Zonder klompen voelt hij zich niet compleet. Hij heeft dat niet in Nederland, maar daarbuiten. Johan Schroor, exportmanager voor het Midden-Oosten en Afrika voor FrieslandCampina Cheese, trekt iedere keer als hij voor zijn werk richting Schiphol vertrekt om naar het buitenland te vliegen, zijn klompen aan. Wat tien jaar geleden begon als een grap is nu een serieuze tactiek om Frico kaas onder de aandacht te brengen bij de klant. Met een knipoog. Dat wel.

Johan Schroor verblijft een derde tot de helft van de tijd in het buitenland. In Afrika en het Midden-Oosten om precies te zijn. Want dat is zijn werkgebied. In landen als Egypte, Algerije, Syrië, Dubaï en Saoedi-Arabië probeert hij supermarktketens en andere winkeliers warm te laten lopen voor Frico kaas. Ook weet hij als geen ander dat het gaat om de klant. 'Als je iemand in de winkel laat proeven van onze kaas gaat driekwart om. Zo niet meer.'
 
Extra zout
Smaken verschillen. De kaas die FrieslandCampina exporteert naar Egypte is bijvoorbeeld extra zout. Die kaas ligt een dag langer in de pekel dan anders. 'Die mensen houden van zout. Overal moet zout in zitten. En die kaas gaat dus als extra zoute kaas naar Egypte toe.' Johan Schroor vertelt dat de export van Frico kaas een jaar of vijftien tot twintig geleden naar Noord-Afrika en het Midden-Oosten goed op gang kwam. Dat was vooral te danken aan grote winkelketens die in die periode andere markten aanboorden. Die Franse en andere buitenlandse ketens beschikten volgens de Nederlandse export manager over een gesloten koelketen. De export van verse kaas richting Noord-Afrika en het Midden-Oosten kwam toen pas echt op gang. Daarna is het allemaal in sneltreinvaart gegaan.
 
De export was overigens niet nieuw voor FrieslandCampina Cheese. Het bedrijf bestaat sinds 1898 en buitenlandse markten werden al snel belangrijk voor deze Nederlandse coöperatie. Van de vier koeien in de Nederlandse wei grazen er drie voor de export. 'De coöperaties hebben altijd met export te maken gehad. Dat is onlosmakelijk met elkaar verbonden.'
 
In verdiepen
Maar als het om de export gaat, is het niet alleen belangrijk om de lokale smaak te kennen, volgens de export manager. Ook de regelgeving is van belang. En verder hoe men ter plekke omgaat met de houdbaarheidsdatum - want is het nu de productiedatum van de kaas of de verpakkingsdatum die er toe doet? Daar moet je je in verdiepen, aldus Schroor. Net als dingen als verzekeringen, betalingsgaranties en wisselkoersen van verschillende valuta. En niet te vergeten de trends als het gaat om de kaasconsumptie.

Vijftien jaar werkt hij inmiddels bij FrieslandCampina. En ook voor die tijd zat hij al in de kaas. De zeven jaar daarvoor werkte Johan Schroor bij een ander zuivelbedrijf. En het was ook de zuivel die hem trok op de zuivelschool in Bolsward waar hij zijn opleiding volgde. Toveren met melk, noemt hij de productie van kaas en andere zuivelproducten. 'Je kan er veel lekkere en gezonde dingen van maken.'
 
Schroor is net terug uit Egypte. Hij had geluk dat hij een dag voor de aswolk vanuit IJsland richting Europa kwam aanwaaien, terugvloog naar huis. Van de gevolgen van de vulkaanuitbarsting had hij dus weinig last. Maar twee collega's die een dag later vanuit Egypte zouden terugkomen naar Nederland, moesten noodgedwongen langer blijven. 'Die konden niet vliegen.'
 
Egypte is een belangrijke afzetmarkt voor het Nederlandse zuivelbedrijf ook al zijn de Frico producten relatief duur voor de lokale bevolking. De exportmanager schat dat drie, vier of misschien een kleine vijf procent van de bevolking zich  verse kaas zoals Edammer van het merk Frico kan veroorloven. 'Maar dan gaat het altijd nog om 4,5 tot vijf miljoen mensen', zegt Schroor. Er wonen immers  om en nabij de 90 miljoen mensen in dit Noord-Afrikaanse land.
 
FrieslandCampina heeft het centrale kantoor gevestigd in Amersfoort. Vanuit het Friese Wolvega wordt de export van kaas geregeld en houdt Schroor de boel aan de praat. Maar de eigenlijke verkoop gebeurt in de supermarkten waar de Frico kaas heen gaat. Dat is dan ook de plek waar hij het liefst vertoeft. Met zijn klompen. Schroor geeft er trainingsprogramma's aan winkelpersoneel in Egypte en Jordanië en andere landen in de regio. Dan vertelt hij ter plekke over de coöperatie en de kaas. Dus wat ze verkopen. 'Veel mensen merken de klompen op en willen ze ook hebben. Maar dan moeten ze ze ook in de winkel dragen.'
 
Handelsmerk
De gele klompen zijn zijn persoonlijke handelsmerk. 'De mensen waar ik direct mee te maken heb in die landen, die kennen me met klompen. Ze zouden het raar vinden om me zonder te zien.' Maar levert het ook wat op in de zin dat het Nederlandse zuivelbedrijf meer kaas verkoopt dankzij de klompen? 'Ik weet niet of het door de klompen komt. Maar het gaat wel erg goed.'
 
Het begon tien jaar geleden als een grap, het dragen van de klompen. Tijdens een promotiereis naar Zuid-Frankrijk had hij samen met een collega een paar klompen meegekregen. Toen Schroor vervolgens op het punt stond om vanuit Zuid-Frankrijk door te reizen naar Jordanië, daagden zijn collega's hem uit om de klompen aan te houden. 'Ik heb ze de hele week aangehouden en eigenlijk hadden we een hoop plezier met elkaar.' De klompen leverden hem ook veel aandacht op en positieve reacties. Mensen wilden de klompen passen: 'ik bedacht daar in Jordanië dat het een leuke manier was om het verschil te maken. We hebben allemaal een businesskaartje met onze naam er op.' Lol in zijn werk. Dat is wat Johan Schroor wil uitstralen. 'Soms is het met iets heel kleins, zoals deze klompen, dat je bij iemand een glimlach op het gezicht weet te toveren.'