Kim van Rossum vertrok op 17 oktober voor de zoveelste reis met haar Zweedse vriend Mikael. Beiden waren sinds 2006 op wereldreis. Nadat ze elkaar ontmoet hadden in 2007 in Australië, backpackten ze samen. Maar hun laatste reis verliep dramatisch. Kim stuurde ons een mail, om haar verhaal te kunnen delen, en om steun te zoeken.

'De planning voor deze reis was drie dagen Istanbul, gevolgd door tweeënhalve week Sri Lanka en dan via Kuala Lumpur naar onze grote bestemming: Nieuw Zeeland, waar we twee maanden wilden kamperen.

Mikael verklaarde vlak voor we gingen dat hij al zijn geld dat hij voor de trip had gespaard, had uitgegeven aan digitale boeken. We vonden dat we toch konden gaan, zolang we het rustig aandeden met het geld dat ik had.

Vreemd gedrag
Mikaels gedrag werd alsmaar vreemder. Hij sliep niet en sprak alleen nog maar over hoe we de wereld konden verbeteren en hoe we de wereld rond konden reizen puur op de goedheid van de medemens.

Hij begon ook met geld te smijten. Toen hij in Istanbul een tapijt van €1.200 wilde kopen, was dat voor mij de druppel. Ik ben weggelopen en naar het vliegveld gegaan om daar op hem te wachten. We zouden die avond naar Sri Lanka vliegen. Mikael was niet op tijd en zou het vliegtuig hebben gemist, als dat geen vertraging had op gelopen.

Splitsen
Eenmaal aangekomen in Sri Lanka hebben we uren gepraat. We zijn verder getrokken, maar zijn gedrag verslechterde met het uur. In Galle, aan de zuidkust van Sri Lanka, besloot ik na een meningsverschil dat het beter was om op te splitsen, zodat mijn vriend tijd had om na te denken over zijn gedrag dat hij sinds het begin van de reis vertoonde. We zouden elkaar weer zien op het vliegveld als we naar Kuala Lumpur zouden vliegen.

Ik ben die nacht naar een hotel gegaan om daar even tot rust komen. De volgende ochtend besloot ik hem toch te gaan zoeken en ben ik eerst naar de plek gegaan waar ik hem had achter gelaten. Dat was vlak bij een strandje waar de lokale vissersbootjes liggen.

Vermist
De vissers kwamen meteen naar mij toe en vertelden mij dat hij was overgestoken naar de andere kant van de baai. In eerste instantie dacht ik dat ze bedoelden dat hij met een van de vissers was meegegaan. Maar toen werd duidelijk dat hij was gaan zwemmen. De vissers hadden zijn rugzakken zien liggen en hadden de politie gewaarschuwd.

Toen ik bij de politie kwam, waren ze al aan het zoeken met hulp van de marine of kustwacht. Ik heb hen alle informatie gegeven die ik had, en heb een verklaring afgelegd over wat er was gebeurd.

Zijn lichaam is dinsdag 25 oktober aan de andere kant van de baai gevonden. Nadat ik Mikael had geïdentificeerd, moest ik opnieuw een verklaring afleggen en hebben ze mijn paspoort afgenomen.

Paspoort ingetrokken
Ik kon alleen maar wachten tot zijn familie toestemming had gegeven voor een autopsie en voor zijn crematie. En omdat hij geen reisverzekering had afgesloten (ook al zo vreemd) was er ook de vraag wie dat zou gaan betalen. Pas als dat allemaal rond was, zou ik mijn paspoort terugkrijgen.

Zaterdag 27 oktober hebben ze Mikael gecremeerd en inmiddels heb ik mijn paspoort terug. Zondag kon ik Mikaels as ophalen.

Hulp
Alleen de juiste papieren om hem mee te kunnen nemen naar zijn familiegraf in Stockholm ontbreken nog. De communicatie hier gaat primitief en is soms onmogelijk. Zowel de Nederlandse als Zweedse ambassades helpen waar mogelijk, maar ook daar ontbreken soms de juiste middelen.

Met deze publicatie op de Wereldomroep-website wil ik mijn verhaal kwijt van wat er globaal is gebeurd en wil ik de mensen die mij steunen hartelijk bedanken.'

De foto's en reisverhalen van Kim en Mikael van de afgelopen jaren zijn te vinden op: www.lifewithabackpack.com.