Timmeren in Frankrijk, als dierenarts werken in Zweden, als agrariër aan de slag gaan in Canada of over de grens genieten van je pensioen. Emigreren zit weer in de lift volgens de organisatoren van de jaarlijkse EmigratieBeurs.
De 15de EmigratieBeurs – komend weekend in Houten - trekt naar verwachting een recordaantal bezoekers. 'We rekenen op 11 duizend bezoekers', zegt Tom Bey van de EmigratieBeurs. Vorig jaar kwamen in totaal ruim 9600 mannen, vrouwen en kinderen naar de beurs. Of de toename van dit bezoek aan de beurs ook zal uitmonden in toename van het aantal emigranten, is nog niet duidelijk. Sinds het uitbreken van de kredietcrisis in 2007 is het aantal emigranten met de Nederlandse nationaliteit gedaald. In 2009 stond de teller op 54.406.
Emigranten zoeken rust en ruimte. Willen niet langer in de file staan. Ook veiligheid scoort hoog bij Nederlanders die rondlopen met plannen om weg te gaan uit hun geboorteland om elders te gaan wonen.
Tijdelijke emigratie
Opvallend detail is dat emigreren niet langer als een definitieve stap wordt gezien. Emigreren kan je ook voor een paar jaar. 'Tijdelijke emigratie is heel populair', vertelt Tom Bey. 'Veel mensen denken er over om voor maximaal drie, vier of misschien vijf jaar naar het buitenland te vertrekken.'
Uit de bevolkingsteller van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat dagelijks maar liefst 305 inwoners van Nederland naar het buitenland verhuizen. Dit betreft zowel mensen met de Nederlandse, als met een andere nationaliteit. De verwachting is dat dit in 2020 zal oplopen naar 357 mensen per dag. Het CBS telde over 2009 een gemiddelde van 149 emigranten per dag met de Nederlandse nationaliteit.
Zweden en Canada
Zweden is erg in trek bij emigranten. Net als Canada. Bey geeft toe dat de regels voor emigratie strenger zijn geworden als het gaat om Canada. 'Maar diverse Canadese overheidsinstanties staan op de beurs. Ze zijn nog steeds op zoek naar mensen', zegt Tom Bey.
Vraag is er in het buitenland vooral naar medische beroepen en it-gerelateerde functies. Bey ziet ook een herstel als het gaat om de vraag naar agrarische functies. 'Dat begint aan te trekken.'
Vacatures
Bezoekers van de EmigratieBeurs kunnen kiezen uit bijna 1 miljoen vacatures die open staan in een van de landen waar ze over dromen. Bey vertelt dat toekomstige emigranten kunnen putten uit de databank van het Europese UWV. Het gaat dan om ongeveer 900 duizend banen. Daarnaast staan er regiovertegenwoordigers op de beurs uit Zweden, Noorwegen, Finland, Frankrijk, Spanje, Australië, Nieuw-Zeeland, Canada en tal van andere landen.
Dat er zoveel vacatures zijn in Europa komt door de vergrijzing, vertelt Bey. Functies komen onder druk te staan in regio’s waar de oudere generatie de overhand begint te krijgen. Zo zijn er in bepaalde regio’s naast medici ook bakkers, supermarktbeheerders en de kinderleidsters nodig.
Vrij verkeer
Daar komt nog bij dat het steeds makkelijker is om buiten Nederland, maar binnen de Europese Unie aan de slag te gaan. 'Het is niet meer zo ingewikkeld als voorheen. Eerder was er in de Europese Unie al sprake van vrij verkeer van geld en goederen. Nu zitten we in het stadium van vrij verkeer van personen.'
50-plusser
Aandacht is er tijdens de tweedaagse beurs niet alleen voor jongeren die in het buitenland willen studeren of 25-45 jarigen die in het buitenland willen gaan werken, maar ook 50-plusser, die gaan resideren in het buitenland, zoals Bey het noemt. Hij verwacht enkele duizenden 50-plussers die op de EmigratieBeurs komen onderzoeken wat hun mogelijkheden zijn. Informatie is er te vinden over wonen, het meenemen van je pensioen en verzekeren.
De EmigratieBeurs gaat zaterdag om 10 uur open. Gedurende 2 dagen kunnen toekomstige emigranten kennis maken met 190 exposanten: internationale werkgevers, buitenlandse organisaties, ambassades, uitzendbureaus, overheden, stageaanbieders, landelijke en provinciale vertegenwoordigers, makelaars en emigratiespecialisten en je kan laten informeren over wonen, werken, stage, studie, emigreren, remigreren of het starten van een eigen bedrijf in het buitenland.
Expat on Air
Expat on Air besteedt zaterdag vanuit Houten aandacht aan de EmigratieBeurs. Luister tussen 9 en 10 uur Nederlandse tijd naar het wekelijkse programma voor expats en emigranten.
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Maakt het uit wat het woord is - verhuizen of emigreren? 31 jaar geleden emigreerde ik met mijn familie naar Canada. In die tijd was het zo dat als je emigreerde, moest je je aanpassen aan het nieuwe land en de cultuur. Vandaag de dag is dat niet meer zo, je 'verhuisd' en neemt je eigen cultuur mee en doet zoals je wilt. Daarom zijn er zoveel problemen in landen over de hele wereld met racism etc. Als je aan je eigen cultuur bent gehecht en je geeft zoveel om je eigen land, waarom ga je dan weg?
Ik vind dat AnaLise een goed punt maakt over mensen die verhuizen naar het buitenland. Het nadeel van dit principe is dat als je "terug verhuist naar Nederland", veel mensen de emigratie als mislukt zien. Wat natuurlijk nergens op slaat, want je hebt wellicht een fantastische ervaring opgebouwd, en vindt het weer tijd voor iets nieuws.
Emigreren zal echter voorlopig de naam blijven voor dit verhuis-fenomeen, vermoed ik. En is dat erg? Nee, ik denk het niet. Want door het verhuizen te gaan noemen zullen veel mensen het proces lichter gaan opvatten terwijl dat allerminst slim is!
Voor zover ik heb geleerd staat ' emigreren ' voor verhuizing naar een ander werelddeel. In ons - Nederlandse geval - naar een land buiten Europa.
Binnen bv. Europa ' verhuist ' men gewoon.
De NL overheid beschouwt het anders vrij permanent. Ik kreeg zo'n brief van een instantie over de AOW-opbouw en de consequenties van verhuizen naar het buitenland. Daarin werd geopend met de tekst:
"U heeft besloten Nederland definitief te verlaten"
Ondanks dat emigratie voor sommigen een tijdelijke actie is (even uitproberen of het ergens anders beter is of om andere redenen) gaat de overheid er wel degelijk vanuit dat je permanent weg gaat.
Wat grappig om de reacties te lezen want ik ben het er inderdaad ook mee eens dat "emigreren" nogal ouderwets klinkt, alsof je nooit meer terug komt. Vroeger was het ook allemaal veel dramatischer: "vaarwel" in plaats van "tot ziens".
Mijn man en ik zijn ook "tijdelijke emigranten" of hoe je het dan ook wilt noemen. We hebben in de afgelopen 15 jaar steeds meerdere jaren in verschillende landen gewoond: Hong Kong, Singapore en nu in Australië. We zijn geen expats want we regelen ons eigen werk, visa en woonruimte etc. We wonen inmiddels meer dan 6 jaar in Australië en vinden het hier erg fijn wonen, maar andere landen trekken ons ook. We zien onszelf nog wel in andere landen wonen in onze toekomst en wellicht ook nog wel weer eens terug in Nederland. Dat vrijblijvende (we hebben geen kinderen) vinden we heerlijk. The world is your oyster en door ergens te wonen en te integreren leer je andere culturen zoveel beter kennen en begrijpen dan door er alleen maar op vakantie te gaan. Het is denk ik een soort verslaving en ik kan me voorstellen dat dit fenomeen steeds populairder wordt, omdat het ook steeds makkelijker wordt om te doen.
Hallo Micky,
huren jullie dan telkens op elke nieuwe bestemming? verloopt dit vlot en correct daar het toch telkens op diverse landen in diverse continenten gaat?
Vriendelijke groeten
Jen
We zijn dus met elkaar eens :)
Chrysalis...daar heb ik niet bij stil gestaan, dat de gemeente je als emigrant beschouwt wanneer je voor een paar jaar naar het buitenland gaat. Niks mee overigens, om eens een tijdje elders te wonen.
