Broekmans Buitenland Berichten met slapeloze nachten in hotel, Nederland actief in Indonesië en Duits museum blij met brief Joods meisje.

Aan het einde van de regenboog
Sinds de start op Valentijnsdag 2011 buitelen de media nationaal en internationaal over elkaar heen in de berichtgeving over het fenomeen 'echtscheidingshotel'. In een weekend een einde maken aan een verbintenis die begon met '.....en ze leefden nog lang en gelukkig'. De formalisering van het einde daarvan is niet alleen meer beperkt tot Nederland en België. Ook in bijvoorbeeld Miami, Lissabon of op Aruba kan in twee dagen de basis gelegd worden voor een definitief uit elkaar gaan.

In The Independent zegt initiatiefnemer en uitbater Jim Halfens dat er naar gestreefd wordt man en vrouw een kans te bieden in alle rust en kalmte uit elkaar te gaan. Zonder de bitterheid die vaak met een echtscheiding gepaard gaat. Daarom zijn er ook speciale kindercoaches die scheidende mensen bij 'de hand nemen bij het ouderschapsplan en het omvormen van uw relatie van partners naar alleen nog ouders van de kinderen.'

Telefonisch lichtte Halfens toe dat dit eerste jaar de nadruk vooral ligt op voorlichting. Dus mensen laten weten dat deze mogelijkheid er is en hoe de procedure in elkaar steekt. Daarom is hij ook in zijn nopjes met alle media-aandacht en gaat het nu nog niet om de aantallen die van de mogelijkheid gebruik willen maken.

Menschen im Hotel
Veel, al dan niet regelmatig, op reis zijnde expats kennen het fenomeen wel: logeren in een hotel. Met de bijbehorende slapeloze nachten. Want: ander bed, andere omgeving, lawaai enz. Hotels.com heeft meer dan duizend reizigers naar hun slaapgewoontes gevraagd. Daaruit komt onder meer naar voren dat de televisie voor meer dan de helft de enige mogelijkheid is om in slaap te komen. Niet vermeld wordt naar wat er dan gekeken wordt of dat je van het zappen al zware oogleden krijgt.

Misset Horeca meldt ook de Top-3 van ergernissen: een oncomfortabel bed, lawaai van buiten het hotel en overlast door gasten en personeel. Menigeen beschouwt seks als een prima rustgever. Het onderzoek vermeldt niet of dat solo, in duo of met nog meer betreft. In hotels zijn Spanjaarden daarin met ruim 60 procent het meest actief. Nederlanders scoren daarmee in nog geen 40 procent. Toch zegt het merendeel tijdens een zakenreis niet slechter te slapen dan bijvoorbeeld op vakantie.

Op de juiste plaats
In het Duitse Hamminkeln, even over de grens bij Arnhem en ten noorden van Wesel, zijn ze bijzonder in hun nopjes met de brief van het joodse meisje Margot Humberg. De destijds 14-jarige verbleef met haar moeder en broertje en zusje in Henxel, een buurtschap van Winterswijk in de Achterhoek. Vandaar werden ze naar Westerbork gedeporteerd en een maand later naar Auschwitz. Geen van hen heeft het overleefd.

Coby Kwadijk-Breijer was al op de lagere school met Margot bevriend. Een vriendschap die onder meer tot uitdrukking kwam in de lepel die Coby als verjaardsagscadeau van Margot kreeg. Die ze tot op de dag van vandaag bijna dagelijks gebruikte. De brief bevond zich in de archieven van Kamp Westerbork en toen Coby hoorde dat de Duitsers daarnaar op zoek waren, heeft ze hemel en aarde bewogen om de brief terug te krijgen. Om hem, samen met de lepel, persoonlijk te overhandigen aan het Humberghaus.

Daarin woonde de familie Humberg tot 1941 en de gemeente wil het inrichten als museum. Om te laten zien hoe Joden op het platteland woonden. De persoonlijke overhandiging van brief en lepel ging niet zonder emoties. In het Bocholter Borkener Volksblatt zegt de nu 81-jarige Coby Kwadijk-Breijer dat de brief in het Humberghaus thuishoort: 'Het is goed dat hij hier is opdat men niet vergeet.' Het ligt in de bedoeling het Humberghaus volgend jaar mei open te stellen voor publiek.

Berakit-rakit ke hulu, berenang ke tepian!
Nederland gaat de Indonesische hoofdstad Jakarta helpen in de strijd tegen al te opdringerig water van de Javazee. Nog in 2007 kwamen grote delen van de miljoenenstad onder water te staan wat 18 mensen het leven kostte en 300.000 dakloos maakte. De economische schade was ook enorm. Voor de korte termijn zijn wel wat oplossingen toegepast, zoals het herstel van pompstations, maar voor de langere termijn wordt aan iets structurelers gedacht.

Ofwel: een 36 kilometer lange ringdijk die twee kilometer buiten de huidige kustlijn wordt aangelegd. Daarbinnen kan dan mooi worden gepolderd voor stedelijke ontwikkeling, zodat een heuse win-winsituatie ontstaat. Want de grond die vrijkomt kan meteen in de verkoop. Het schone streven is dat de opbrengst meehelpt in de bekostiging van het plan, waar Den Haag sowieso al vier miljoen euro voor op tafel legt. Dit zogenoemde 'Masterplan' wordt in 15 jaar gerealiseerd.

Nu we er toch zijn
Staatssecretaris Ben Knapen van Buitenlandse Zaken was niet alleen voor het waterplan in Jakarta. En passant opende hij een tentoonstelling over de Nederlandse architect Charles Prosper Wolff Schoemaker (1882-1949). Ook wel de Frank Lloyd Wright van Indonesië genoemd. Hij ontwierp veel gebouwen waarvan Villa Isola en Hotel Preanger in Bandung tot de juweeltjes worden gerekend.  

De tentoonstelling komt voort uit het proefschrift 'Tropical Modernity, Life and Work of C.P. Wolff Schoemaker' van Jan van Dullemen. Knapen kwam ook nog met een rapport met aanbevelingen voor de restauratie van 'Museum Sejarah', het voormalige stadhuis. Het rapport kwam tot stand in een innige samenwerking tussen Indonesische en Nederlandse architecten, verenigd in het Centrum voor Architectuurdocumentatie.