Een fabriek in verpakkingsmateriaal om het leven van Ethiopiërs te veranderen. Dat is de droom van Baukje en Gerard van der Wal. Het jonge Friese stel wil met een eigen bedrijf de lokale bevolking een baan bieden, maar ondertussen ook evangeliseren. Ze worden dus koopman én dominee.

Baukje en Gerard zijn bezig met de laatste voorbereidingen, binnenkort vertrekken ze naar Ethiopië. Kunststof yoghurtbekers worden het eerste product, de machines zijn al geregeld, de financiering is rond. 'Toen we aan het zoeken waren naar wat we wilden gaan doen in Afrika, kruiste een stel Nederlanders met een zuivelbedrijf in Ethiopië ons pad', vertelt Baukje. 'Zij importeren hun verpakkingen momenteel helemaal uit Duitsland. Er is een groeiende middenklasse die graag yoghurt eet.

Omgaan met machines
Er is steeds meer bedrijvigheid in Ethiopië, ontdekte het stel. Zeker in het gebied rond de hoofdstad, waar de twee zich willen vestigen. Daar kwamen ze ook andere Nederlanders en buitenlanders tegen, die op grote schaal groenten en fruit teelden.

Ze beginnen hun eigen fabriek kleinschalig, met een groepje van 15 medewerkers die ze trainen in het omgaan met de machines en in het verkopen van het product. Van daaruit willen ze samen met hun personeel het bedrijf laten groeien, meer mensen in dienst nemen en ook andere kunststofverpakkingen gaan maken, bijvoorbeeld voor groenten.

Banden en velgen
De omslag in hun leven vond plaats toen ze tot het geloof kwamen, vertelt Gerard. 'Ik had een eigen bedrijf in banden en velgen, het liep heel goed, maar ik merkte dat mijn drijfveer van zoveel mogelijk geld verdienen, veranderde. Ik wilde wat doen voor anderen, en mijn leven in dienst van God stellen.

Ook Baukje zegde haar baan bij een groot kledingconcern op, en samen begonnen ze een zoektocht. Eerst volgden ze een jaar bijbelschool in Nederland en daarna gingen ze naar Afrika. Ze deden er ontwikkelingswerk, onder meer in een weeshuis in Oeganda.

Armoedig bestaan
Eigenlijk was hun eerste ervaring met Afrika slecht. 'We zagen zo veel verdriet en ellende in dat weeshuis,’ zegt Baukje. 'We dachten: dit nooit meer.'

Maar toch kwam het verlangen naar Afrika terug. Dit keer pakken ze het op hun eigen manier aan; als ondernemers met een eigen bedrijf. 'We wilden iets doen met de gezonde beroepsbevolking, dat is toch de toekomst van het land', zegt Gerard. 'Het idee is dat we mensen een kans bieden. Met een baan hebben ze de mogelijkheid om zichzelf op te werken uit een armoedig bestaan. Een baan en een vast inkomen is voor hen al een verschil van dag en nacht.'

Persoonlijke band
Zelf vertrouwt het jonge stel op God om hun bedrijf te doen slagen. En dat willen ze ook overbrengen aan de Ethiopiërs. Maar op een kistje gaan staan preken is niets voor hen. Komt er dan een stapel foldertjes over de Bijbel in hun kantoor? Nemen ze de medewerkers mee naar de kerk? 'Misschien', zegt Baukje. 'Maar wat wij belangrijk vinden is dat we ze laten zien dat je een persoonlijke relatie met God kunt hebben.'

'Religie draait volgens ons niet om regels als naar de kerk gaan, traditionele feesten vieren en bidden, we willen simpelweg laten zien hoe het leven met God is en zo een inspiratie zijn voor anderen', vult Gerard aan.

Leuzen over Jezus
In Ethiopië kun je officieel vrijuit over je geloof praten. 'Mensen doen dat ook makkelijk', zegt Baukje. 'Afrikanen zeggen al snel: 'I'll pray for you', als je ziek bent, of 'Jesus loves you'. Op taxi’s en bussen zie je leuzen over Jezus.'

Toch zijn in het afgelopen jaar in het westen van het land wel christenen vermoord en kerken in brand gestoken. Maar het stel is niet bang dat hen wat zal overkomen. Ze kennen het gebied waarin ze terecht komen inmiddels goed, en hebben al veel contacten met andere expats en met de lokale bevolking. Gerard: 'Ik denk dat je als je een veilig en makkelijk leven wil, beter in Nederland kan blijven.'

Weblog Gerard en Baukje