Als we hetzelfde woord gebruiken om heel verschillende vormen van verhuizen aan te duiden, dan weet niemand meer waar ie aan toe is.
Het lijkt me leuk om nieuwe begrippen te bedenken. Bijvoorbeeld:
Emigrant: iemand die voorgoed verhuist naar een land in een andere tijdszone (of is er een sterkere definitie?)
Langverhuizer: iemand die voor een paar jaar in een ander land gaat wonen.
Er zijn ongetwijfeld meer en betere benamingen te vinden.
Wij zijn 7 keer internationaal verhuisd in de afgelopen 20 jaar. Emigreren dat was 50 jaar geleden, de mensen die met de boot vertrokken, die gingen emigreren. Wij verhuizen gewoon en niet naar een andere straat of dorp maar naar een ander land, nou ja komt op het zelfde neer.
Een advies wat ik aan iedereen wil geven die voor korte tijd vertrekt; zeg nooit dat het maar voor een paar jaar is, mensen doen dan niet de moeite om echte vriendschap te sluiten want je bent toch volgend jaar weer weg. Ook voor jezelf wordt het een aftellen van maanden terwijl je ervan moet genieten en zoveel mogelijk moet gaan zien, zie het als een super lange vakantie.
Zorg er ook voor dat je huis geen "groot koffer" wordt waar de dozen onuitgepakt staan en de gloeilampjes nog aan draadjes hangen en waar aan gordijnen geen geld/tijd wordt besteed. Maak het een thuis, waar je voor altijd blijft wonen, want je weet maar nooit, misschien worden de 2 jaar er ineens 20 en zit jij nog met die stomme lappen van IKEA. Veel succes aan iedereen die vertrekt wij hebben er geen seconde spijt van gehad.
Ik ben het helemaal eens met de twee vorige reacties.
Europa bestaat nu al zo lang.
Binnen Europa kun je zonder moeite verhuizen, aan het werk, reizen zonder visum.
Het begrip emigratie stamt uit de tijd dat je waarschijnlijk afscheid nam van land en familie voor altijd.
Zelf woonde ik 15 jaar in Duitsland, 20 jaar in NL. en nu alweer 6 jaar in Frankrijk.
Die beurs vind ik ook een beetje kinderachtig.
Daar vind je toch niet echt de informatie die je nodig hebt.
Dan kun je beter eens een reisje maken naar de streek waar je heen wilt.
Maar goed, ieder z'n meug...
Ik ben ook tijdelijk verhuisd naar het buitenland, zonder expat te zijn. Met de intentie weer naar NL te gaan en daarna misschien wel weer naar het buitenland. Emigreren is een ouderwets woord, maar je wordt in die groep geduwd door de gemeente waar je je uit laat schrijven, ook al ga je verhuizen naar Belgie of Duitsland.
Ik denk dat het tijd wordt voor een nieuw woord; mensen die een paar jaar in het buitenland wonen, zijn geen emigranten. Misschien kunnen jullie een oproep doen en eens kijken waar jullie lezers mee aankomen.
Hier in Amerika barsten ze in lachen uit als ik zeg dat ik 'geemigreerd' ben. Dat klinkt veel te pelgrim-achtig, begrijp ik. Wat mijn Amerikaanse landgenoten betreft, ben ik gewoon 'verhuisd'. Weliswaar al zeventien jaar geleden en met de intentie niet meer terug te gaan.
Ik moet zelf lachen als ik Nederlanders hoor zeggen dat ze naar Belgie zijn 'geemigreerd'. Seriously? Hiermee wordt het begrip 'emigratie' toch wel erg uitgehold.
Emigreren is een prachtig ouderwets woord dat klinkt naar stoomfluiten van grote oceaanschepen en doet denken aan witte zakdoekjes waarmee vaarwel werd gezwaaid vanaf de railing en de kade. Dat waren nog eens emigranten.
Voor diegenen die drie jaar elders zitten, moet een betere benaming zijn.
Helemaal mee eens. Wij zijn ook ´verhuisd´, gewoon een stukje verderop (dan Nederland) op die ene aardkloot.
Nieuwe reactie inzenden