Voor haar werk reist Patricia negen dagen door Afghanistan. Samen met een consultant en lokale medewerkers bezoekt ze projecten van ICCO en Kerk in Actie. In haar dagboek vertelt ze over deze reis.
Zaterdag
Onderweg naar Dubai, na een hectische week van voorbereidingen. Ik ga met onze consultant Elise mee naar Afghanistan, om daar twee lokale organisaties en hun projecten te bezoeken. Elise zal deze organisaties adviseren hoe ze de Afghaanse bevolking in hun projecten weerbaar kunnen maken tegen risico’s en rampen in de omgeving. Die risico’s verschillen per regio, maar veel gebieden hebben te maken met lawines in de winter, overstromingen na zware regenval, of juist langdurige droogte. De bevolking zit in een kwetsbare positie, onder meer door de armoede en het gebrek aan opleiding. De lokale organisaties die we bezoeken hebben nog weinig ervaring in het preventief werken tegen mogelijke rampen. Advies van buitenaf is dan ook belangrijk voor hen op dit moment om verder te kunnen gaan met hun projecten.
Eigenlijk wist ik meteen al dat ik mee wilde gaan naar Afghanistan, maar ik vond het wel fair om het met het thuisfront nog goed af te stemmen. Thuis waren ze niet zo blij met mijn bericht. Er worden nog steeds hulpverleners ontvoerd in Afghanistan en hoewel dit vaak lokale medewerkers zijn zal ik als westerse nog meer een doelwit zijn.
Ik weet niet zo goed wat ik moet verwachten van het land. In het afgelopen halfjaar heb ik aardig wat Afghanen leren kennen in de workshops die ik heb bijgewoond. Mijn collega’s zijn heel enthousiast over het land, de mensen en de gastvrijheid. Wat in veel verhalen echter terugkomt is de altijd aanwezige spanning die het conflict met zich meebrengt.
Er is maar één manier om er achter te komen hoe de situatie echt is: er zelf heen gaan. Ik kan nu ervaring opdoen in een fase van het project waarin veel besproken zal worden over de werkwijze. En daarnaast, eerlijk is eerlijk, ben ik gewoon heel nieuwsgierig naar dat land waarover ik zo veel goede verhalen heb gehoord. Wat niet weg neemt dat ik wel blij zal zijn als ik over elf dagen ongedeerd weer thuis op de bank zit.

















Nieuwe reactie inzenden