Expat On Air
Expat On Air: hét radioprogramma voor expats, elke zaterdag van 09.00 tot 10.00.
Expat On Air is in heel Europa op kortegolf te beluisteren. De uitzendingen zijn ook online te horen via de streams en podcasts. Na de uitzending verschijnt een uitgebreid artikel met audio op Wereldomroep.nl.
de redactie met uw vragen en opmerkingen.
Het is lastig om na een verblijf in het buitenland opnieuw te aarden in Nederland. Naadloos voorsorteren en invoegen gaat maar weinig terugkerende expats en emigranten makkelijk af, zegt Cindy Wilmink. Met haar bedrijf Change of Address begeleidt ze remigranten, in praktisch en emotioneel opzicht.
'Als je van de ene berg naar de andere wilt, moet je eerst door het dal', zegt Wilmink over de emotionele kant van een remigratie. 'Ga er niet van uit dat iedereen in Nederland je meteen met open armen zal ontvangen. Het leven van de mensen die je achterliet, is ook gewoon doorgegaan. Ze zullen opnieuw plaats voor je moeten maken in hun leven.'
School en sportclubs
Het terugvallen op je oude netwerk van vrienden, familie en kennissen is één ding. Maar het opbouwen van een nieuw netwerk in Nederland is volgens Wilmink net zo belangrijk. Dat kan bijvoorbeeld via de school van de kinderen. Zo leer je snel nieuwe mensen kennen.
Een andere handige tip komt van Nathalie Koopman. Met haar gezin woonde ze drie jaar in Nieuw-Zeeland, vanwege het werk van haar man. Terug in Nederland schreef ze haar kinderen niet alleen direct in op school, maar ook bij een sportclub.
'Dat zorgde absoluut voor een zachte landing. Het gaf ons structuur en ritme, en we hoorden weer ergens bij. De kinderen leerden snel nieuwe vriendjes kennen, en wij maakten een praatje met de andere ouders die langs de lijn stonden.'
Wennen aan Nederland
Voor Bert Meeuwsen duurde het zeven jaar, voor hij na een verblijf in Hong Kong en Bangkok weer gewend was aan het wonen in Nederland. 'Doordat we zeven jaar ondergedompeld waren in de levenswijze van Azië, konden we steeds moeilijker omgaan met de rechtlijnigheid die in Nederland zo gewoon is.'
Meeuwsen werd bijvoorbeeld tijdens een verjaardagsfeest nogal onbehouwen terechtgewezen door een andere gast, toen hij zich tijdens de conversatie in een aantal juridische termen vergiste. 'Ik kreeg een onvoorstelbare kleur door het gezichtsverlies wat dat opleverde. En we vertrokken met een tamelijk onaangenaam gevoel van het feestje.'
Om het onthechte gevoel te bestrijden, sprak Meeuwsen regelmatig met andere teruggekeerde expats. En hij eet nog regelmatig in 'een echt goed Aziatisch restaurant', om daar te genieten van de authentieke smaak.
Praktische checklist
Ook in praktisch opzicht verloopt een terugkeer naar Nederland niet altijd op rolletjes, legde Wilmink eerder uit. Maar daar is vaak hulp bij te krijgen. 'Je moet het zien als een kluwen wol. Als je die wilt ontwarren, dan moet je beginnen met het juiste draadje. Als je aan het verkeerde touwtje trekt, dan raakte de boel alleen maar verder in de war', zegt Wilmink.
Onder andere de Rijksoverheid heeft een checklist met handige tips daarvoor gemaakt. Maar de vraag is vaak waar je moet beginnen, merkt Mirjam Kok. Ze komt op korte termijn vanuit Thailand terug naar Nederland, omdat haar moeder steeds meer hulp nodig heeft. 'Het is niet zo dat ik 24 uur per dag voor haar moet zorgen. Maar het regelen van bankzaken en medicijnen gaat toch makkelijker vanuit Nederland dan hier vandaan.'
Kok is van plan om voorlopig bij vrienden in Nederland in te trekken. Verstandig, denkt remigratieconsulent Cindy Wilmink. 'Zonder vast woonadres is het vaak lastig om een baan te vinden en je in te schrijven bij de gemeente. Maar kijk wel uit: als je bijvoorbeeld bij iemand met een uitkering gaat wonen, dan kan dat op termijn nadelige gevolgen voor ze hebben.'
