Er zit schot in de zaak Free Bronkhorst. De Nederlander zit al meer dan een jaar in een Mexicaanse cel voor zijn betrokkenheid bij een vechtpartij. ‘Maar binnen 2 tot 6 maanden verwacht ik mijn vonnis. De straf die ik krijg, hoop ik af te kunnen kopen’, zegt Free in het programma NieuwsLijn Magazine.
‘Ik zit al veel te lang vast, maar toch gaat mijn zaak sneller dan van de meeste gevangenen om me heen’, vertelt Bronkhorst. ‘Vertegenwoordigers van de Nederlandse ambassade komen hier wekelijks. Zij zorgen ervoor dat mijn proces sneller wordt afgehandeld.'
De vechtpartij
Free wilde in Mexico een pension openen. Hij sprak goed Spaans omdat zijn moeder van Spaanse afkomst was. Tijdens een avondje uit in Cancún, in oktober 2009, kreeg hij het aan de stok met een groep mannen. Eén van hen was Ivan Ferrat Mancera, de broer van een lokale politicus.
'Ik weet niet waar het om begon', zegt Free. 'Wij hadden met meisjes gepraat aan de bar, ik denk dat het pure jaloezie was, dat ik met zijn vriendinnetje heb gepraat of zo.' Volgens de advocaten van Mancera heeft Free hun cliënt zodanig mishandeld dat die in coma raakte. Volgens Free was hij zelf het slachtoffer.
'Toen ik naar buiten ging, ben ik door Mancera en een andere man aangevallen. Ze sloegen me terwijl ik al op de grond lag. De een heeft mijn vriend gelukkig van me af getrokken. De ander, Mancera, heb ik zelf weggeduwd en een paar klappen in zijn gezicht gegeven. Het was zelfverdediging, ik kon niet anders.'
Bewakingscamera's
Videobeelden van bewakingscamera’s in de buurt van de bar, geven Bronkhorst gelijk. De Mexicanen begonnen het gevecht. Ook is Mancera op vraag van Bronkhorsts advocaat door doktoren onderzocht. Daaruit bleek dat hij niet in coma is geraakt. Wel waren zijn oogkas en zijn neus op meerdere plaatsen gebroken.
De beelden van de bewakingscamera's worden als bewijs in de rechtszaak gebruikt. 'Alle bewijzen zijn nu rond, dit deel van het proces is klaar, ik wacht het vonnis af', zegt Bronkhorst. ‘Ik heb hoop, maar ik weet niet zeker of ik mijn onschuld kan bewijzen. Ik heb de pech dat de familie van een politicus betrokken is bij mijn zaak.'
Het gevangenisleven
Bronkhorst heeft leren omgaan met het leven in een Mexicaanse gevangenis. 'De eerste maanden waren het ergst. We zitten met 8, 9 man in een cel voor 3. Het eten is niet lekker. Maar binnen de muren hebben we relatief veel vrijheid. Alleen tussen 20.00 en 07.00 uur zitten we opgesloten. Er is een gymzaal, een bibliotheek en ik heb wat Mexicanen en buitenlanders gevonden met wie ik goed kan opschieten.'
Een paar maanden geleden is Bronkhorsts moeder onderweg naar de gevangenis korte tijd ontvoerd geweest. De opgepakte ontvoerders zitten nu in dezelfde gevangenis als Free. 'Ik wil niet weten wie het zijn', zegt Bronkhorst daarover. 'Veilig voel ik me niet helemaal, maar ik leef niet in angst.'
Bekijk de bewakingsbeelden:













Nieuwe reactie inzenden