Dat een simpele klap in het gezicht van een 4-jarig rotjongetje tijdens een barbecue reden is voor een achtdelige televisieserie lijkt inderdaad raar op het eerste gezicht.

Het boek waarop de serie is gebaseerd, The Slap, door Christos Tsiolkas, leest als een oncomfortabel relaas over acht mensen die aanwezig zijn tijdens de gebeurtenis. Elk van hen is geobsedeerd met zichzelf. De klap geeft aanleiding om een kijkje in hun leven te nemen.

Bierdrinkers
Het interessante is, dat het verhaal eigenlijk niet over een barbecue gaat en zelfs niet of de klap terecht was of niet. Het geeft inzicht in hoe veel mensen met elkaar omgaan in Australiё, in dit geval in de buitenwijken van Melbourne. Een bron van antropologisch materiaal, dat een andere kant laat zien van het ruige, bierdrinkende, joviale, sportende en zorgeloze gebruinde kangoeroeland. En het is niet netjes...

Uitersten
In de commentaren op deze televisieserie ziet men alle uitersten. Fantastisch of vreselijk. Op alle fronten. De auteur heeft het subtiele vermogen om je als lezer/kijker zeer ongemakkelijk te laten voelen en je op het verkeerde been te zetten. Wellicht om je als lid van de Australische samenleving te laten zien wat onze motieven echt kunnen zijn in de communicatie met elkaar.

Lichaamstaal
Het is moeilijk de vinger erop te leggen, maar ik probeer het: veel lichaamstaal. Er wordt meer gesuggereerd dan uitgesproken. Weinig mensen hebben dus een 'echte (zoals ik dat zie althans)' conversatie met elkaar. Een raadspel dus, wat ik erg herken in de omgang met veel Australiёrs. Wat je niet zegt, kan belangrijker zijn dan wat je wel zegt.

Cultuurverschil
Persoonlijk vind ik dat een van de lastigste dingen om te herkennen en te leren in de subtiele omgangsvormen. Diep van binnen ben ik het er niet mee eens en denk ik dat veel relaties zo onnodig stukvliegen. Zo ben ik niet opgevoed! Is dat een cultuurverschil dat je moet respecteren?