Onze Nederlandse “Sex in the City” vriendinnenclub gaat al bijna 10 jaar uit in New York. We hebben vriendinnen zien komen en gaan, maar de kern van vier fantastische vrouwen blijft bestaan. We genieten volop van de Nederlandse festiviteiten die er nu zijn in de stad, dankzij 400 jaar Nederlandse banden met New York. Vooral Nederlandse restaurants hebben onze belangstelling.

Er is zo veel te doen met het hele NY 400 jaar oud gebeuren. Van een nagemaakt klein “Hollands” dorpje, tot een heel eiland vol met kunst en kaaskoppen. Het is de “repeat” van de Nederlandse invasie. Met de vriendinnenclub een goed excuus om naar één van de Nederlandse restaurants te gaan die op de lijst staat van www.tastenewamsterdam.com.  Hier staan allemaal restaurants op die een goede maaltijd bieden voor $24, het bedrag waarvoor 400 jaar geleden Manhattan of Manahatta is gekocht.

Vakantie verhalen
We ontmoeten elkaar in de Kitchen club, een schattig tentje op Prince street. Marja ,de eigenaresse, is een kleurrijke Hollandse dame. We hadden allemaal natuurlijk heerlijke vakantieverhalen. Over Nederlandse familie en dat het logeren bij mensen in Nederland soms zo vermoeiend kan zijn. Het is heel dubbel, je ziet elkaar weinig dus dan wil je het eigelijk alleen maar gezellig en knus hebben. Maar vooral met jonge kleine kinderen en oudere Opa en Oma is het niet altijd even makkelijk.

Goed om thuis te zijn
Het is prettig weer lekker thuis te zijn. Zo’n avondje uit met goeie vriendinnen voelt heel vertrouwd. Dat warme gevoel wat iedereen nodig heeft, maar als je in het buitenland woont waardeer je het extra. Ik had eigenlijk gedacht dat er wat Nederlandse gerechten op het menu van de Kitchen club zouden staan. Maar de “specials” waren oa “duck dumplings” en een vlinke steak. Naast ons zaten andere Nederlanders en een Belg, misschien kwamen die ook voor de $24 deal.

Dutch appeltaart?
Eerlijk gezegd waren de dumplings zo zalig dat ik blij was dat ik niet aan de boerenkool met worst zat.
Maar om toch in de Nederlandse sfeer te blijven namen Angelique en ik een stuk “Dutch” appeltaart toe. En die viel jammer genoeg tegen, het waren dunne plakjes te rauwe appel en te chique. Ik had juist zin in de Hema versie, lekker zwaar deeg, zoet en smeuig met rozijnen en kaneel. Toch wel maf, dit soort simpele dingen die je zo kan missen!

De Prins en lekker eten
Het was nog een beetje Caroliens verjaardag, dus Marja kwam heel schattig met een chocolade mousse met 1 kaarsje. De mousse was onwijs lekker met ‘n echte volle chocolade smaak. In Amerika krijg je soms hele vette vieze chocola (“the Hersey bar”). Dit was dus een verademing. We hoorden trouwens dat prins Willem-Alexander en Maxima ook genoten van het lekkere eten. Manon heeft ze allebei deze week ontmoet. Als coördinator van het banenuitwisselings project was ze aanwezig tijdens ‘n etentje waar de prins zo’n beetje naast haar zat.

Met flits
“Hele nomale mensen” zijn het volgens Manon, maar toch wel speciaal om ze te ontmoeten lijkt me. Manon heeft met een flinke dosis klasse geen foto’s gemaakt. Jammer voor ons, want nu moeten we het met haar verhalen doen. Maar wel goed van Manon, dat lijkt me toch wel één van de moeilijkste dingen voor het kroonprinselijk paar: constant die flitsen in je gezicht.

Zonder flits
Speaking of which: wij hebben met zijn allen besloten om van nu af aan geen foto’s met flits meer te nemen. Het oogt natuurlijker, en al die extra lachrimpels zien er zo gezellig uit zonder flits. Met flits lijken  we inmiddels meer op ‘n brochure van de Grand Canyon. Het Nederlandse avondje was wonderbaarlijk, erg gelachen om onnozele dingen. Weinig Nederlandse kost, maar dat werd niet gemist. Die boerenkool
komt nog wel een keertje als ik in november naar Nederland ga.

Meer interessante verhalen lezen? Abonneer je gratis op de WereldExpat Nieuwsbrief