Bart Kosters

Expertise

Belastingen

Expat expert Bart Kosters is team manager bij het International Bureau of Fiscal Documentation in Amsterdam. Het bureau is een onafhankelijk en niet op het maken van winst gericht research center op het gebied van belastingen. IBFD houdt zich bezig met publicaties, training, overheidsadvisering en het geven van informatie op het terrein van belastingen, waar ook ter wereld geheven. Het bureau heeft kantoren in Amsterdam, Kuala Lumpur en de VS.

Voor meer informatie: www.ibfd.org.

Werknemers van multinationals verhuizen regelmatig van het ene naar het andere buitenland. Maar ook andere Nederlanders in den vreemde verruilen nog al eens het ene voor het andere land. Wanneer inkomsten uit Nederland worden genoten, kan een dergelijke verhuizing onverwachte gevolgen hebben voor de belastingheffing door Nederland. 

Het is belangrijk om te kijken of er door Nederland een belastingverdrag is gesloten met het land van waaruit wordt geëmigreerd met het nieuwe woonland. Belastingverdragen beperken de belastingheffing door Nederland van in het buitenland wonende personen met uit Nederland afkomstige inkomsten. Hieronder zal ik ingaan op de verschillende mogelijkheden.

Belastingverdrag met oude en nieuwe woonland
Nederland heeft belastingverdragen gesloten met zowel het oude als het nieuwe woonland. In een dergelijke situatie zal het van de exacte bepalingen van de beide belastingverdragen afhangen of de verhuizing leidt tot hogere dan wel lagere belastingheffing door Nederland. Op veel terreinen zijn belastingverdragen vrijwel gelijkluidend (dit is bijvoorbeeld het geval met betrekking tot inkomsten uit dienstbetrekking), maar er kunnen belangrijke verschillen zijn. Zo geldt onder veel, voornamelijk wat oudere Nederlandse belastingverdragen (waaronder die met Frankrijk en Spanje) dat sociale-zekerheidsuitkeringen zoals de AOW, de ANW en de WAO niet door Nederland, maar door het woonland mogen worden belast.

Nieuwere belastingverdragen geven Nederland wel het recht belasting te heffen over deze sociale-zekerheidsuitkeringen. Ook op het gebied van particuliere pensioenen kunnen er verschillen zijn. Daarnaast kan het zijn dat uit Nederland afkomstige dividenden anders mogen worden belast. In de meeste verdragen is geregeld dat Nederland 15 percent belasting mag heffen over dividenden betaald door in Nederland gevestigde bedrijven aan in het buitenland wonende personen, maar soms geldt een maximum tarief van 10 percent.

Geen belastingverdrag met oude woonland, wel met nieuwe woonland
Wanneer iemand verhuist van een niet-verdragsland naar een verdragsland, zal dit in de praktijk vaak voordelen met zich mee kunnen brengen. Wanneer er geen belastingverdrag bestaat tussen Nederland en het oude woonland, dan betekent dit dat Nederland de buitenlandse belastingplicht, die is opgenomen in hoofdstuk 7 van de Wet inkomstenbelasting, volledig kan toepassen. Dit betekent bijvoorbeeld dat particuliere pensioenen en sociale zekerheidsuitkeringen volledig in Nederland kunnen worden belast, terwijl – zoals we hiervoor al hebben gezien – veel belastingverdragen bepalen dat uit Nederland afkomstige particuliere pensioenuitkeringen alleen mogen worden belast in het land waarin de ontvanger van deze pensioenuitkeringen woont.

Wel een belastingverdrag met oude woonland, geen verdrag met nieuwe woonland
Een verhuizing van een verdragsland naar een niet-verdragsland kan er toe leiden dat in Nederland meer belasting is verschuldigd. Wanneer iemand bijvoorbeeld verhuist van de Verenigde Staten (wel een verdrag) naar Panama (geen verdrag), geldt dat Nederland na de verhuizing belasting mag heffen in overeenstemming met de Nederlandse wetgeving. Hierbij zijn dan in het bijzonder de Wet inkomstenbelasting 2001 en de Wet op de dividendbelasting van belang.

Zoals ik hiervoor reeds heb aangegeven, heft Nederland onder belastingverdragen vaak niet over particuliere pensioenen en lijfrente-uitkeringen die afkomstig zijn uit Nederland en die worden betaald aan een inwoner van een verdragsland. Ook wanneer de persoon in kwestie nog een zogeheten aanmerkelijk belang heeft in een in Nederland gevestigd lichaam (hiervan is sprake als men 5 percent van de aandelen houdt), zijn er verschillen in behandeling. Onder belastingverdragen geldt in beginsel dat Nederland bij de verkoop van die aandelen alleen belasting mag heffen als de verkoop binnen 5 jaar na emigratie plaatsvindt. Een dergelijke beperking in de tijd geldt niet als er geen belastingverdrag van toepassing is. Bij verhuizing van een verdragsland naar een niet-verdragsland kan het Nederlandse heffingsrecht daarom herleven.

Conclusie
Zoals we hierboven hebben gezien, kan een verhuizing in het buitenland van het ene naar het andere land grote fiscale gevolgen hebben voor de belastingheffing in Nederland. Gelet op de verschillen tussen de ruim 80 door Nederland gesloten belastingverdragen, moeten de gevolgen van verhuizing per geval worden bezien. Het is daarom van het allergrootste belang dat men – als men inkomsten uit Nederland geniet – zich bij een voorgenomen verhuizing goed laat informeren door een in Nederland gevestigde belastingadviseur die goed op de hoogte is van de inhoud van de door Nederland gesloten belastingverdragen.

Meer verhalen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine