Trouwen in Thailand. Voor velen een droom. Maar de Nederlander John Sarbach trouwde niet alleen in dit land, maar ook met een Thaise vrouw. Een persoonlijk verslag van de mooiste dag in zijn leven.
"Een jaar geleden ontmoette ik in Bangkok de Thaise Sothaporn Saiphin. Ik was net begonnen aan een rondreis door Indo-China. Het was liefde op het eerste gezicht. En het lot was ons gunstig gezind. Boze Thaise demonstranten bezetten de twee belangrijkste vliegvelden en ik moest noodgedwongen bijna twee weken langer blijven. Dat gaf ons de kans om de relatie verder uit te diepen. Nadat ze in de zomer drie maanden in Nederland was geweest, zijn we dit najaar samen in het boeddhistische huwelijksbootje gestapt.
Bruidsschat
Voordat die mooie dag begon, moest nog wel het een en ander geregeld worden. Bijvoorbeeld de bruidsschat, de sinsod zoals het in Thailand heet. In het land van de lach bestaat namelijk geen oudedagsvoorziening. De kinderen zorgen voor hun ouders. Elke maand sturen ze geld naar het ouderlijk huis. Maar als de kinderen een eigen familie starten, worden ze van die plicht ontslagen. Alleen willen de ouders wel een compensatie. En die moet de bruidegom betalen. Hoe hoog die is, wordt bepaald tijdens een verlovingsfeestje. En dat is echt onderhandelen, waar je toekomstige bruid bij zit.
Goud
Als farang (westerling) word ik geacht rijk te zijn en moet ik meer voor mijn bruid betalen dan een Thaise man zou moeten. Het verlovingsfeestje wordt gehouden in het ouderlijk huis in Pa Tiu, tegen de grens van Laos en Cambodja aan, 800 km van Bangkok. Daar zal later ook het huwelijk worden voltrokken. Mijn aanstaande schoonvader doet een openingsbod; 100-duizend Baht (2200 euro). Moeder vindt dat te weinig en eist 50 duizend Baht meer. Dat bod wordt aan mij voorgelegd. Ik probeer er rustig en cool uit te zien, als ik het bod in overweging neem. Maar elke vezel mijn lijf verzet zich. 'Ik ben hier mijn vrouw aan het kopen', schiet steeds door mijn gedachten. Ik had mezelf als maximum 140 duizend baht gesteld, maar ik wil niet moeilijk gaan doen over die extra 10-duizend (220 euro). Ik ga dus akkoord.
Maar de sinsod bestaat uit twee delen. Er moet ook een deel goud worden betaald. Dat is voor de bruid, om haar onafhankelijk van haar man te laten zijn. Moeder vraagt 10 Baht goud. Baht is niet alleen een muntsoort, maar ook een eenheidsmaat. Ruim 15 gram. Ik ga akkoord, maar bepaal samen met Sothaporn wel dat een deel van het goud van een vriend geleend wordt. Na de bruiloft gaat het gewoon weer terug.
Whisky soda
En dan breekt dag aan van de boeddhistische huwelijksvoltrekking. De dag begint erg vroeg. De vader van Sothaporn is namelijk nog zenuwachtiger dan wij zijn. Hij kan niet slapen en om kwart over vier slaat hij aan het bidden. Hardop. Wij slapen in dezelfde ruimte en zijn dus klaarwakker. Sothaporn staat op, ik probeer – tegen beter weten in - nog een beetje te slapen. Na een uur geef ik het op. Help met het leegmaken van de kamer, want hier vindt over een paar uur het huwelijk plaats. Om vijf voor half zeven nog even bidden bij het altaar in de kamer en dan naar buiten om de boeddhistische monniken te eten te geven. Dat gebeurt elke dag, want monniken in Thailand hebben geen inkomen. Ze zijn afhankelijk van wat de bevolking ze geeft. Er wordt hun verteld dat wij gaan trouwen en zij spreken een speciaal gebed voor ons uit.
Dan begint het lange wachten, want om negen uur worden wij voor het 'altaar' verwacht. Na eindelijk een kop koffie en een boterham, wordt er vanaf de overkant gewuifd. Dat is het huis van Santana, de oudste zus van Sothaporn. Alle mannen en neefjes en nichtjes hebben zich daar verzameld. Er wordt een traditioneel ontbijt geserveerd voor Isaan, de armste streek van Thailand. Rijst met vis en groenten. En whisky met soda, want het is feest vandaag. En de bruidegom zou wel eens zenuwachtig kunnen zijn. Om acht uur in de ochtend zitten ze me al dronken te voeren! Maar na twee glazen hou ik het voorgezien, want ik wil deze dag bewust meemaken.
Stand-in
Eindelijk, het loopt tegen negenen. Ik krijg een roodwitte sjerp om mijn middel en een soort
beige vitrage van mijn rechterschouder tot mijn linker heup. En een van stro gemaakte hoed. We gaan nu in optocht door het dorp. Maar niet voordat ik een glas bier in een teug moet leegdrinken. We lopen een meter of 300 naar het eind van het dorp. Draaien om en dan begint een dame te zingen dat ik ga trouwen en iedereen moet komen kijken wat voor fijne vent ik ben. Dat wordt begeleid door trommels. In mijn linkerhand houd ik een palmtak in mijn hand. Langzaam lopen naar het huis van de ouders van Sothaporn. Daar staat de familie van de bruid te wachten.
De toegang tot het erf wordt me ontzegd door Faang en Naang, twee nichtjes. Twee oude vrouwen nemen het woord. Een namens de familie van mijn lief. De ander zou mijn moeder zijn, maar die is vorig jaar overleden. Zij krijgt een een stand-in. Die zegt dat ik met de dochter des huizes wil trouwen. De andere stribbelt tegen. Wie ben ik dan wel? Hoe zie ik eruit? Ben ik knap? Ben ik van goede afkomst? Goed werk? Welgesteld? Als alle antwoorden bevredigend zijn beantwoord doet de vrouw een stap opzij. Maar ik kom er nog niet in! Ik moet een van de twee nichtjes omkopen. Ik geef Faang een enveloppe met 100 Baht. Ik kan daarna drie passen doen, daar staat de jongste broer van Sothaporn me op te wachten. Hij wast mijn voeten voordat ik het huis binnen ga. Ook hem moet ik 100 Baht betalen. Ik beklim het kleine trapje naar de veranda, doe vier stappen naar de deur. Daar staan Faang en Naang weer! Ik moet dit keer het andere nichtje betalen. Daarna mag ik doorlopen, en zie mijn prachtige bruid.
Witte draad
Ze zit voor een bouwwerk dat nog het meest lijkt op een bruidstaart. Ruim een meter hoog, van palmtakken gemaakt. Het telt zes verdiepingen die oplopend naar boven, steeds smaller worden. Elke verdieping is gevuld met allerlei attributen in, zoals eieren, rijst, bananen. Ook de sinsod zit erin verstopt. Ik zit naast mijn bruid en de ceremonie van ruim anderhalf uur begint. Een man neemt het woord en vertelt in het Thais verhalen over de boeddhistische cultuur. Daarbij zingt hij soms ook. Maar eerst moeten we kaarsen aansteken. Twee kleintjes, en daarna met die kleintjes twee grote. Ook branden we wierook.
Als we eenmaal bij de werkelijke huwelijksvoltrekking komen, wordt er een witte draad gespannen tussen Sothaporn, mij, mijn vrienden en de moeder van Ying. De priester houdt de draad ook vast. Hij begint op te sommen dat hij hoopt dat we een goed huwelijk hebben, dat het lang mag duren, dat we oud mogen worden en dat het huwelijk gezegend mag zijn met kinderen. Iedere keer ontstijgt er een goedkeurend geluid uit de menigte in de kamer. Als het over onze vruchtbaarheid gaat gillen de vrouwen in het vertrek het uit van plezier. Vervolgens geeft de priester ons drie witte stippen op onze voorhoofden en doet ons van wit touw gemaakte armbandjes om. Een gebruikelijk ritueel als je een zegening van een boeddhistische monnik hebt gekregen. Maar nu geeft iedereen in de kamer ons zo’n armband. Sommigen knopen er geld aan. Uiteindelijk heb ik een armband die zeker acht centimeter dik is. Een wirwar van touw. Vol met briefjes van 100 Baht.
Geen ja
Eindelijk staan we buiten heb ik even een moment alleen met mijn kersverse vrouw. Bij ons beiden druipt het zweet van het gezicht, want binnen was het hels heet. Onze drie stippen beginnen al aardig te vervagen. Maar dan herinneren we ons ineens: de sinsod is helemaal nog niet uitgepakt en aanschouwd. Want dat hoort op een Thaise bruiloft. Iedereen moet zien dat je goed voor je nieuwe bruid kan zorgen. Dus gaat iedereen opnieuw naar binnen. Daar wordt alles door wat oudere mensen uitgepakt en op schalen gelegd. Hardop wordt gezegd hoeveel er is. 150.000 Baht en 10 Baht goud. Alles wordt aan mij gegeven en ik geef het door aan mijn schoonmoeder. Die propt het snel in haar tas. En dan is de huwelijksvoltrekking voorbij en realiseer ik me: ik ben getrouwd! Ik heb geen ja hoeven zeggen, maar ik ben echt getrouwd!
Moe en dronken
Buiten is het feest al aardig op gang gekomen. Dat doen ze in Isaan met eten, veel eten. En veel drinken. Whisky en Leo, het plaatselijk bier. Tegen twee uur in de middag is iedereen moe of dronken, of begint het allebei te worden. Het feest bloedt dood. Mijn bruid en ik nemen mijn vrienden uit Nederland op sleeptouw. We laten ze diverse boeddhistische tempels zien en 's avonds gaan we lekker uit dineren. Ik vond het altijd een cliché, maar je trouwdag is een dag die je nooit meer vergeet. Ik tenminste niet."
Meer verhalen lezen door, voor en over Nederlanders in het buitenland? Abonneer je dan op het gratis WereldExpat Magazine
E-mail deze pagina
Print deze pagina
niet alle hollanders heten holleder.
niet alle thaise vrouwen kronkelen om een paal, en als je er wel eentje wil trouwen dit een kronkel heeft overgehouden van zon paal, is het .....beropuw komt na de zonde"
het vervelende is, nou ja vervelend.....maar dat te vaak een vakantie passie in 1 wip(letterlijk en figuurlijk) wordt omgezet in een huwelijk.
advies van een ex-pet.......
VOOR je hier komt....een spegeltje meenemen, om je zelf af te vragen,of je alles wat je hier bezielt en uitvoerd in Nederland ook zou hebben bezield en had uitgevoerd, als je antwoord Ja is zit je goed........als het antwoord Nee is ............is het te laat !
excuus voor mijn a-sociale nederlands
no money,no honey!!!!en als u eens goed wil leren liegen,ga dan eens een maand naar isaan
Allemaal hoeren die Thai, brengen perfect gelukkige en verstandige mannen het hoofd op hol en die laten dan vervolgens hun gezin verwoest achter.
Echte liefde kennen ze niet, enkel winstbejag .
die hebben dat afgekeken van onze vrouwen
mijn broer gaat trouwen in thailand maar ik weet niets over de cultuur in thailand
En wat moet je doen als naasten van de bruidegom
Ik ben sinds enkele maanden met een Thaise getrouwd, voor buddah dat stelt dus eigenlijk weinig voor. We kennen elkaar een jaar en ik heb haar leren kennen via een datingsite. Ik ben 53 en zei 44, heb haar gelijk uitgelegd dat ik geen rijke farang ben maar een doodgewone Nederlander met een redelijk inkomen. Heb geen feest gehouden en geen sinsod betaals onderhoudt ook de familie niet, ook dat heb ik de familie en haar duidelijk gemaakt. Als we op visite komen glimlacht vader en moeder en krijg ik net als iedere andere een Sawadee Khrap. Gewoon duidelijk wezen en je niet als een dwaze gaan gedragen met een vrouwtje die 30 of soms meer jaren jonger is. We hebben samen een villa gehuurd in Khonkaen en wonen daar erg gelukkig. Mijn vrouw/vriendin heeft een huis in de Issan waar ze vandaan komt, daar wonen nu haar dochter en kleindochter. Verder is de familie niet echt arm, alle kinderen hebben van vader 5 rai land gekregen om rijst op te verbouwen, mijn vriendin/vrouw heeft dat zelf nog uitgebreid naar 10 rai en kan daar van leven als het moet. Een vrouw in Nederland is ook zeker niet gratis, waarom zou dat in Thailand wel moeten dan? Maar zorg dat het niet uit de klauwen loopt en weers duidelijk vanaf het begin.
beste Eltoro, ik ga Januari a.s. met mijn Thai vriendin trouwen... ik kan het niet beter zeggen... ik heb gewoon hard nodig om hierover te praten met iemand die het al achter de rug heeft, ik weet niet als je mij begrijp... als je het doet graag zou ik in contact met jou willen komen voor suggesties, infos, of gewoon een kleine chat, alvast bedankt, Roberto
U krijgt geen antwoord? Hoewel ik niet ge trouwd ben in Thailand weet ik wel iets. U trouwt met iemand uit de Esan? Het Noord Oosten? Weer de rijstvelden? Hebt u al afspraken gemaakt over de Sin Sott? De bruidsschat? Stel u zakelijk op. Dit is normaal. Onderhandel over het bedrag. Is zij eerder getrouwd geweest, heeft zij kinderen dus 2e hands dan hoeft u eigenlijk niet te betalen. Feitelijk betaalt u enkel als het een maagd betreft Gaat u toch betalen: onderhandelen. Soms krijgt u een deel terug na het huwelijk. (vooraf onderhandelen).Betaalt u bv 100000 baht Sin Sott (aldingen! Dit is normaal!) dan moet uw schoonfamilie alle kosten van de bruiloft, en dit kan behoorlijk oplopen betalen uit de Sin Sott.
Wat de ceremomie aangaat, geen zorg, men wijst u de weg.
Verstand op nul, de blik op oneindig......
Misschien zou een variatie op het zo grappige progamma "Boer zoekt vrouw" iets zijn voor de Thaise tv?
Boerin zoekt farang. Het lijkt namelijk op, als ik zo al dit zo forums eens doorblader, dat minstens 95% van de farangs trouwt met een dame uit een boerenfamilie uit Noord of Noord Oost Thailand. Misschien is het toeval, maar dit zijn nu juist ook de armste gebieden van Thailand. De rijstteelt brengt niet bijster veel op in vergelijking met de rubber en palmolie plantages in het Zuiden. Daar verbouwt men nauwelijks rijst. "Brengt te weinig op", zo werd mij daar vertelt. "Dat laten we over aan de arme boeren in het Noord Oosten. Zeker als door watergebrek er slechts een keer per jaar kan worden geoogst zoals in de Esan.
Al dat gepraat over grote aantallen "rais" heeft dus weinig te betekenen als die grond een groot deel van het jaar braak ligt.
Komt er gebrek aan contanten, dan zal men de ingetrouwde farang wel weer weten te vinden. Die heeft contanten. Men kan 10 rai bezitten maar op een gegeven moment nog geen 10000 baht aan contanten bezitten voor plotselinge uitgaven.
Een vrouw zou in Nederland niet gratis zijn? Bent u in Nederland ooit getrouwd geweest? Het merendeel werkt gewoon en mijn vrouw verdient bijna net zoveel als ik. We zijn als tweeverdieners heel wat beter uit dan wanneer ik alleen was gebleven. Mijn vrouw is dus niet alleen gratis, ze brengt ook nog eens geld op. Een Thaise vrouw brengt zelden iets noemenswaardigs binnen. Is financieel vaak geheel of gedeeltelijk van de farang afhankelijk. Dat een vrouw hier geld zou kosten, ja dan praat u over heel lang geleden toen de vrouw geacht werd na haar huwelijk te stopppen met werken om voor de kinderen te zorgen en het huishouden te doen. U zou hooguit gelijk kunnen hebben als u het heeft over verkwisters die winkel in winkel uit lopen.
Overigens heeft u, als ik het verhaal zo lees, geen slechte keus gemaakt. Geen groot leeftijdsverschil. Ik hoop voor u dat u vroeg of laat toch niet met allerlei rekeningen zult worden geconfronteerd. Als iemand in de familie het door omstandigheden niet meer redt heeft u toch kans dat ze als eerste bij u zullen aankloppen. U heeft ten slotte meer geld als de rest. Althans, dat zullen ze blijven denken hoe vaak u ook probeert ze van het tegendeel te overtuigen.
Doe net als andere farangs. Probeer na te doen wat u de rest ziet doen! Log en ongracieus hebben ze naast die kleine Thais iets van dinosaurussen.
Foto c had beter weggelaten kunnen worden. Te constateren valt een ras voortschrijdende haaruitval. Goed, geen probleem! Rondwandelend in thailand valt het op dat Thaise vrouwen een opmerkelijke voorkeur hebben voor kale (en/of dikke) farangs!!!!!!!!! Smaken verschillen per land
In het verleden mochten we ook in diverse tijdschriften met enige regelmaat dergelijke luchtfotos van de schaarsbegroeide schedel van Dick Advocaat bewonderen. Ernaast nog een foto van dezelfde schedel maar dan, dankzij een peperdure behandeling door Dick aangeprezen (Voor Dick ws gratis) met wat extra begroeiing!!!!!!!! Een gat in de markt misschien voor slimme Thais met al die oudere kalende toeristen en ex(uit)spatters?
Anonymus, niet enkel kinderen, ook tokkies moet je op hun grenzen wijzen. Het lijkt er op dat men hier in niet al te voorname families is ingetrouwd!
"Men moet afspraken maken over terugave bruidsschat" "Gelijk duidelijk maken waar de grenzen liggen zodat u niet leegemolken wordt". "Als u duidelijk en consequent bent heeft u geen problemen" En meer van dit soort commentaren van farangs die geloven dat ze slim zijn en het in tegenstelling tot anderen goed hebben aangepakt. Is dit een manier om met een "volwassen" schoonfamilie om te gaan? Kennen deze mensen evenals kinderen de grenzen niet van wat betamelijk is of onbetamelijk? Moet U die aangeven? Lijkt meer op instructies om met lastige kinderen om te gaan. Klinkt allemaal ook nog eens heel paternalistisch!!. Bij de opvoeding van kinderen moet men ook grenzen aangeven. Zowel de genen die uitgemolken worden als de "slimme jongens" zijn voor mij een tragi komische individuen.
Toch hapert er iets! De bruidsschat als oudedagsvoorziening. Als je enkel zonen hebt, geen oudedagsvoorziening? Voorziet men dan enkel in de oude dagsvoorziening van de familie van de bruid en heeft men dan zelf op zijn oude dag niets te eten? Is het misschien gewoon zo dat de introuwende buitenlander gezien wordt als de oude dagsvoorziening? Ha Ha
Bruidschat als oude dags voorziening? Het feest wordt naar mijn weten gefinancieerd met het geld van de bruidsschat althans een deel daarvan. De rest is voor de pas getrouwden om een huisje te kopen. Geen farang kasteel natuurlijk! Als ik al deze reacties zo lees: hoe komt het toch dat al die farangs introuwen in behoeftige families? Er zijn genoeg Thaise families die zich zelf kunnen bedruipen. Wordt zon europeaan niet gewoon door bruid en schoonfamilie aan de haak geslagen vanwege zijn bijdrage aan de familie financien?
ben ook alwer 11jaar geleden in Thailand getrouwd.Groot feest veel monniken ,veel eten veel drinken,kon niet op ook nog podium met 10 tallen muzikanten .Kreeg achter af sinsod terug en geld voor feest viel reuze mee.woon nog met vrouw in holland ben hier ook al 9 jaar getrouwdKomen regelmatig i Thailand en hopen r over 2jaar te gaan wonen .Heb daarThaise familie van m,n vrouw die alles voor ons doen zijn nu bezig huis voor ons tebouwen wij betalen uiteraard de benodigde materialen . wij komen er 2 x per jaar ik kan me redelijk in Thais redden als ze niet te vlug praten ,maar word gewoon als familie ontvange en niet als farang die leeg te trekken is .
Monniken (Doen het niet gratis) tientallen muzikanten! Veel eten en drinken. Vooral drank natuurlijk! Een paar dure beesten waarvan de keel wordt doorgesneden! Moet haast meer gekost hebben dan de Sin Sot. Of was die zo exorbitant hoog voor de buren? Het feestmaal wordt normaliter door de schoonfamilie bekostigd dus wat schiet u er mee op? Ieder in het dorpje moet natuurlijk geloven dat de farang zijnvrouw duur heeft gekocht! Uiteindelijk betaalt u toch. Schoonfamilie trekt in het huis U koopt een TV met satelliet, een airco, en meubilair. Er moet nu eenmaal iets in nietwaar? O ja 2 keer per jaar mag u er even in. Mag u blij zijn als de anderen er even uit gaan! Over de rest van het jaar zullen zij u geen huur betalen! Als de tv kapot is mag u de reparatiekosten betalen hoewel zij er de hele dag naar kijken. Als het dak lekt gaat bij u weer de telefoon. Het is uw huis, dus u betaalt enz enz enz
Als Thaisen hier in Nederland trouwen kleden ze zich Thais en niet in een hollandse bruidsjapon. Zou ik ooit in Thailand trouwen (Quod Deus averted!!!!!!!!!!) dan zou ik me niet in zon pakkie laten hijsen! Lachwekkend! Gewoon in een Hugo Boss. Eigen stijl=karakter. Farang is farang Men is geen Thai.
Het eeuwige obligate huis in de Esan Altijd met euros gebouwd. Staat natuurlijk zelden leeg als men er niet is! Vaak zelfs overvol als men er wel is ha ha. De sukkelaars!! Blijven maar geloven in een zelfverzonnen mythe!!
Heel rustig, ja, dat bedoel ik nou. Je krijgt nog genoeg rust als je dood bent.
Dré Overzee je hebt gelijk als je zegt dat er tussen de rijstvelden wonen saai is. Je zal er op uit moeten trekken in Thailand of elders om wat omhanden te hebben. Maar Australië is toch ook saai of niet soms.
wij wonen in de buurt van korad zeer rustig en ben op 15 min in de stad .ik verveel mij geen minuut,integendeel tijd te kort door oa.hobby,boodschappen,op vrienden en restaurantbezoek.ook vrienden uit belgie en duitsland die bij ons op bezoek komen .laatst hebben we nog enkele tochten gedaan naar oa.jomtien,bangkok,hua hin, champon en phuket en als de festdagen een beetje verwerkt is de planning naar lampaang,changmai enz.en thailand is groot dus nog vele plannen.
Ik zag laatst een Engelse tv documentaire over westerse mannen die in wanstaltige villa's tussen de Thaise rijstvelden wonen. Waar je lol in hebt! Ik denk dat ik me daar binnen een week dood zou zuipen van verveling.
Zoals je ziet, zowel positeve als negatieve reacties. Net als bij ons. Goede huwelijken en slechte huwelijken. Het gaat er om waartoe jezelf bereid bent. Het lijkt me wel verstandig om je eerst eens goed in de cultuur te verdiepen. Sommigen trouwen al binnen 1 jaar en gaan dan in Isaan wonen. Dat is vragen om moeilijkheden. Ik ben er geweest, maar het is niets voor mij. Ik zou me na drie dagen al kapot vervelen. Dan kan ze nog zo lief zijn. Het valt als farang niet mee om het daar uit te houden, respect voor degenen die het wel lukt. Er is gewoon niets te beleven. Ik kan me ook wel voorstellen dat ze gaan zuipen of gokken, zou ik ook doen uit verveling.
Uiteindelijk gaat het er om dat John en zijn vrouw gelukkig zijn en blijven. Ik hoop het van harte.
Iedereen een goed 2010 toegewenst.
ben ongeveer acht jaar samen met mijn thaise echtgenote en heb ook al deze watertjes doorzwommen met hoogtes en laagtes zoals in elk huwelijk gemend of niet.Mijn schoonbroer is 52 jaar en ong.2 jaar getrouwd omdat hij het geld niet eerder had voor de sinsod,dus is het niet enkel voor de falang maar ook voor eigen volk zeker op het platte land is het nog zeer traditioneel.Een thaise vrouw kost geld!een belgische of nederlandse niet?en als charlotte een weekje bij mij komt logeren en ziet hoe wij samenleven gaat ze er een gans ander idee op na houden,wat mijn vrouw voor mij doet grenst aan het ongeloofelijke en steeds met de glimlach dat zou een westerse vrouw nog niet doen voor geld.als ik durf recht te staan aan tafel is direkt de vraag wat wil je,en dan heb ik steeds hetzelfde antwoord"gaan wandelen met de hond"want als ik zeg een lepel of vork dan springt ze al recht en mag ik dit zelf niet nemen.En de manier dat wij elkander beminnen als dat niet echt is zijn wij zeer goede acteurs.Bij het afscheid in belgie had ik familie en vrienden uitgenodig en mijn beste vriend zijn nieuwe vrouw(de vorige was enkel belust op geld hij wist niet wat er op de spaarboeken stond die hield ze goed verborgen)kwam naar mij en zei mij ik ben jaloers op jullie band die is ongelooflijk sterk.Ik ken ook andere gemengde huwelijken die niet zo mooi zijn maar die heb je ook bij niet gemende huwelijken.als je spaarcenten verdwijnen is dit niet de fout van de thaise vrouw maar van de man zelf,ik bepaal de uitgaven en niemand anders.wij hebben een huis gekocht uiteraard met geld van de falang maar dit is beschreven met vruchtgebruik (kep kin)dus als wij onze verhouding stopzetten kan zij mij niet op straat zetten.dat stelsel van kep kin kent bijna niemand omdat ze dit op het gemeentehuis zoveel mogelijk verzwijgen maar mijn vrouw wou dit uitdrukkelijk,geloof mij ik geniet elke dag met volle teugen.vroeger met mijn belgische vrouw ook maar die is zeer jong overleden en dan kan je leven alle kanten uit en zo ben ik in thailand beland.
Welcome to the club : goed te onthouden ... eerst de broeders, dan de ouders, dan de zusters, dan de kinderen, dan de kippen/eenden/zwanen, dan de koeien en varkens, dan de kwai (= luie, vieze, stinkende waterbuffels) en dan is er kans dat wij (= farang ) op de rangorde voorkomen ... tenminste als er geen auto of brommer voorgaat .... it takes a lot of time to realise it and a lot of money ... but it will come to you ....
Ik spreek uit 7 ( ZEVEN ) jaar permanente ervaring in Isaan ... en vermoedelijk is dit jaar mijn laatste ... heb nl. mijn oudejaarsavond alleen mogen doorbrengen ... ik verrekte het om dit jaar weer eens op te draaien voor het hele gebeuren ... gevolg : ze laten je vallen als een baksteen met de achtergedachte : diene stomme farang draait toch bij ... sorry deze keer niet meer !!!!!
Nieuwe reactie inzenden