World Ride 4 Hope

De Wereldomroep doet verslag van de reis die Mary, Thijs, Onno en Noëlle maken van Bahrein naar Nederland.

Op haar weblog www.worldride4hope.nl heeft Mary Broekhuijsen een lijst met praktische tips, adressen en wetenswaardigheden voor (auto)reizigers in Iran en Turkije samengesteld.

Ook is meer te lezen over het goede doel dat het gezin steunt met hun reis.

'Reis op boot was vermoeiend, papierwerk nog meer. In geen 24 uur een fatsoenlijke maaltijd gehad', twittert Mary Broekhuijsen vanuit Iran. Dat een autoreis van Bahrein naar Leiden een avontuur is vol leuke én minder leuke verrassingen, wordt het expatgezin al snel duidelijk.

In de smoorhete Iraanse havenstad Bandar Abbas lijkt het doek te vallen voor de expeditie. Een zwart scenario komt op tafel: de auto met de sleutels in het slot achterlaten voor de gelukkige vinder en zelf het vliegtuig naar Nederland nemen. Opdracht mislukt. Of...?

Hersentumoren
De tocht van Bahrein naar de nieuwe woonplaats Leiden zou een maand duren. Zo wilden Thijs en Mary Broekhuijsen en hun kinderen Onno en Noëlle tien jaar expatbestaan met een klap afsluiten. Ook wilden ze geld inzamelen voor onderzoek naar hersentumoren door het Rotterdamse Erasmus Medisch Centrum.

Onder de naam 'Worldride4hope' zouden ze daarom door onder meer door de Verenigde Arabische Emiraten, Iran en onherbergzame delen van Turkije rijden. Per eigen auto dus. En dat dat niet vanzelfsprekend is, werd al gauw duidelijk na hun aankomst per veerboot in Iran.

Bureaucratie
'We hebben het één en ander meegemaakt in Canada, Bahrein en de Domicaanse Republiek, maar deze bureaucratie slaat alles', meldt Mary per telefoon. De lijvige stapel 'voorwerk' die het gezin bij zich had bleek niet voldoende voor doorgang met eigen vervoer.

Zo blijken er voor een tijdelijke autoverzekering niet minder dan vijf stempels van even zoveel instanties nodig te zijn. Anders dan Farsi spreekt men niet. Het internet als vertaalhulp is traag en onbetrouwbaar, er moet dus een 'fixer' worden ingehuurd. Maar de deuren sluiten en het is 42 graden buiten.

Redding
Na twee dagen ploeteren bereiken de frustratie en moedeloosheid van het gezin het kookpunt. De plannen om de auto achter te laten en met het vliegtuig naar Nederland te gaan zijn al gemaakt. Maar dan biedt een sympathieke douanemedewerker aan om de autoverzekering op zijn eigen naam te zetten.

Mary breekt haar eigen wet als expat: ze ondertekent een formulier in een taal die ze niet kan lezen, zo dankbaar is ze voor het aanbod. En dan breekt ook figuurlijk de zon door in de warmste stad van Iran...