Trouwen in Thailand. Voor velen een droom. Maar de Nederlander John Sarbach trouwde niet alleen in dit land, maar ook met een Thaise vrouw. Een persoonlijk verslag van de mooiste dag in zijn leven.
"Een jaar geleden ontmoette ik in Bangkok de Thaise Sothaporn Saiphin. Ik was net begonnen aan een rondreis door Indo-China. Het was liefde op het eerste gezicht. En het lot was ons gunstig gezind. Boze Thaise demonstranten bezetten de twee belangrijkste vliegvelden en ik moest noodgedwongen bijna twee weken langer blijven. Dat gaf ons de kans om de relatie verder uit te diepen. Nadat ze in de zomer drie maanden in Nederland was geweest, zijn we dit najaar samen in het boeddhistische huwelijksbootje gestapt.
Bruidsschat
Voordat die mooie dag begon, moest nog wel het een en ander geregeld worden. Bijvoorbeeld de bruidsschat, de sinsod zoals het in Thailand heet. In het land van de lach bestaat namelijk geen oudedagsvoorziening. De kinderen zorgen voor hun ouders. Elke maand sturen ze geld naar het ouderlijk huis. Maar als de kinderen een eigen familie starten, worden ze van die plicht ontslagen. Alleen willen de ouders wel een compensatie. En die moet de bruidegom betalen. Hoe hoog die is, wordt bepaald tijdens een verlovingsfeestje. En dat is echt onderhandelen, waar je toekomstige bruid bij zit.
Goud
Als farang (westerling) word ik geacht rijk te zijn en moet ik meer voor mijn bruid betalen dan een Thaise man zou moeten. Het verlovingsfeestje wordt gehouden in het ouderlijk huis in Pa Tiu, tegen de grens van Laos en Cambodja aan, 800 km van Bangkok. Daar zal later ook het huwelijk worden voltrokken. Mijn aanstaande schoonvader doet een openingsbod; 100-duizend Baht (2200 euro). Moeder vindt dat te weinig en eist 50 duizend Baht meer. Dat bod wordt aan mij voorgelegd. Ik probeer er rustig en cool uit te zien, als ik het bod in overweging neem. Maar elke vezel mijn lijf verzet zich. 'Ik ben hier mijn vrouw aan het kopen', schiet steeds door mijn gedachten. Ik had mezelf als maximum 140 duizend baht gesteld, maar ik wil niet moeilijk gaan doen over die extra 10-duizend (220 euro). Ik ga dus akkoord.
Maar de sinsod bestaat uit twee delen. Er moet ook een deel goud worden betaald. Dat is voor de bruid, om haar onafhankelijk van haar man te laten zijn. Moeder vraagt 10 Baht goud. Baht is niet alleen een muntsoort, maar ook een eenheidsmaat. Ruim 15 gram. Ik ga akkoord, maar bepaal samen met Sothaporn wel dat een deel van het goud van een vriend geleend wordt. Na de bruiloft gaat het gewoon weer terug.
Whisky soda
En dan breekt dag aan van de boeddhistische huwelijksvoltrekking. De dag begint erg vroeg. De vader van Sothaporn is namelijk nog zenuwachtiger dan wij zijn. Hij kan niet slapen en om kwart over vier slaat hij aan het bidden. Hardop. Wij slapen in dezelfde ruimte en zijn dus klaarwakker. Sothaporn staat op, ik probeer – tegen beter weten in - nog een beetje te slapen. Na een uur geef ik het op. Help met het leegmaken van de kamer, want hier vindt over een paar uur het huwelijk plaats. Om vijf voor half zeven nog even bidden bij het altaar in de kamer en dan naar buiten om de boeddhistische monniken te eten te geven. Dat gebeurt elke dag, want monniken in Thailand hebben geen inkomen. Ze zijn afhankelijk van wat de bevolking ze geeft. Er wordt hun verteld dat wij gaan trouwen en zij spreken een speciaal gebed voor ons uit.
Dan begint het lange wachten, want om negen uur worden wij voor het 'altaar' verwacht. Na eindelijk een kop koffie en een boterham, wordt er vanaf de overkant gewuifd. Dat is het huis van Santana, de oudste zus van Sothaporn. Alle mannen en neefjes en nichtjes hebben zich daar verzameld. Er wordt een traditioneel ontbijt geserveerd voor Isaan, de armste streek van Thailand. Rijst met vis en groenten. En whisky met soda, want het is feest vandaag. En de bruidegom zou wel eens zenuwachtig kunnen zijn. Om acht uur in de ochtend zitten ze me al dronken te voeren! Maar na twee glazen hou ik het voorgezien, want ik wil deze dag bewust meemaken.
Stand-in
Eindelijk, het loopt tegen negenen. Ik krijg een roodwitte sjerp om mijn middel en een soort
beige vitrage van mijn rechterschouder tot mijn linker heup. En een van stro gemaakte hoed. We gaan nu in optocht door het dorp. Maar niet voordat ik een glas bier in een teug moet leegdrinken. We lopen een meter of 300 naar het eind van het dorp. Draaien om en dan begint een dame te zingen dat ik ga trouwen en iedereen moet komen kijken wat voor fijne vent ik ben. Dat wordt begeleid door trommels. In mijn linkerhand houd ik een palmtak in mijn hand. Langzaam lopen naar het huis van de ouders van Sothaporn. Daar staat de familie van de bruid te wachten.
De toegang tot het erf wordt me ontzegd door Faang en Naang, twee nichtjes. Twee oude vrouwen nemen het woord. Een namens de familie van mijn lief. De ander zou mijn moeder zijn, maar die is vorig jaar overleden. Zij krijgt een een stand-in. Die zegt dat ik met de dochter des huizes wil trouwen. De andere stribbelt tegen. Wie ben ik dan wel? Hoe zie ik eruit? Ben ik knap? Ben ik van goede afkomst? Goed werk? Welgesteld? Als alle antwoorden bevredigend zijn beantwoord doet de vrouw een stap opzij. Maar ik kom er nog niet in! Ik moet een van de twee nichtjes omkopen. Ik geef Faang een enveloppe met 100 Baht. Ik kan daarna drie passen doen, daar staat de jongste broer van Sothaporn me op te wachten. Hij wast mijn voeten voordat ik het huis binnen ga. Ook hem moet ik 100 Baht betalen. Ik beklim het kleine trapje naar de veranda, doe vier stappen naar de deur. Daar staan Faang en Naang weer! Ik moet dit keer het andere nichtje betalen. Daarna mag ik doorlopen, en zie mijn prachtige bruid.
Witte draad
Ze zit voor een bouwwerk dat nog het meest lijkt op een bruidstaart. Ruim een meter hoog, van palmtakken gemaakt. Het telt zes verdiepingen die oplopend naar boven, steeds smaller worden. Elke verdieping is gevuld met allerlei attributen in, zoals eieren, rijst, bananen. Ook de sinsod zit erin verstopt. Ik zit naast mijn bruid en de ceremonie van ruim anderhalf uur begint. Een man neemt het woord en vertelt in het Thais verhalen over de boeddhistische cultuur. Daarbij zingt hij soms ook. Maar eerst moeten we kaarsen aansteken. Twee kleintjes, en daarna met die kleintjes twee grote. Ook branden we wierook.
Als we eenmaal bij de werkelijke huwelijksvoltrekking komen, wordt er een witte draad gespannen tussen Sothaporn, mij, mijn vrienden en de moeder van Ying. De priester houdt de draad ook vast. Hij begint op te sommen dat hij hoopt dat we een goed huwelijk hebben, dat het lang mag duren, dat we oud mogen worden en dat het huwelijk gezegend mag zijn met kinderen. Iedere keer ontstijgt er een goedkeurend geluid uit de menigte in de kamer. Als het over onze vruchtbaarheid gaat gillen de vrouwen in het vertrek het uit van plezier. Vervolgens geeft de priester ons drie witte stippen op onze voorhoofden en doet ons van wit touw gemaakte armbandjes om. Een gebruikelijk ritueel als je een zegening van een boeddhistische monnik hebt gekregen. Maar nu geeft iedereen in de kamer ons zo’n armband. Sommigen knopen er geld aan. Uiteindelijk heb ik een armband die zeker acht centimeter dik is. Een wirwar van touw. Vol met briefjes van 100 Baht.
Geen ja
Eindelijk staan we buiten heb ik even een moment alleen met mijn kersverse vrouw. Bij ons beiden druipt het zweet van het gezicht, want binnen was het hels heet. Onze drie stippen beginnen al aardig te vervagen. Maar dan herinneren we ons ineens: de sinsod is helemaal nog niet uitgepakt en aanschouwd. Want dat hoort op een Thaise bruiloft. Iedereen moet zien dat je goed voor je nieuwe bruid kan zorgen. Dus gaat iedereen opnieuw naar binnen. Daar wordt alles door wat oudere mensen uitgepakt en op schalen gelegd. Hardop wordt gezegd hoeveel er is. 150.000 Baht en 10 Baht goud. Alles wordt aan mij gegeven en ik geef het door aan mijn schoonmoeder. Die propt het snel in haar tas. En dan is de huwelijksvoltrekking voorbij en realiseer ik me: ik ben getrouwd! Ik heb geen ja hoeven zeggen, maar ik ben echt getrouwd!
Moe en dronken
Buiten is het feest al aardig op gang gekomen. Dat doen ze in Isaan met eten, veel eten. En veel drinken. Whisky en Leo, het plaatselijk bier. Tegen twee uur in de middag is iedereen moe of dronken, of begint het allebei te worden. Het feest bloedt dood. Mijn bruid en ik nemen mijn vrienden uit Nederland op sleeptouw. We laten ze diverse boeddhistische tempels zien en 's avonds gaan we lekker uit dineren. Ik vond het altijd een cliché, maar je trouwdag is een dag die je nooit meer vergeet. Ik tenminste niet."
Meer verhalen lezen door, voor en over Nederlanders in het buitenland? Abonneer je dan op het gratis WereldExpat Magazine
(c) Francois EyckFrancois Eyck
(c) Francois EyckFrancois Eyck
(c) Francois EyckFrancois Eyck
E-mail deze pagina
Print deze pagina
ben ook alwer 11jaar geleden in Thailand getrouwd.Groot feest veel monniken ,veel eten veel drinken,kon niet op ook nog podium met 10 tallen muzikanten .Kreeg achter af sinsod terug en geld voor feest viel reuze mee.woon nog met vrouw in holland ben hier ook al 9 jaar getrouwdKomen regelmatig i Thailand en hopen r over 2jaar te gaan wonen .Heb daarThaise familie van m,n vrouw die alles voor ons doen zijn nu bezig huis voor ons tebouwen wij betalen uiteraard de benodigde materialen . wij komen er 2 x per jaar ik kan me redelijk in Thais redden als ze niet te vlug praten ,maar word gewoon als familie ontvange en niet als farang die leeg te trekken is .
Heel rustig, ja, dat bedoel ik nou. Je krijgt nog genoeg rust als je dood bent.
Dré Overzee je hebt gelijk als je zegt dat er tussen de rijstvelden wonen saai is. Je zal er op uit moeten trekken in Thailand of elders om wat omhanden te hebben. Maar Australië is toch ook saai of niet soms.
wij wonen in de buurt van korad zeer rustig en ben op 15 min in de stad .ik verveel mij geen minuut,integendeel tijd te kort door oa.hobby,boodschappen,op vrienden en restaurantbezoek.ook vrienden uit belgie en duitsland die bij ons op bezoek komen .laatst hebben we nog enkele tochten gedaan naar oa.jomtien,bangkok,hua hin, champon en phuket en als de festdagen een beetje verwerkt is de planning naar lampaang,changmai enz.en thailand is groot dus nog vele plannen.
