Expat aan het woord
In Expat aan het woord schrijven Nederlandse expats en emigranten zelf over hun leven in het buitenland. Klik op onderstaande kaart om een overzicht van de verhalen te zien.
Wil je ook een artikel schrijven voor onze website en het WereldExpat Magazine? Stuur je bijdrage dan naar onder vermelding 'expat aan het woord'. (Lengte: tussen de 500-800 woorden, graag 4 foto’s meesturen van jezelf en je omgeving).
De eerste 5 inzendingen krijgen nu het boek De Mythische Oom van Mariët Meester toegestuurd!
Katja Lawrence woont in de Verenigde Staten en is zwanger van haar eerste kind. Dat Amerikanen anders omgaan met zwangerschap dan Nederlanders, weet ze intussen ook. Bijna onontkoombaar is bijvoorbeeld de babyshower, waar vrouwen spelletjes spelen als 'Pin the Sperm on the Egg' en elkaar borstvoedingspompen cadeau doen.
Het is ons eerste doktersbezoek. We staan ingeschreven bij een praktijk met een arts, een vroedvrouw, verschillende zusters en een diëtiste in dienst. Tijdens de zwangerschap zie je ze allemaal wel een paar keer, sommige meer dan de andere.
Potje plassen
Gewapend met bij elkaar gegooglede informatie, een raar gevoel in de buik en een lijst met vragen gaan mijn man en ik naar de gynaecoloog. Meteen bij aankomst moet ik in een potje plassen en wordt een verplichte zwangerschapstest gedaan, terwijl ik toch echt al drie staafjes (een voor de test, twee voor de absolute zekerheid) thuis heb ondergeplast die allemaal hetzelfde zeiden: Pregnant!
Wij krijgen al meteen ontzettend veel informatie. Het is hier gebruikelijk om de bevalling op te wekken, maar omdat ik dat niet wil - tenzij medisch noodzakelijk - hoeft dat niet. Ruggenprikken worden als snoep uitgedeeld, maar brengen vaak met zich mee dat de weeën kunstmatig worden opgewekt.
Geen thuisbevalling
Mijn dokter raadt me een thuisbevalling af. Het is volgens hem veiliger om het gewoon in het ziekenhuis te doen. De dokter weet ook al wie bij de bevalling aanwezig zullen zijn: ik, mijn man, indien gewenst een vriend of doula (zwangerschapscoach), de arts zelf, de vroedvrouw die ik bij een volgend bezoek zal ontmoeten, een zuster die alleen op mijn welzijn let en een zuster die er alleen voor de baby is en dus pas komt wanneer de geboorte erg dichtbij is.
Voor de misselijkheid raadt hij de bekende middelen aan: gember, droge koekjes en iets onbekends, unisom. Dat wordt hier als slaapmiddel gebruikt en bevat doxylamine, waar je lekker van gaat slapen en waar de misselijkheid van weggaat.
Besneden of niet?
Wij gaan naar huis met een informatietasje gevuld met 'borstpads', een luier om mee te experimenteren, verschillende babytijdschriften en vragenlijsten over de gezondheid van de aanstaande ouders, erfelijke ziekten en andere kwesties. Wil je dat het kindje besneden wordt als het een jongetje is? Wat wordt de religie? etc.
Dezelfde avond nog beantwoorden we enigszins overrompeld netjes alle vragen. Er hoeft wat ons betreft niets van een eventuele zoon afgesneden te worden (behalve de navelstreng).
Een geboorteplan is hier niet gebruikelijk, maar onze schijnbaar onconventionele arts gaf aan dat dit in de loop van de bevalling wordt samengesteld tijdens de verschillende bezoeken. Wij maken er één voor de zekerheid thuis, zodat er niets wordt vergeten. Het wordt een plan naar Nederlands model, met de Amerikaanse praktijk in het achterhoofd.
Nogal wat verschillen
Inmiddels ben ik 10 weken zwanger. Onze directe omgeving weet het al. Ik weet nu ook dat er nogal wat verschillen zijn in rituelen en gebruiken tussen Upper Sandusky, Ohio en Nederland. Ik maak er maar een combinatie van.
