Mijn man Frank ontwikkelde in Nederland contentmanagementsystemen (CMS), systemen om de inhoud van websites te onderhouden. Toen Frank in 2006 op zoek ging naar een baan in Amerika, kwam juist ook de verkoop van het CMS van zijn huidige werkgever in de VS goed van de grond. Frank had al eens geopperd dat het een goed idee zou zijn om daar een Research & Development-afdeling op te zetten, zodat de softwareontwikkeling dichter bij de Amerikaanse klanten zou zitten. Begin 2008 kwam de vraag uit de directie of hij deze afdeling wou gaan starten. De visumaanvraagprocedure werd gestart en de voorbereidingen konden beginnen.

Vanaf dat moment ben ik het huis door gegaan: wat gaat mee, wat kan weg? Je verzamelt in de loop van de tijd toch een heleboel 'ballast'. Dat neem je niet allemaal mee over de plas. Bovendien verhuisden we van een grote eengezinswoning in Maarssen naar een appartement in Santa Clara. Hoewel het een groot appartement is, hebben we hier weinig bergruimte. En de logeerkamer moet natuurlijk geen rommelhok worden. Daarom heb ik veel spullen op Marktplaats.nl en bol.com verkocht. Verder is er een boel naar de kringloopwinkel gegaan. En het huis hebben we ook verkocht.

Zelf regelen
Hoewel de visumaanvraag wel vanuit het bedrijf is geregeld en we op hun kosten een weekje de omgeving mochten verkennen, moesten we verder veel zelf doen. Het is geen groot bedrijf met duizenden expats zoals Philips, dus er was geen handboek of relocation manager beschikbaar. Het heeft ook wel wat om het allemaal zelf uit te vinden. Al was dat soms frustrerend. Op internet is veel informatie te vinden, maar je moet af en toe flink doorzoeken om een compleet beeld te krijgen. Ik heb vaak gedacht aan emigranten in het pre-internettijdperk. Hoe hebben zij het allemaal geregeld? Gelukkig waren er al twee collega’s naar Californië verhuisd, die we als vraagbaak konden gebruiken.

Blog met tips
Omdat we soms zo moesten sprokkelen naar informatie, hebben we een eigen weblog opgezet: www.naaramerika.com. Daar vertellen we over onze belevenissen, maar geven ook praktische informatie. Bijvoorbeeld over de hele visumprocedure, het zoeken naar een goede internationale verhuizer, het regelen van woonruimte en huurmeubelen, het halen van je Californische rijbewijs terwijl je nog geen Social Security Number (het sofinummer van Amerika) hebt en het kopen van een auto zonder 'credit history'. Hopelijk hebben andere 'doe-het-zelfers' wat aan onze ervaringen.

Thuis
Het appartement van ons ligt in een nieuwbouwcomplex. Het is wel heel luxe hoor, het voelt erg Melrose Place Plus aan, met het zwembad, gym en bioscoopzaaltje. We moesten even drie keer slikken toen we de huurprijzen hier zagen, maar Frank wilde graag fietsend naar kantoor en dit is op loopafstand van een winkelcentrum met een grote Safeway-supermarkt en restaurantjes. Shopping malls genoeg in de buurt en willen we de natuur in, dan rijden we een klein half uur met de auto. En het weer is hier natuurlijk erg prettig. We voelden ons hier vanaf dag één thuis.

Starbucks
Inmiddels is Frank druk aan het werk en heb ik mijn Californische rijbewijs gehaald. Nu mijn SSN bekend is, kan ik mijn werkvergunning aanvragen. Het is natuurlijk even afwachten of ze wel werk hebben voor een buitenlandse handleidingenschrijver... Koffie verkopen bij de Starbucks lijkt me ook leuk hoor!