Ik zag laatst een Engelse tv documentaire over westerse mannen die in wanstaltige villa's tussen de Thaise rijstvelden wonen. Waar je lol in hebt! Ik denk dat ik me daar binnen een week dood zou zuipen van verveling.
Zoals je ziet, zowel positeve als negatieve reacties. Net als bij ons. Goede huwelijken en slechte huwelijken. Het gaat er om waartoe jezelf bereid bent. Het lijkt me wel verstandig om je eerst eens goed in de cultuur te verdiepen. Sommigen trouwen al binnen 1 jaar en gaan dan in Isaan wonen. Dat is vragen om moeilijkheden. Ik ben er geweest, maar het is niets voor mij. Ik zou me na drie dagen al kapot vervelen. Dan kan ze nog zo lief zijn. Het valt als farang niet mee om het daar uit te houden, respect voor degenen die het wel lukt. Er is gewoon niets te beleven. Ik kan me ook wel voorstellen dat ze gaan zuipen of gokken, zou ik ook doen uit verveling.
Uiteindelijk gaat het er om dat John en zijn vrouw gelukkig zijn en blijven. Ik hoop het van harte.
Iedereen een goed 2010 toegewenst.
ben ongeveer acht jaar samen met mijn thaise echtgenote en heb ook al deze watertjes doorzwommen met hoogtes en laagtes zoals in elk huwelijk gemend of niet.Mijn schoonbroer is 52 jaar en ong.2 jaar getrouwd omdat hij het geld niet eerder had voor de sinsod,dus is het niet enkel voor de falang maar ook voor eigen volk zeker op het platte land is het nog zeer traditioneel.Een thaise vrouw kost geld!een belgische of nederlandse niet?en als charlotte een weekje bij mij komt logeren en ziet hoe wij samenleven gaat ze er een gans ander idee op na houden,wat mijn vrouw voor mij doet grenst aan het ongeloofelijke en steeds met de glimlach dat zou een westerse vrouw nog niet doen voor geld.als ik durf recht te staan aan tafel is direkt de vraag wat wil je,en dan heb ik steeds hetzelfde antwoord"gaan wandelen met de hond"want als ik zeg een lepel of vork dan springt ze al recht en mag ik dit zelf niet nemen.En de manier dat wij elkander beminnen als dat niet echt is zijn wij zeer goede acteurs.Bij het afscheid in belgie had ik familie en vrienden uitgenodig en mijn beste vriend zijn nieuwe vrouw(de vorige was enkel belust op geld hij wist niet wat er op de spaarboeken stond die hield ze goed verborgen)kwam naar mij en zei mij ik ben jaloers op jullie band die is ongelooflijk sterk.Ik ken ook andere gemengde huwelijken die niet zo mooi zijn maar die heb je ook bij niet gemende huwelijken.als je spaarcenten verdwijnen is dit niet de fout van de thaise vrouw maar van de man zelf,ik bepaal de uitgaven en niemand anders.wij hebben een huis gekocht uiteraard met geld van de falang maar dit is beschreven met vruchtgebruik (kep kin)dus als wij onze verhouding stopzetten kan zij mij niet op straat zetten.dat stelsel van kep kin kent bijna niemand omdat ze dit op het gemeentehuis zoveel mogelijk verzwijgen maar mijn vrouw wou dit uitdrukkelijk,geloof mij ik geniet elke dag met volle teugen.vroeger met mijn belgische vrouw ook maar die is zeer jong overleden en dan kan je leven alle kanten uit en zo ben ik in thailand beland.
Welcome to the club : goed te onthouden ... eerst de broeders, dan de ouders, dan de zusters, dan de kinderen, dan de kippen/eenden/zwanen, dan de koeien en varkens, dan de kwai (= luie, vieze, stinkende waterbuffels) en dan is er kans dat wij (= farang ) op de rangorde voorkomen ... tenminste als er geen auto of brommer voorgaat .... it takes a lot of time to realise it and a lot of money ... but it will come to you ....
Ik spreek uit 7 ( ZEVEN ) jaar permanente ervaring in Isaan ... en vermoedelijk is dit jaar mijn laatste ... heb nl. mijn oudejaarsavond alleen mogen doorbrengen ... ik verrekte het om dit jaar weer eens op te draaien voor het hele gebeuren ... gevolg : ze laten je vallen als een baksteen met de achtergedachte : diene stomme farang draait toch bij ... sorry deze keer niet meer !!!!!
Haha, een nuancering: eerst Buddha, dan de Koning, dan de ouders, opa en oma, broers, zussen, enz.
Ook hiervoor geldt er zijn goede en slechte families. Ik heb ook farang gesproken die wel goede afspraken hebben met de echtgenote/vriendin en de familie. Daar accepteren ze het en laten ze de farang niet overal voor dokken. Ik denk dat je in het begin al snel je grenzen aan moet geven. Geef je ze een vinger, dan....
Hetzelfde geldt voor de Sinsod. Willen ze het onderste uit de kan, dan weet je wat je te wachten staat bij je aanstaande schoonfamilie. Wat dat betreft is de Sinsod een goede graadmeter. Als ze echt met je begaan zijn geven ze inderdaad een groot deel terug, zoals Hans al aangaf. Of er wordt er wat geleend bij een kennis/familie om de omgeving te imponeren en gaat het daarna weer terug. Want het blijft natuurlijk wel een grote poppenkast...
Moet ik je feliciteren of vertellen hoe dom je bent geweest? Natuurlijk wensen wij jou alle geluk toe... maar dat je dit ook nu hebt...... betwijfel ik. Maar de tijd zal het leren. En och wij hebben al zo vaak gehoord: "Oh nee die van mij is anders.... en ze houdt echt van mij"..... Laat mij niet lachen....!! Maar zoals mijn man en ik (wij zijn beiden Nederlanders) tegen elkaar zeggen: wanneer de man op het vliegveld van Bangkok aankomt...... laat ie gelijk zijn verstand ook achter...! Misschien zijn we cynisch... maar wij hebben de afgelopen 4 jaar een hoop ellende gezien en meegemaakt om ons heen met gemengde stelletjes....(die oh zo gelukkig waren...) Maar de meeste mannen worden graag in de maling genomen en zijn een heerlijk object omdat ook toe te laten. Alle lof voor de Thaise vrouwen. Zij weten het toch iedere keer weer voor elkaar te krijgen om de mannen zover te krijgen dat ze olie dom verder door het leven gaan. Maar goed wanneer hun dat gelukkig maakt.... Maar heren (en dit weet ik uit Thaise bronnen....) geloof mij zij houden alleen van je omdat je geld hebt..... (althans dat denken ze...) en zich alleen maar rijk kunnen rekenen voor zichzelf en hun familie. En natuurlijk doen zij dit met heel veel charme en vele glimlachen....... maar je zal nooit tot hun ware komen. Dat laten zij nooit toe. Wij zien hier zoveel berooide mannen die al hun spaarcentjes kwijt zijn en dachten de waren te hebben gevonden !! Hoezo de ware? Hij 60 en zij 30 of misschien nog wel jonger....!!!! .Heren kijk eens in de spiegel.......en wees eens eerlijk tegen jezelf. Vooral de meeste Thaise meisjes en vrouwen van Isan worden al heel vroeg geleerd hoe zij een farang moeten "bewerken". Moeders zeggen al heel vroeg tegen hun dochters dat ze beter op jonge leeftijd naar Bangkok, Chiang Mai of andere toeristische plaatsen kunnen gaan om een farang aan de haak te slaan. Maar nogmaals wij wensen je alle geluk toe en heel veel goeds voor de komende jaren!
Charlotte wat jij schrijft is juist. Het klopt veel van deze mannen zijn mislukt op relatie gebied en zoeken hun geluk in Thailand. De jonge Thaise vrouwen althans veel kansarme vrouwen verkopen hun lichaam. Emotie kent een Thai niet, en doorgaans zitten ze nergens mee. Het zijn dus allemaal geluk zoekers die jonge vrouwen. De familie van die jonge vrouwen stimuleren het. Een relatie aangaan is in de meeste gevallen dan ook om er financieel beter op te worden. Het gaat allerminst om de man het heeft ook helemaal niets met liefde of houden van te doen. Romantiek dat kent men niet. Het is big business in Thailand normaal gesproken. Maar het toerisme is de laatste tijd terug gelopen door allerlei oorzaken. Honger dat hebben ze niet. Rijst is er in overschot. 150 baht verdienen Taaien per dag. Voor een Thai is het belangrijk als hij een auto heeft. Soms staat er in de tuin een pick-uptruck naast een houten huisje zonder ramen of deuren. Die auto is dan betaald bijvoorbeeld door zijn dochters. Veel families die geld opgestuurd krijgen verdrinken het en maken het op met gokken. Wat een Thaise vrouw hun intelligentie betreft dat kan je niet vergelijken met een persoon die een middelbare opleiding heeft gedaan in Nederland. Dat kan relatie problemen veroorzaken. Ze spreken doorgaans geen Engels men weet een paar woorden. Deze jonge vrouwen die kan je vinden in Phuket Pattaya en andere vakantie bestemmingen in Thailand. Ik hoop dat dit huwelijk een uitzondering is op de regel. En wens hun dan ook veel geluk in het nieuwe jaar toe.
Je reactie is wel een beetje "kort door de bocht" Charlotte. Er wonen miljoenen vrouwen in Isaan zijn dat allemaal oplichters? Zijn er geen gelukkige farang-Thai koppels te vinden? Onzin natuurlijk. Je hebt gelijk als je zegt dat het vaak fout gaat. Maar als ik hier in Nederland kijk, ken ik bijna niemand meer die niet gescheiden is of op het punt staat te gaan scheiden. En dan kan een kerel ook 12 jaar lang een groot deel van zijn inkomen afdragen aan alimentatie.
Het beeld wat van Thaise vrouwen ontstaat is wel eenzijdig, dat komt omdat we nu eenmaal graag de negatieve kant belichten. De negatieve berichten zijn vaak onderwerp van het gesprek (daar maak ik mij ook schuldig aan op mijn blog http://www.thailandblog.nl ). Maar de waarheid ligt in het midden.
Mooi verhaal. Hans Bos heeft overigens gelijk. Je schoonouders zouden de sinsod terug moeten geven, al moet ik de eerste farang nog tegenkomen waarbij dat na het huwelijk ook daadwerkelijk gebeurd is.
Zelf heb ik na het huwelijk met mijn vrouw geen sinsod betaalt, maar we zorgen ervoor dat mijn schoonvader tot aan zijn dood niets te kort komt. We fungeren als zijn pensioen zogezegd, wat ie, na veertig jaar keihard werken niet heeft.
Het allerbeste en maak er iets moois van,
groet vanuit Bangkok
Het is een lastig onderwerp. Mijn persoonlijke mening is dat de Thai vooral tradities in ere willen houden als het goed uitkomt. Een farang heeft geld zat en moet daarom dokken. Het blijft meestal ook niet bij de sinsod. Als het dak lekt, broertje bezopen met zijn brommer tegen een auto is geknald, Ma naar het ziekenhuis moet, dan zal via de dochter de farang gevraagd worden zijn gulheid te tonen (naam-jai).
De hoogte van de sinsod heeft ook te maken met de achtergrond van de dochter, zoals scholing, wel of niet gescheiden/kinderen, ex-bargirl, enz. Hoe minder "vlekjes" hoe hoger de sinod het is een beetje koehandel. De dochter wordt onder druk gezet want de ouders mogen geen gezichtsverlies lijden.