E-mail deze pagina
Print deze pagina
wij zijn een Nederlands gezin (van geboorte)ik heb geen kennissen waar ik tijdelijk kan verblijven en mijn broer en zus willen niet helpen om dat ik getrouwd ben met een buitenlandse vrouw, dat maakt het allemaal moeilijker,
hoop dat er iemand is die mij verder kan helpen of een weg wijzen die minder hobbelig is.
mijn probleem is dat mijn twee zoons naar Nedrland willen verhuizen om daar te gaan wonen en werken, ze zijn 24 en 25 jaar, zonder werk en zonder inkomen, meestal zijn de voorwaarden voor een huurwoning dat ze minimaal een inkomen van drie of viermaal de huurwaarde moeten hebben, dat maakt het verkrijgen van een woonadres, om zich te registreren bij een GBA, haast onmogenlijk, wie heeft er ideeen
ik lees heel veel over de jongere mensen, maar kan eigenlijk niet zoveel ontdekken over de terugkeer van een AOW-rtj, 73 jaar oud, alleen staand, hoe gaat het daarmee? kan zij nog verzekerd worden voor ziekte, voor auto, inboedel, en er zijn zoveel vragen waar ik naar op zoek ben hoe ik dat allemaal moet regelen! ik heb ook de "checklist voor terugkeer naar nederland"gelezen, maar daar wordt niets over de AOW-er geschreven. Ik zou alles op een rijtje willen hebben, wat te doen, de kosten wat dit met zich meebrengt, de belasting na 8 jaar spanje etc.etc.!
michel uit de ukraine
volgens mij denk jij dat je het witte garen heb uitgevonden en ben je even vergeten dat het zwarte al bestond. wat een agressief antwoord, je heb in ieder geval het goede land gekozen , precies de mensen waar jij goed tussenpast want het zijn allemaal dezelfde blaaskaken als jij. ik heb het idee dat jij daar ook zit met het doel geef mij maar een oostblokker die kan ik de baas, en natuurlijk betaal jij belasting in nl omdat je daar ook met een wao zal zitten en je nog altijd in europa bevind, en zoals iedereen gewoon in nl belastingplichtig is tenzij je van nationaliteit veranderd, want daar ben jij uiteindelijk de king met je uitkering want een pool komt al naar nl om zich rot te werken voor 6 of 700 euro, dus houd je grote mond maar dicht want ook het langste touw heeft een eind
ook ik ben na 10 jaar weer terug in nederland. ik ben wel steeds terug geweest voor mijn kinderen en kleinkinderen, maar ik kan het nog niet helemaal vinden. eerst de kou daar moet je weer aan wennen, alle regels moet je weer door gaan krijgen, in mijn ogen is het is een grote janboel geworden in nl. voor mij is het nl...nl niet meer, wat ik heel erg jammer vindt. ik heb geprobeerd altijd zoveel mogelijk betrokken te blijven bij nl met alle veranderingen, met het volgen van het journaal, maar alles is je toch weer even vreemd als je hier woont,Ik was in suriname had een mooi huis, elke dag je verse groente en fruit, heerlijk, maar ik heb in suriname dingen meegemaakt die ik in nl nooit voor mogelijk had gehouden ik heb daar in tien jaar meer voor mijn kiezen gehad aan teleurstellingen als 55 jaar in nl, en zo zie je maar het gras is niet altijd groener bij een ander, ik ben blij,dat ik terug ben, en het enige wat ik mis is de warmte mijn fruit en groente en verder de mooie natuur, dat is het, verder heb ik mezelf ook altijd alleen moeten vermaken, ik had honderd vrienden en vriendinnen kunnen hebben , als je de euro maar wel laat rollen, want daar draait uiteindelijk alles om, met dat de surinamers zo gastvrij zijn,ik kan iedereen zeggen dat het niet zo is,ik ben toch een heel sociaal voelend iemand,maar bij deze mensen is het nooit genoeg, dat aangaande ben ik blij dat ik terug ben, laat me dan maar niks overhouden maar wij hebben toch meer,respect voor het geen we hebben, en tegenover elkaar, terwijl dat bij ons hier in nl ook vreselijk is gedaald, maar dat is een kwart van daar,
Is er iemand die enige ervaring heeft met remigreren naar Nederland nadat men gepesioneerd is in het buitenland?
Dit programma waar ik naar zit te luisteren is zo belangrijk voor expats! En ook de website 'ikkeerterug.nl'. Maar wat voel ik mij teleurgesteld dat ik hier geen kennis van had toen ik eind 2009 na 23 jaar Australie terug keerde naar Nld. Ik heb mijn eigen verhaal en redenen waarom ik dit besloot maar ik heb het vreselijk moeilijk gehad met mijn terug komst. Ik herken vele punten waar expats mee gekonfronteerd worden zoals woonruimte, post adres, BSN, werk, zorgverzekering maar ook de emotionele kant. Wat zou ik het heerlijk gevonden hebben om met andere expats mijn ervaringen te delen. Ik heb van het kastje naar de muur gelopen, van maatschappelijk werk naar gemeente huizen. In mijn geval wist niemand raad met het feit dat ik met een Australische uitkering terug keerde, alsof ik de eerste was met een 'vreemde' uitkering. Het is zo'n hobbelige weg voor mij geworden dat ik uiteindelijk uitgeweken ben naar Portugal omdat ik daar wel een huis kon huren, gelukkig had ik mijn Nldse paspoort behouden. Uiteindelijk ben ik terug gegaan naar Australie waar ik nu sinds een paar maanden weer zit wat ook de nodige problemen veroorzaakt, ik heb b.v. nog steeds geen vaste woonruimte kunnen vinden. Enz. enz. enz. Dit programma heeft voor mij veel geopenbaard maar helaas te laat... Misschien moet ik het nog eens proberen maar dan wel met veel meer steun en kennis.
We hebben exact dezelfde ervaring als Nathalie Koopman wat betreft lid worden van een sportclub. Dat geeft een tiener doel, geborgenheid en kan hij afreageren op die bal (als het of school effe niet lekker gaat). Op een Nederlandse school van 1500 leerlingen komt er nu eenmaal niemand op je af om te zeggen: hee ben jij nieuw? Sporten creëert een band. Ik mis deze tip in alle 'officiële' boekjes over re-entry.
Ja, die gewoonte van nederlanders om je voor schut te zetten is me wel bekend. Recht voor z'n raap en er geen doekjes om wikkelen!
Door slechte omstandigheden, moeten wij ook terugkeren, een gezin met een baby van 2. Inmiddels ben ik zelf terug in Nederland, sinds een paar dagen, maar het is echt niet meer wat het was. Zeker toen ik het AD kreeg aangeboden voor mijn tussenvlucht en deze las, schrok ik wat ik er allemaal geschreven stond over de huidige situatie die nu Nederland in z'n ban houdt. Remigreren is dan ook iets wat je niet zomaar moet doen, mis je Nederland? Kom dan maar voor een maand of 2 op bezoek, dan zul je zelf ook merken dat het zwaar tegenvalt en het slechts leuk is om op vakantie te komen. Succes!
Ja het AD lezen is bijna gelijk aan een shock behandeling krijgen. Van bijna alle kranten in Nld. krijg ik kippevel omdat het een verzameling is van alle geweldadigheden die er dagelijks gepleegd worden. Als je op de kranten af moet gaan lijkt Nld een groot krimineel spektakel. De media rapporteren geen goed nieuws. Ik lees die kranten al lang niet meer. Maar ik heb toch ook hele leuke en goede dingen mee gemaakt daar, tijdens lange vakanties inderdaad. Vooral in de zomer vind ik het een groot feest land met overal festivals en markten en enorm veel evenementen. Ik genoot altijd van alles. Maar er weer wonen en na 23 jaar weer een winter door leven, dat is toch een hele andere ervaring. En als je lang in het buitenland hebt gewoond beland je al gauw in een vacuum. En je kijkt ook zo anders tegen alles aan, ziet alles met andere ogen omdat je konstant zit te vergelijken met waar je vandaan kwam. Sterkte Gummy, ik hoop dat je het redt. Bezoek de website die hier genoemd wordt en roep om hulp als het te moeilijk wordt.
Goed artikel. Naast settelen is het vinden van een passende baan voor velen een probleem wanneer je niet teruggehaald bent door je werkgever. Kort en helder kunnen verwoorden wat je kunt en wilt is niet iedereen gegeven. Zet een doelstelling bovenaan je CV. Zo dwing je jezelf een relevante opsomming te formuleren van ervaring, opleiding en interesses. Daarnaast ontbreekt het de terugkeerders vaak aan een goed netwerk in Nederland. Meldt je aan bij LinkedIn Group "Dutch Repats New Options" en je vindt een aantal terugkeerders die je voor zijn gegaan. Die graag eens een praatje maken over wederzijdse ervaringen en misschien mag je gebruik maken van hun inmiddels opgebouwde netwerk. Succes!
Wij wonen met onze 3 kinderen alweer bijna 5 jaar in de VS.
Door een combinatie van puberende kinderen en vervelende omstandigheden in Nederland kijk ik samen met mijn vrouw terug op de 4 zwaarste jaren tot nu toe in ons leven. Wij bevonden ons in de luxe posistie dat we van het bedrijf waar ik werk mochten kiezen tussen een permanent verblijf in de VS of terugkeer naar Nederland waar ook een uitdagende baan aanwezig was.
Tot voor 6 maanden terug waren wij van plan om in de VS te blijven. We hadden de green card al op zak en waren al op zoek naar een koopwoning. Uiteindelijk hebben we toch besloten om terug te gaan naar Nederland. Hiervoor hadden we verschillende redenen. Ik denk dat we te lang in Nederland hebben gewoond om voorgoed afscheid te kunnen nemen.
Mijn vrouw en ik hadden altijd al onze twijfels, immers als de kinderen ouder worden zullen zij echte Amerikanen worden terwijl mijn vrouw en ik op latere leeftijd toch terug zullen verlangen naar onze roots, familie, ed. We zouden dan een situatie creeeren waarbij wij in Nederland wonen en de kinderen (en kleinkinderen?) in de VS. Dit leek ons een niet zo'n makkelijke situatie met veel gereis.
Daarnaast herkennen we veel van wat Pien over de VS beschrijft. De mensen zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam maar echt warm contact zoals we dat van Nederland kenden, is er vaak niet bij, uitzonderingen daargelaten natuurlijk.
De beslissing hebben we met zijn allen in een paar dagen tijd genomen en gelukkig zaten we allen op een lijn. We hebben zeer bewust de kinderen mee laten beslissen, zij zitten immers in een leeftijd waarin wederom verkassen niet makkelijk gaat.
Ik bespeur wel bij eenieder zo nu en dan nog wel de onzekerheid of we nog wel in Nederland kunnen wennen. We zullen zien en gaan met een positieve instelling terug. Went het niet dan vertrekken we wel weer voor een ander avontuur al zal dat waarschijnlijk niet met zijn allen meer zijn.
Met verbazing lees ik de reacties hierboven. Waarom een oordeel of mensen wel of niet moeten terugkeren?' Er zijn voor velen wel zwaarwegende redenen om dit te doen. Heimwee, gezondheid, eenzaamheid, scheiding, economisch, overlijden van de partner, zorg voor ouders, kinderen die niet kunnen aarden en meer.... Iedereen staat anders in het leven. Als je het besluit genomen hebt om terug te keren is dit niet het commentaar waar je op zit te wachten. Je wil weten wat je zou kunnen verwachten en wat je er zelf aan kunt doen en hoe je het best voorbereidingen kunt treffen om het zo prettig mogelijk te laten verlopen. Er zijn in ieder land voordelen en nadelen te vinden. Focus in elke situatie op de voordelen en maak er wat van. Wel grappig om te zien dat jullie ondanks de lange jaren in het buitenland die Nederlandse manier van denken niet zijn afgeleerd. Beoordelen en veroordelen van anderen en de eigen negatieve ervaring als leidend beschouwen.
Ik steek graag de hand uit om mensen te assisteren die terugkeren en hoop dat diegene die ervaring hebben die te willen delen met anderen. Verhalen (opbouwende!!) kunt u delen op www.ikkeerterug.nl Hartelijke groet. Cindy Wilmink
Cindy,
Bedankt voor je commentaar, en natuurlijk is voor iedereen de situatie anders. Toch is het fijn om te horen van anderen hoe Nederland veranderd is over de laatste 25 jaar. Dit is een van de redenen om te overwegen, natuurlijk zijn er ook veel andere, persoonlijke redenen. Ik begrijp dat het niet reeel is om te denken dat ik terug kom in een Nederlandse atmosfeer van 25 jaar geleden, maar heb geen persoonlijke ervaring hoe het leefklimaat nu is. Horen van anderen is een onderdeel van de beslissing. Bedankt voor je weblink, ik zal dat zeker gebruiken.
Hallo Cindy, Met de beste wil van de wereld heb ik oordelen over het wel of niet willen, kunnen terukeren in de overige comentaren niet kunnen terugvinden. Het door jouw terecht afgekeurde beoordelen c.q. oordelen over anderen vind ik nergens terug. Althans niet bij de comentaren van de mensen die in het buitenland wonen. Groetjes, Don
Ben het met Bert van Dorth eens. Wij vertrokken 16 jaar geleden vanuit Nederland naar Costa Rica. Na drie jaar begon het te kriebelen en verhuisden we naar Panamá waar we na acht jaar en op drie verschillende plaatsen te hebben gewoond weer vertrokken en ons vestigden in Patagonië, Argentina.Prachtige natuur maar berever van alles en iedereen dus na drie jaar verkast naar buurland Chili waar we nu al weer twee jaar met plezier leven. Wat het in de toekomst wordt weten we niet, we zien wel. Blijf leven en probeer van elke minuut te genieten !
Ik ben 25 jaar geleden verhuist naar de USA vanwege de baan van mijn ex echtgenoot. Na de scheiding vroeg hij of ik de kinderen in de USA wou houden, dus zat ik hier vast.Het komende najaar vertrekt mijn jongste zoon naar de universiteit. Het leefklimaat hier is erg kapitalistisch, alles draait om "short term profits". Ik ben er hard over aan het denken om terug naar Nederland te verhuizen, maar mijn familie verteld me dat ondertussen het klimaat in Nederland ook erg veranderd is. De oude, open voor iedereen, maatschappij die begrip kan opbrengen voor iedereen is er niet meer is mij verteld. Ondertussen voel ik me een buitenstaander in zowel de USA als in Nederland. Hoe moeilijk is het om na 25 jaar weer aan het leven in Nederland te wennen, en is Nederland echt zo veranderd?
Beste Pien, ben zeer benieuwd hoe het met je gaat, herken het probleem en zou graag willen weten hoe het inmiddels met je gaat. Als je wilt, stuur me een email. Herken zoveel in jouw situatie.
Sterkte en groeten, Lieke
Ik herken je conclusie ' Ondertussen voel ik me een buitenstaander in zowel de USA als in Nederland...'...en dat is lastig te begrijpen voor mensen die dit niet hebben ervaren...ik weet niet of dat ooit 'overgaat'.
Kort en bondig: Ja NL is heel erg veranderd. Echt, er zit niemand op je te wachten, je familie niet en je vrienden ook niet. Treurig maar waar. Dus slaap hier nog een paar nachtjes over. Veel mensen die ik ken, hebben spijt als haren op hun hoofd terug gegaan te zijn. In ieder geval een half jaar proef gaan wonen. Sterkte met de beslissing
NL is NL niet meer en dat al een tijdje, dat was voor ons een van de redenen dat we weg zijn gegaan.
Nu kom ik af en toen nog in NL en zie het land steeds verder afvlakken.
Ik vergelijk het wel eens met de lagere school.
Daar hebben we een onbezorgde jeugd meegemaakt en verlangen we er wel eens naar terug.
Als we terug gaan naar die school dan komen we er achter dat het gebouw er nog wel staat, maar dat er nieuwe leraren, nieuwe kinderen, nieuwe inrichting is en een andere manier van onderwijs wordt geven.
Ga daar op school en je zal merken dat je het ontgroeid bent.
Saludo, Arnold
Waarom remigreren, je wilt toch vooruit in je leven.
Het is sowieso te kort om alles te beleven en te ontdekken. Leef dus bewust met durf en zoek telkens naar nieuwe uitdagingen en doelen.
Ik vind remigreren zo'n extra en overbodig woord. Je hebt emigreren, immigreren. Remigreren klinkt een beetje negatief.
Dit zou een goed thema kunnen zijn om mensen te adviseren en steunen.
Veel succes en nieuwe wegen toegewenst.
Waarom klinkt dat negatief? Het is toch in, uit, of terug?
Inderdaad, zo negatief is het niet altijd, althans niet financieel; de Nederlandse wet bevat zelfs remigratie-uitkeringen, in de volksmond oprotpremies genoemd. Dat klinkt dan wel weer negatief. En het is duidelijk dat het hier mensen betreft die woonachtig zijn in Nederland die naar het geboorteland willen terugkeren.
Nieuwe reactie inzenden