrikaanse inslag.'

Ramadan
De manier waarop de Djiboutianen hun geloof belijden laat voldoende ruimte over voor het individu, aldus De Jong. Zo leeft zijn Djiboutiaanse vrouw tijdens de ramadan - die zojuist begonnen is - perfect volgens de regels van de koran.

Maar ze is tegelijkertijd een moderne vrouw die zich westers kleedt als het echtpaar uit eten gaat. 'Mijn vrouw zou ook nooit met me meeverhuizen naar een plek die haar in haar vrijheid zou beknotten', zegt De Jong. Zelf gaat hij dit jaar ook proberen te vasten tijdens de ramadan. 'Uit respect.'

Djibouti kent een hoge werkloosheid en het leven is duur, maar het is ook een cultuur met een sociaal vangnet waarop altijd kan worden gerekend. 'Je deelt alles met familie- en clanleden', zegt De Jong. 'Ze kunnen soms maanden blijven en daar zeurt niemand over.'

'Faire le khat'
Westerlingen zijn volgens hem wat 'egoïstischer' en op het eigen gezin gericht. Al geeft hij toe dat het in Djibouti eenvoudig is om gasten te herbergen. Iedereen met een beetje geld over aan het einde van de maand heeft een huishoudhulp. 'Je hoeft dus niet zelf voor ze te koken.'

Belangrijk onderdeel van het sociale leven in Djibouti is de nationale hobby: 'faire le khat'. De meeste Djiboutiaanse mannen brengen hun middagen onderuitgezakt door op een kussen terwijl ze op de blaadjes van de licht verdovende qat-plant kauwen. Intussen wordt gekletst en soms gewerkt.

'Het is een manier van netwerken', relativeert De Jong, maar zelf heeft hij er niets mee. 'Ik heb het twee keer geprobeerd, het was ook onderdeel van mijn bruiloft, maar het doet me weinig. De smaak is niet prettig en ik heb gemerkt dat je er niet van kan slapen. Dan kom je 's ochtends ook niet fris op je werk.'

Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine