Koeien zijn kampioenen als het gaat om de uitstoot van CO2. Met hun winden en boeren pompen ze meer CO2 de lucht in dan vliegtuigen, trucks en personenauto's bij elkaar opgeteld. Vee is verantwoordelijk voor maar liefst 50% van de wereldwijde CO2-uitstoot, blijkt uit nieuw onderzoek. Een piepklein groen slootplantje kan uitkomst bieden.
Dezelfde onderzoekers, van het World Watch Institute, ontdekten dat het verminderen van de uitstoot van vee veel eenvoudiger, sneller en effectiever is dan andere methoden om broeikasgas tegen te gaan. Zo verspreiden koeien veel minder CO2 als ze eendenkroos eten.
In Nederland moet een grootschalig experiment uitwijzen of gekweekte kroos een commercieel haalbaar alternatief is voor gewoon veevoer.
Oerwoud plat
Europese koeien kauwen vooral op korrels met Zuid-Amerikaanse soja. En dat is onhandig als je bedenkt dat kostbaar tropisch regenwoud wordt gekapt voor die sojaplantages. Dat levert een enorme extra uitstoot aan broeikasgas op. Nog opgeteld bij het feit dat er minder bomen overblijven om de CO2 uit de lucht te halen. En dat die soja vervolgens over de halve wereld verscheept wordt, maakt het allemaal maar erger.
Het Nederlandse ministerie van Landbouw onderzoekt samen met de Universiteit van Wageningen en een aantal bedrijven of een puur Hollands plantje, eendenkroos, kan dienen als vervanging van soja. Het mes snijdt dan aan twee kanten: de bossen blijven gespaard, en kroos drukt de CO2-uitstoot door koeien.
Kostprijs
De kosten zijn cruciaal; als de veevoederbrokken op 'kroosbasis' duurder uitvallen dan de huidige generatie sojabrokken, dan is het hele concept kansloos.
Voor Jos Westerhof van veevoederbedrijf Forfarmers, één van de bedrijven die meedoen aan de proef met eendenkroos, gaat het maar om één vraag:
'Is het voor ons financieel aantrekkelijk om eendenkroos te gaan gebruiken? Want we zullen natuurlijk altijd de afweging maken tussen de kostprijs van de grondstoffen. Dat is dus tot nu toe soja, want dat is goedkoper. Uiteindelijk speelt de economie natuurlijk een hele grote rol in dit gebeuren.'
Biogas
Aan twee voorwaarden voldoet kroos alvast: het bevat net zoveel eiwit als soja, en het groeit prima op een restproduct van de vele biogasinstallaties die al in gebruik zijn. De eerste Nederlandse krooskwekerij maakt dan ook gebruik van de mineralen die overblijven nadat koeienmest is omgezet in biogas.
Manager Jan Prinssen staat in een tent van doorzichtig plastic, met daarin een reeks waterbassins met een dikke laag kroos.
'Dit is gewoon eendenkroos wat in de sloten in Nederland voorkomt. We hebben hier een biogasinstallatie, in die installatie verwerken we mest. Van die mest maken wij biogas, dat is dus duurzame energie. En het overblijfsel na die vergassing, een soort restproduct, dat zijn mineralen. En als je nu die mineralen in dit water oplost, dan dient dat weer als perfecte voeding voor eendenkroos!
Perfecte cirkel
En zo is de cirkel rond; het kroos gaat naar de koe; de koe produceert mest; de mest wordt biogas en mineralen; en die mineralen worden weer kroos. Maar hoe zeker weten de deelnemers aan het experiment dat de koeien de futuristische 'eendenkroosbrokken' zullen eten?
Jos Westerhof van Forfarmers heeft het antwoord:
'De mensen hebben het geproefd, en die zeggen: het smaakt precies naar gras. We weten allemaal in het voorjaar als de koeien in de wei gaan hoe blij ze zijn om het gras te kunnen vreten. Koeien zijn gek op gras, dus dat komt helemaal in orde.'
Luister hier naar een reportage van Thijs Westerbeek over het kweken van eendenkroos voor veevoer


















Beste Thijs,
Voor een journalist die werkt voor de Wereldomroep verwacht ik een beter verhaal dan bovenstaand verhaal. ik noem slechts een aantal zaken:
1. Koeien zouden voor 50% verantwoordelijk zijn voor de CO2 uitstoot. het rapport van WWi is zeer omstreden en bovendien ver afwijkend van 'officiële rapporten'; FAO Livestock long Shadow (18% van dierlijke producten) en recent FAO dairy (2-3 % zuivel gerelateerde emissies).
2. Koeien kauwen vooral om korrels uit Zuid Amerika (soja). Melkkoeien in Nederland eten gemiddeld 75% ruwvoer (lokaal) en 25% krachtvoer. van deze 25% krachtvoer bestaat 5-10 %. Dus maximaal 2.5% van het rantsoen komt uit Z-Amerika. Niet dat we daar geen aandacht aan moeten besteden, maar wel ter nuancering.
3. Het vinden van alternatieven van soja is prima. Eendenkroos is daarmee een mogelijke optie. Deze optie is echter een mogelijkheid op de middellange termijn. Om die reden dienen veevoerbedrijven en zuivelbedrijven nu al de verantwoordelijkheid te nemen om duurzame soja in te kopen (dus geen ontbossingen, duurzame landbouwpraktijken en uitsluiten sociale wantoestanden).
Met vriendelijke groet,
Klaas Jan van calker
CONO Kaasmakers
Nieuwe reactie inzenden