Wie wel eens kleding koopt in het buitenland, loopt de kans om met een veel te groot of veel te klein kledingstuk thuis te komen. Een Nederlandse maat 44 is niet hetzelfde als een Franse of Italiaanse. De Italiaanse 44 is groter, toch? Of was ie nou kleiner?

Anita Scheel, een meter tachtig lang, struis en met schoenmaat 41, woont al 4 jaar in Rome. Langzaamaan is ze gewend geraakt aan de Italiaanse maten, maar het blijft lastig om met haar Hollandse lijf kleding te kopen. "De verhoudingen zijn anders. Italiaanse vrouwen hebben geen billen en kortere benen. Dus als ik een broek koop dan hangen vaak de pijpen op mijn knieën of ik kom er niet eens in."

Grote maten
Porta di Roma - het enorme winkelcentrum aan de Noordoost rand van de Italiaanse hoofdstad - is ook 's ochtends redelijk druk. Er zijn honderden winkels waarvan minstens de helft schoenen of kleding verkoopt, maar voor Anita is de keus beperkt. 

Ze is aangewezen op de filialen van de Italiaanse warenhuizen Oviesse of Coin, of die van grote internationale ketens als Zara en H&M. "Daar hebben ze Europese maten of een afdeling speciaal voor grote maten. Grote maten voor Italiaanse begrippen dan. Het vervelende is alleen dat er nauwelijks vorm zit aan die grote maten kleding. Het zijn tuttige tenten, het lijkt wel of je hier niet meetelt als je wat groter bent dan gemiddeld. Heel vaak ga ik dan ook naar Nederland om kleding te kopen of ik laat mijn moeder spullen meebrengen." 

De Europese maten die de H&M volgens Anita hanteert, maken de verwarring alleen maar groter. Is een maat 46 nou wel of niet dezelfde als in Nederland? Of is het toch een Italiaanse? Een Nederlandse vrouw met kledingmaat 38 moet in Italië in het rek met 42 of zelfs 44 zoeken. Maar gaat diezelfde vrouw naar Parijs om kleding te kopen, dan zal een 44 weer te groot zijn, want een Franse 44 komt weer overeen met een Nederlandse 42. 

Harmoniseren
Aan die verwarring moet een einde komen vindt Europarlementariër Toine Manders, naar aanleiding van een rapport dat het Europese bedrijfsleven over deze kwestie schreef. In een voorstel dat liberaal Manders deze week naar het Europarlement heeft gestuurd, stelt hij voor alle kledingmaten binnen de EU te harmoniseren. Een maat 40 in Duitsland moet hetzelfde zijn als een maat 40 in Griekenland of Engeland, dat wéér een andere maatvoering hanteert. 

Manders voert twee redenen aan. Ten eerste wil hij duidelijkheid voor de consument. Het tweede argument heeft een commerciële aard: het wordt voor kledingproducenten makkelijker om voor de Europese markt te produceren.

Aanpassen
Anita is het eens met het voorstel, maar ziet wel moeilijkheden. "Een Nederlandse vrouw is nu eenmaal anders van bouw dan een Italiaanse. Dus ja, een maat 42 moet overal hetzelfde zijn, maar ik denk dat je dan wel met lengtematen moet werken. Het zal wel lastig zijn om een goede balans te vinden."

De vraag is vervolgens: wie moet zich aanpassen aan wie? Wordt de Italiaanse maat de standaard of de Duitse? Het zal tijd en vooral ook geld kosten om Europeanen aan de nieuwe standaard te laten wennen. Dat laatste realiseren ook de producenten zich. Toch meldt het rapport: 'De meerderheid van de bedrijven is voorstander van een verplicht systeem voor kledingmaten, ondanks aanzienlijke kosten om de consumenten te informeren over de veranderingen en om ontwerpen aan te passen.' Consumentenorganisaties zien de noodzaak niet erg voor een Europese standaardmaat. Zij horen weinig klachten over de diverse maten. 

Naar Nederland 
Na wat geworstel in het pashokje bij de Romeinse H&M is het Anita gelukt om zich in een maat 46 spijkerbroek te persen. 'Ik geloof niet dat dit een Nederlandse maat 46 is.' Een beetje beteuterd concludeert ze: 'Weer niet geslaagd. Broeken, ik moet weer een vluchtje naar Nederland boeken.' 

Meer interessante verhalen lezen? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine