Bedrijven schatten de risico’s te laag in als ze personeel uitzenden naar buitenlandse vestigingen. Dat vindt AON Hewitt, een onderdeel van de internationaal opererende verzekeringsmakelaar AON. Maar volgens critici preekt AON Hewitt voor eigen parochie.
Nannette Ripmeester is expert internationale arbeidsmarkt en oprichter van Expertise in labour Mobility (ELM). Volgens haar zijn bedrijven wel degelijk in staat om risico's in te schatten. 'Bedrijven die dat niet doen, lopen imagoschade op en lopen grote financiële risico's. Dat wil geen enkel bedrijf.'
Maar Just Dalhuisen van JoHo Insurances - expert op het gebied van internationale verzekeringen - herkent zich wel in de conclusies van AON Hewitt. Grote en kleine bedrijven schieten tekort als het gaat om het onderkennen van risico's, denkt hij. Kleinere bedrijven voeren wel sneller aanpassingen door als iets niet goed geregeld blijkt te zijn. Bij grote bedrijven is de bureaucratische rompslomp vaak te groot.
Meer ontvoeringen
In het pasverschenen rapport schrijft AON Hewitt dat het vooral gaat om de volgende risico’s: terrorisme, kidnap voor losgeld, criminaliteit, burgeropstanden en burgeroorlogen, verkeersongevallen en medische risico’s. Het aantal ontvoeringen is de laatste jaren verdubbeld tot zo'n 10.000 per jaar. Bij tien procent gaat het om zakelijke reizigers.
'Een werkgever kan denken dat een verzekering meer dan voldoende is', schrijft de verzekeraar. 'Echter, in een levensbedreigende crisissituatie ontstaan er andere krachten die een negatieve invloed hebben op het beslisproces.' Vandaar dat AON Hewitt bij bedrijven aandringt op een veiligheidsprotocol. Dat is er nu lang niet altijd. Er moet ook sprake zijn van een heldere taakverdeling binnen het bedrijf.
De risico’s zijn inderdaad toegenomen, erkent ook Nannette Ripmeester, zelf met twee van haar medewerkers op weg naar Denemarken. 'Kijk maar wat er heel recent in Noorwegen is gebeurd.' Maar volgens haar weten bedrijven maar al te goed wat er speelt in landen als Libië, Egypte en Somalië.
Snel handelen
Just Dalhuisen van JoHo zegt dat de informatieoverdracht steeds beter of eigenlijk sneller verloopt. Dat is mede te danken aan de snelheid waarmee e-mailberichten en tweets de wereld over gaan. 'Je weet het meteen als er iets aan de hand is.'
Dalhuisen zegt dat bedrijven goed moeten nadenken of ze gebruik maken van deskundige hulpverlening, alarmcentrales en verzekeraars. Niet alle verzekeraars (en de daarbij behorende hulpverleningsinstanties) zijn optimaal ingericht op wereldwijde hulpverlening, met name in afgelegen gebieden en risicolanden.
'Neem nou Afrika. Een medewerker loopt ernstige malaria op. Het is dan uitermate belangrijk om snel te handelen, om te voorkomen dat de gevolgen nog ernstiger worden. Tot overlijden aan toe. Dan moet een medewerker of het bedrijf zelf snel de juiste hulpverlening in kunnen schakelen. En de hulpverlener moet snel en doelgericht actie kunnen ondernemen. Dat gebeurt helaas niet altijd.'
Onwetendheid
Een oorzaak van niet of te laat handelen bij hulpvragen van medewerkers in het buitenland is vaak onwetendheid binnen het bedrijf, meent Dalhuisen. Het komt volgens hem zelfs voor dat werknemers van grote internationale bedrijven bij vestigingen in Afrika en Azië lokaal in dienst worden genomen met niet meer dan een reguliere Nederlandse basisziektekostenverzekering.
AON Hewitt wijst erop dat bedrijven steeds vaker medewerkers naar het buitenland sturen. 'Soms voor enkele jaren, maar steeds vaker ook voor kortere perioden. Tegelijk is de veiligheid in de wereld er de afgelopen jaren niet groter op geworden.'
De veiligheid van expats moet een punt van aandacht zijn voor bedrijven voordat zich een calamiteit voordoet.


















AON Hewitt wijst erop dat bedrijven steeds vaker medewerkers naar het buitenland sturen. 'Soms voor enkele jaren, maar steeds vaker ook voor kortere perioden. Tegelijk is de veiligheid in de wereld er de afgelopen jaren niet groter op geworden.'
Wat wil men nu eigenlijk zeggen? AON Hewitt lijkt hier in te spelen op onderbuikgevoelens ("kijk maar wat er heel recent in Noorwegen is gebeurd"). Welke conclusie de lezer zou moeten trekken uit de gebeurtenissen in Noorwegen, dat laat AON in het midden.
Als "de veiligheid in de wereld" is afgenomen, dan leidt uitzending niet per se tot meer gevaar voor de exat. Diens thuisland is namelijk ook gevaarlijker geworden.
@wereldomroep
hoe doe je dat bij je eigen bedrijf ?
bv “ Wereldomroep-verslaggever Hans Jaap Melissen is de eerste Nederlandse journalist in Libië. “
en
“ Kort nadat het noordoosten van Japan getroffen werd door een aardbeving en een vloedgolf reisde correspondent Kjeld Duits van zijn woonplaats Kobe naar het rampgebied. Toen de eerste berichten over stralingsgevaar rond de kapotte kernreactoren naar buiten kwamen en andere journalisten hun koffers pakten, besloot hij te blijven. Voor de Wereldomroep maakt Kjeld de balans op... “
vertel eens.............
Nieuwe reactie inzenden