Het trouwen met een farang werkt sterk statusverhogend en betekent eigenlijk geen of minder sinsod. Als je dan wel veel betaalt lachen de Thai je achter je rug uit. Maar ik begrijp het wel. Als je verliefd bent maakt een paar honderd euro meer ook niet uit.
De broer van mijn Thaise lief is op 1-11 getrouwd met zijn lief uit het naburig dorp in midden Isaan. Hier was dus duidelijk wel sprake van de sinsod (bruidsschat). Dit verhaal is heel herkenbaar. Ook ik zal het binnen niet al te lange tijd ondergaan. We zien er beiden naar uit en de bruidsschat zal dan ook ter sprake komen. Ik had het al van mijn lief gehoord dat het zo werkt maar moest erg wennen aan 'het kopen' van haar. Ik zag dat dus verkeert en moest het zien als een traditie en het terugbetalen van alle kosten bijvoorbeeld de studie. Nu heb ik niets tegen een financiële ondersteuning want ik weet dat de kinderen voor de ouders zorgen en dat vind ik prima maar het voelt als kopen. De moeder, broers en zus van haar (vader is helaas niet meer) zijn erg prettige mensen dus komt het wel goed. De bruiloft van haar broer ging net zo als in dit verhaal maar ik denk er over om onze bruiloft in een romantische omgeving te geven waar we met een boot het water op kunnen. Mijn volgende trip kijken we samen uit naar een geschikte omgeving.
Ik heb zeven jaar in Thailand gewoond, maar ken geen enkele buitenlander die daadwerkelijk een sinsod betaald heeft. Deze gewoonte is in de grote steden niet meer in gebruik, maar kan natuurlijk aantrekkelijk zijn indien de partner een farang is. Ik ben benieuwd hoet dit verhaal zich verder zal ontwikkelen1
Mijn broertje is in Laos getrouwd met een schat van een Laotiaanse. Schitterende ceremonie, goed huwelijk, veel liefde, een uitgebreide familie als bonus. Kortom, een dream come true. Jammer alleen dat de Nederlandse ambassade in Bangkok pertinent weigerde het huwelijk ook voor de Nederlandse wet geldig te verklaren. Die exoot mocht ooit eens recht op Nederlands pensioen doen gelden! En ook samen op vakantie naar Nederland bleek niet echt eenvoudig. Een heel jaar soebatten om een visum voor een maand te krijgen en dan eenmaal op Schiphol aangekomen nog eens een halve dag vastgehouden worden. Nee, het ware geluk is bijna overal te vinden, maar niet in Nederland!
Gefeliciteerd, John. Alleen denk niet dat je nu 'echt' getrouwd bent, zoals je schrijft. Dit is een kerkelijk huwelijk, zonder enige wettelijke grondslag in Thailand, maar ook daarbuiten. De Nederlandse wet trekt zich van deze 'trouwerij' niets aan. Overigens is het gebruikelijk dat de ouders van de bruid doorgaans (een groot deel van) de sinsod weer teruggeven.
Beste John, gefeliciteerd, oftewel chock dee.
Ook ik ben enkele jaren geleden in Thailand getrouwd, natuurlijk met een Thaise vrouw.
Totaal geen spijt van deze stap, en ik woon nu in Thailand.
We hebben ook een groepje monniken over de vloer gehad, en omdat mijn zwager in de publieke sfeer werkt werd het huwelijk officieel geregistreerd voor de Amphur, ook bij ons thuis.
Ben je inmiddels ook al bij de lokale Amphur geweest om het huwelijk een officieel tintje te geven? Mocht je je huwelijk ook in Nederland willen registreren vraag dan vooral om Kor Ror 2 en Kor Ror 3, oftewel de huwelijksakte EN een kopie van de inschrijving in het huwelijksregister.
Heel leuk verteld en heel herkenbaar. Zelf heb ik dat ook beleefd en daarna veel bruiloften in Thailand meegemaakt.
Wel vermoeiend, als je zelf de bruidegom bent. Maar je houdt er een prachtige herinnering aan over.