Het eerste verschil: wanneer vertel je het aan je omgeving dat je zwanger bent? Wij kwamen er in week 6 achter en vertelden het in week 7 voorzichtig aan mijn schoonvader. Die vond dat zijn vrouw het dan ook moest weten, anders kwam hij in de problemen. Dus in week 8 deelden wij tijdens een kleine familiebijeenkomst vrij rustig ons nieuws, dat werd begroet met knuffels en felicitaties.
Daarna reden we snel naar huis om het aan mijn thuisfront te vertellen, via Skype. Verschil in de reacties: verrassing en blijdschap in Amerika, verrassing en nieuwsgierige vragen in Nederland. Hun vragen varieerden van 'was het gepland' en 'heb je een goede dokter' tot 'wat merk je al?'.
Ons dorp in Ohio was trouwens ook slechts één dag nadat mijn schoonmoeder dit blijde nieuws wist, meteen op de hoogte. Probeer dan maar eens een fles wijn bij de slijter te kopen... Je wordt aangestaard alsof je 9 maanden zwanger bent en dronken over straat loopt (de fles wijn was een cadeau voor vrienden).
Verscherpte blik
Tijdens mijn zwangerschap is mijn blik, die normaliter al sceptisch is over Amerikaanse gebruiken, iets scherper gesteld. Zo had ik een sollicitatiegesprek bij een klein, lokaal bedrijf. De meeste mensen adviseerden mij om mijn zwangerschap te verzwijgen.
In het eerste trimester, vrij moe en misselijk doch zeer tevreden met het kind op komst, leek mij dat oneerlijk. Dus vertelde ik vol enthousiasme dat mijn man en ik onze eerste telg verwachten (maar dat ik na de bevalling wel graag weer aan de slag wilde) en dat wij een vakantie van drie weken naar Nederland hadden gepland. De reactie: wanneer kan je beginnen? Dus begin ik eind januari 2012 met werken en krijg ik in juli verlof voor de kleine.
Krampachtig
Hier wordt zeer krampachtig gedacht over zwangerschap. Je hoort meer 'dit mag je niet' dan 'geniet'. De vroedvrouw zei dat ik niet mocht vliegen in het eerste trimester, maar volgens de dokter en mijn vriendinnen kon het best. Het risico op misselijkheid of verkoudheid neemt dan wel iets toe. Wij zijn van zwangerschapsweek 11 tot 14 in Nederland, dus dan neem ik wat extra tissues en crackers mee. De bodyscanner sla ik wel over.
Tijdens het tweede bezoek kreeg ik een lijst met eten van de diëtiste in mijn handen gedrukt, met adviezen als 'eet geen junkfood' en 'eet veel kleine in plaats van een paar grote maaltijden'. In plaats van 'drink geen koffie', staat er 'het consumeren van koffie tijdens de zwangerschap leidt tot een verhoogd risico op een miskraam'.
Aan het einde van de lijst was ik er redelijk van overtuigd dat een miskraam onvermijdelijk was en dat ik 9 maanden lang konijnenvoer zou eten. Ik ging er maar een nachtje over slapen.
Via de mail wist een Nederlandse vriendin me ervan te overtuigen dat een kopje thee per dag echt niet een miskraam zal veroorzaken. Die kleine maaltijden doe ik ook niet, zeker niet in mijn eerste trimester. Getergd door avondmisselijkheid, moet ik het vooral hebben van een uitgebreid ontbijt en lunch.
Extreem
Het lijkt hier soms zo extreem. Je bent zwanger en je mag niets (en maakt daar een groot punt van), of je bent het niet en eet elke avond bij fastfoodketen Wendy's. Ik ben dan toch iets nuchterder.
Tijdens Thanksgivingdiner met de hele family kreeg ik veel vragen als 'So Kat, how are you feeling?' Ik reageer daar vrij droog op met een 'just great, thanks for asking!'. Als het niets uitmaakte voordat ik zwanger was, is mijn zwangerschap nu ook geen reden om ineens te bespreken hoe intiem ik met de WC-pot ben.
Babyshower
Een ander groot verschil met Nederland is de typische Amerikaanse babyshower. Hier is het gebruikelijk dat de beste vriendin van de zwangere dame een feestje voor haar geeft, waarbij de zwangere een cadeaulijst legt in (baby)winkels.
Met dit feest hopen zwangere vrouwen zoveel mogelijk babyspullen binnen te slepen, zoals een wieg, een autostoeltje en een kinderwagen. De borstpomp is eveneens een veelgevraagd item op deze babyshowers. Ook moet het feestbeest al deze cadeaus openmaken waar iedereen bij is zodat alle gasten meteen weten dat hun vriendin na de bevalling zichzelf moet melken met het apparaat wat voorbij kwam.
Mannen worden hier overigens niet bij uitgenodigd. De aanstaande vader wordt door zijn vrienden meegenomen naar de kroeg om vervolgens helemaal dronken over de zwangerschapshormonen van zijn vrouw te gaan klagen. Leuk!
Broccoli-hapjes
Gebruikelijk is ook dat tijdens de babyshower niemand een druppel alcohol drinkt, omdat het zwangere feestvarken geen drank mag. Als hapjes eet men broccoli, wortels, tomaatjes en nog meer gezond zwangerschapsvoedsel van die nare lijst. En omdat het zwangere feestvarken de komende tijd niet genoeg spelletjes met de baby mag spelen, speelt men allerlei kinderlijke spelletjes zoals 'Pin The Sperm on the Egg' (ezeltje-prik-je).
Ook mogen de partygangers de omvang van de opgezwollen babybuik raden, voor het geval dat de zwangere vrouw in kwestie zichzelf nog niet dik voelde.
Eigen feest
Geheel tegen de regels in, vroeg ik mijn vriendin of we mijn feestje in Nederlandse-Amerikaanse traditie kunnen doen. Zij is altijd in voor een goed idee, dus hebben we al een klein plannetje opgesteld voor de babyshower, die overigens pas nà de geboorte van de baby wordt gehouden.
Bij binnenkomst duwen wij bitterballen, schuimkoekjes en andere lekkere vette hapjes in de mond van onze gasten (hoewel een gezonde optie ook aanwezig zal zijn), cadeaus worden niet opengemaakt, borstpompen worden niet gegeven en drank mag vloeien.
Wij gaan geen buikomvang-raden, maar spijkerpoepen en computerspelletjes spelen op Wii en Xbox, zodat mamma-to-be zich weer even mens voelt. Mannen mogen aanwezig zijn, doch slechts om voedsel- en drankvoorraden aan te vullen.
Schoonmoeder
Gisteren vroeg mijn schoonmoeder of ik een babyshower ging doen. Ik legde mijn plan van alcohol, spijkerpoepen en geen cadeaus open maken in het bijzijn van iedereen uit, waarop ze direct uitriep: 'Oh, dan geef ik wel een extra babyshower voor je, maar dan een echte.' Nu maar kijken hoe ik daar onderuit kom.
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine. www.wereldexpat.nl
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Leer maar gauw dat je niet alles moet vergelijken met Nederland en leer ook maar snel dat het zeker niet zo is dat in Nederland alles beter gaat, zeker niet op het gebied van bevallen. Ik ben zelf in de US bevallen, met een ruggenprik en dat is uitstekend bevallen. Ook ik ging 'gebukt' onder de indoctrinatie van de nederlandse vroedvrouwenmaffia en het voelde of een ruggenprik niet hoorde en dat je dan een slechtere moeder was. Dat veranderde toen de verpleegkundige ter plaatse me zei: je krijgt geen bonuspunten voor meer pijn lijden dus als je een ruggenprik wlt, dan hoor ik het wel. Een lijdensweg werd een prima ervaring dus ik ben alleen maar heel blij dat ik daar toen woonde. Geniet van je zwangerschap en probeer je eigen weg te vinden zonder te vergelijken.
Ik word er een beetje kriegelig van al die negatieve verhalen over de gewoontes en gebruiken in je gast land. Wij zijn expats die in verschillende landen gewoond hebben en in elk land vonden we het een uitdaging en altijd weer spannend om de tradities en gewoontes te volgen en zo goed mogelijk mee te doen.
Ik begrijp die die lacherige houding en belachelijk makelarij dan ook helemaal niet. Als je het hier niet bevalt en zo sceptisch staat tegenover dit lands' of jouw State's gewoontes waarom blijf je dan hier? Als ik zo moest leven en zo minderwaardig dacht over de gewoontes van mijn omgeving zou ik vertrekken. Uit je hele verhaal komt één ding duidelijk naar voren, je bent hier niet thuis en kan je niet aanpassen en genieten van wat mensen je uit vriendschap je willen geven. Dat je minderwaardig over je omgeving en de mensen denkt zal je tot op zekere hoogte kunnen verbergen maar op een gegeven moment komt dat er toch uit.
Ga zo door Katja! Hou vast aan jouw eigen idee en jouw eigen plan, je doet het geweldig. Vrouw zijn, zwanger zijn, is geen ziekte en totdat het wel zo is, kun je het beste de "witjassen" op afstand houden.
Heel veel succes!
Katja, het lijkt mij dat je nog wel heel erg moet wennen aan dit land. Het is inderdaad zo dat (heel vroeger) hier en vooral "on the range" (montana en wyoming) er niet zomaar van alles was wat je kon kopen in een winkel. Dus hadden ze een babyshower en de jonge bruid of aanstaande moeder was maar wat blij met al die spulletjes voor de nieuwe baby.! Ikzelf had ook helemaal niets en was er maar wat blij mee mijn bevalling was in Chicago en ik was blij met ziekenhuis want mijn babyboy had het koord rond zijn nek en een emergency c-section was it. ik kreeg alleen een rugprik en werdt gelijk gesneden op de ouderwetse manier van de bellybutton all the way down zonder andere verdoving en mijn baby kwam er blauw uit maar gelukkig leefde hij en is nu een geweldige man geworden. Ik moet er niet aan denken als het een thuisbevalling was geweest.! Maar je kunt baby-showers maken zoals je zelf wilt en ik ben het ook eens met het feit dat als je hier in dit land woont moet je het ook accepteren zoals het is en niet proberen er een "andere nederland" van te maken dat gaat niet en brengt je alleen maar in trouble. vooral met jezelf. Geniet van al de verschillen die er zijn en geniet van deze zwangerschap.!
Mijn belangrijkste inzicht na 2 bevallingen in de VS, is dat je er niet vanuit moet gaan dat de belangen van de patiënt voorop staan. Het percentage keizersnedes is dan ook schrikbarend hoog want het ziekenhuis verdient er meer aan en er zijn minder risico's mee gemoeid. De studieschulden en hoge verzekeringspremies van de artsen moeten toch een keer afbetaald worden. Komt nog bij dat het efficient is, want de arts kan het gewoon in de agenda zetten en niet te veel tijd aan bijvoorbeeld het persen verliezen. Mijn eerste bevalling werd een keizersnede, mijn tweede een natuurlijke bevalling. Ligging en gewicht waren identiek, maar de tweede keer had ik me beter voorbereid en een verloskundige en doula in de arm genomen die mijn belangen behartigden....
Ben van mijn tweede kind in Amerika bevallen, in de buurt van Boston. Prima ervaring geweest, totaal geen pressure om te bevallen via keizersnede of met gebruik van ruggeprik. Eerlijk gezegd fantastische gynocoloog, die luisterde naar mijn wensen en dat was zo natuurlijk mogelijk. Uiteindelijk is de baby toch opgewekt, maar dat kwam omdat ik inmiddels twee weken overtijd was, we zijn haar maar gaan halen. Uiteindelijk blijkt dat we haar (14 jaar) later nog steeds voor alles moeten halen, dus het zat al vroeg in haar karakter!
Beide dochters zijn in de USA met de keizersnee en ruggeprik geboren. De oudste lag in een stuit met de navelstreng om haar nek. Ik moet er niet aan denken hoe dit in Nederland met een thuisbevalling afgelopen zou zijn.
Als je kies getrokken wordt , geven ze je een verdoving , maar bij een bevalling moet je gewoon op je tanden bijten. Typisch Nederlands, erg bekrompen
Nou dat bekrompene dat valt mee, voor het trekken van een kies kan men een verdoving krijgen en ook bij een bevalling heb je de keuze. Daar een natuurlijke bevalling gezonder is voor moeder en kind lijkt mij dat de meest natuurlijke keuze maar zoals gemeld is het een keuze. De opmerking dat het bekrompen is, is euh vrij bekrompen?
Volgens http://www.kluun.nl/stop/ dus niet !
Volgens http://www.kluun.nl/stop/ dus niet !
Ik ben zelf wel een keer bij een shower geweest en dat heette "Baby's First Keg party". En dat zegt meteen al vrij veel: het was een combinatie van een traditionele shower met een keg en een grill voor de mannen. Was ontzettend leuk en ongedwongen. Er werden wel spelletjes gedaan, maar dat was meer met een vette knipoog. Volgens mij geeft iedereen er tegenwoordig wel zo zijn eigen draai aan. Wel denk ik dat NLers een stuk directer zijn met hun vragen; je zou hier in Amerika nooit, maar dan ook nooit vragen of een baby bv al dan niet gepland is. NLers zijn daar wat directer/onbehouwener in.
Zelf ben ik nooit zwanger geweest of bevallen in de US, maar van wat ik om me heen hoor valt het hier allemaal best mee en zijn ze best bereid om aan bepaalde wensen te voldoen.Een bevalling opwekken is ook niet standaard. De zus van een collega liep al 3 dagen met 4 cm ontsluiting en het ziekenhuis adviseerde gewoon om thuis te blijven tot de weeën begonnen. De baby showers die ik hier heb meegemaakt waren niet zoals jij beschrijft, maar misschien heeft het ook gewoon allemaal te maken met waar je woont in de US en wie je vrienden zijn. Je kunt een klein dorpje in Ohio niet vergelijken met een grote stad in Nederland denk ik. Toen ik in Nederland zwanger was, wist ook meteen het hele dorp het dankzij mijn moeder.
Ik wens je succes met je zwangerschap. Ga niet teveel vergelijken met Nederland. Je zit nu eenmaal in de US en hebt het daar mee te doen. Belangrijk is dat je de juiste zorg krijgt en dan zijn er landen waar je liever niet zou willen zitten. In dat geval is de US niet zo slecht, hooguit anders.
ik heb onze eerste kind in Frankrijk gekregen, ook hier is alles weer anders dan waar we mee zijn opgegroeit. Wij kende ook alleen maar de Nederlandse manier. we kende een paar verhalen uit frankrijk maar meer niet. dat wilt niet zeggen dat de andere landen het slechter doen, het is alleen anders. Waarom pijn lijden als dat niet nodig is.
mijn advies, Go with flow.
ps: als ik goed gehoord heb sterven in Nederland de meesten kinderen bij de geboorte.
Gefeliciteerd met je zwangerschap! en ja het is hier in de VS anders. Ik heb hier 3 kinderen gekregen, met alleen een verloskundige en zonder ruggeprikken (voor sommige mensen is een ruggeprik echt veel enger/erger dan de pijn van de bevalling) en ja als het te erg is is het fijn om de optie alsnog te hebben klaar staan. Ik ben 2x ingeleid om medische redenen. Hier in WA state zijn er nog aardig wat verloskindigen die de bevalling doen zonder gynaecoloog en ook zelfs in 'kraamklinieken'. Mocht je ontevreden zijn of toch iets anders willen is dat bij jou misschien ook wel te vinden.
Mijn babyshower gegeven door een finse vriendin (met alcohol haha) en appeltaart was hartstikke leuk.
Ja het is hier anders maar je moet gewoon ook je eigen weg weten te vinden.
veel succes en vooral: geniet van je zwangerschap en doe wat goed voelt voor jezelf!
ik snap dat je een babyshower voor de bevalling niet gewend bent - ik moest er ook aan wennen. maar de oorsprong is wel heel praktisch, omdat vrouwen die het niet breed hadden heel blij waren met de kadootjes vooraf (kleertjes, luiers en andere kleine dingen, niet zo overdreven als nu). het is ook een moment waarop (schoon)moeders, vriendinnen, en tantes met adviezen kwamen - iets wat voor de tijd van internet ook heel welkom was. veel meisjes waren niet voorgelicht en hadden al deze dingen hard nodig. en dat verklaart ook waarom er alleen vrouwen aanwezig waren.
nu beleef je het anders omdat zoveel informatie (teveel zelfs) naar je toekomt. doe het op je eigen manier en maak er een leuk feestje van (met of zonder mannen). geen van de babyshowers die ik heb meegemaakt had spelletjes. gewoon gezellig kletsen, thee met een gebakje, en weten wie er straks voor je klaar staan als je het nodig hebt. en over die ruggeprik? vraag het eens aan vrouwen die nee zeiden en op het laatste moment toch door de bocht gingen. helemaal niks mis mee... een fijne zwangerschap toegewenst.
Hoi Annemoon, dank voor je reactie en goede wensen. De oorsprong van de babyshower klinkt goed en logisch, daar ben ik ook zeker voor. Er zijn ook dingen die wij graag zullen krijgen en sommige adviezen zullen zeer goed gebruikt kunnen worden, voor het geval internet teveel advies geeft of het van die dingen zijn die je moet zien in plaats van lezen. Voor mij/ons voelt het vooral overdreven en vreemd, maar dat kan ook, zoals Liz zegt, aan het kleine dorpje hier liggen. Het gezellig kletsen, thee en gebak klinkt me als muziek in de oren.. Maar ga inderdaad meer raadplegen bij vrouwen in mijn omgeving. Het merendeel is wel lyrisch over de gynaecoloog waar ik loop, dus dat zal goed zitten.
Leuk verhaal. Ik was onlangs op mijn eerste Amerikaanse baby shower waar de zwangere dame uitdrukkelijk had verzocht om geen spelletjes te doen. Dat werd dus ook niet gedaan, alleen gekletst en gegeten. De kadootjes werden wel uitgepakt maar er kwam geen borstpomp voorbij (die zijn trouwens wel reuzehandig hoor). Ik wens je een voorspoedige zwangerschap toe.
Dank je wel voor je wensen en reactie. Ik lees meer en meer over de geen spelletjes optie en dat moet maar in Upper Sandusky geïntroduceerd worden. Ik ben voor!
Wat de boer(in) niet kent lust zij of hij niet.
Jesses Mien, 't is allemaal zo eng!
Daar in de knusse Lage Landen bij de zee is alles veel beter.
Ik heb vier bevallingen gehad in de VS. Ik moet je even vragen: Hoe lang woon jij al in de VS, Katja? Ik zag bij de eerste (ik woonde toen al 8 jaar in de VS) de groote verschillen idd wel, maar bij nummer twee, drie en vier vielen die weg. Je doet het zoals je zelf wil, of je nu in nl of the VS woont. De oudste twee zijn geboren in een 'birthing center' met een vroedvrouw als begeleider, de laatste twee in een ziekenhuis (omdat we naar een andere staat waren verhuisd). Vier verschillende ervaringen en na de eerste bevalling, met geboorte plan, is er nooit meer een plan op tafel gekomen! Expect the unexpected. Heel veel plezier met je zwangerschap en heel veel geluk met je man en kindje. En vooral een voorspoedige bevalling toegewensd!
Dank je voor je lieve wensen. Ik woon nog niet zo heel lang in de VS: nog maar anderhalf jaar. Dus het is allemaal nog heel "vers" en bewust (of onbewust) vergelijk ik toch met Nederland. Ik heb wel een goed gevoel bij de gynalocoog, ik denk dat hij mijn wensen begrijpt en daar rekening mee gaat houden. Maar we zullen zien!
Een kolf is op zich wel reuzehandig, maar als je gewoon aanlegt heb je 'm niet meteen nodig.
Leuk artikel, aardig om de verschillen tussen Nederland en de VS zo te zien.
Iedereen moet natuurlijk zelf weten hoe je over ruggenprikken denkt, maar ik ben het wel eens met Kluun's campagne: stop zinloos geweld bij bevallingen.
http://www.kluun.nl/stop/
Nieuwe reactie inzenden