Rare jongens, die Europeanen. Geïnspireerd door dat motto houden cartoonisten op een Brusselse tentoonstelling een spiegel voor. De 200 spotprenten hebben één boodschap: de Europese Unie is een pijnlijk misverstand.

Een spotprent uitleggen vergt al snel een vijf regels tekst en alleen al daarom is de cartoonist benijdenswaardig.

Op de Brusselse tentoonstelling Allemaal de schuld van Brussel heeft een tekenaar in een paar pennenstreken het onvermogen van de Europese Unie geschetst. Om de tafel zitten alle 27 EU-regeringsleiders, maar voor de vergadering kan beginnen vraagt de koffiejuffrouw hoe de dames en heren hun koffie het liefst drinken.

'Tea', roept de Hongaar. 'Met melk', zegt de Hollander. 'Café au lait', vraagt de Fransman. Er volgen nog bestellingen in het Bulgaars, Grieks, Ests, et cetera. De arme koffiedame staat erbij en kijkt ernaar.

Soms hard
Op initiatief van België, thans voorzitter van de Europese Unie, zijn in de hal van het Franstalige parlement in Brussel ruim tweehonderd cartoons samengebracht die de spot drijven met de Europese Unie.

Soms is de kritiek ook hard. Een gezwollen hand, die staat voor de welvarende unie, aait een uitgemergelde Afrikaan over zijn bol. Of: het presidentiële Obama-echtpaar schrijdt voort, terwijl een slaafs EU-mannetje volgt met de slip van mevrouw Obama’s galajurk in zijn hand.

De opzet van de tentoonstelling is om de mijlpalen in de wordingsgeschiedenis van de Europese Unie te 'herbeleven via de vlijmscherpe pen van befaamde tekenaars als Antonio, Chappatte, Horsch, Kroll en Mayk', zo ronkt de folder.

Maar na een rondgang door de expositieruimte beklijft vooral één boodschap: de EU is een pijnlijk misverstand, veroorzaakt door taalproblemen en ijdelheden.

 

 

Langste eind
De tekenaars zélf overigens getuigen onbedoeld van datzelfde euvel. Een spotprent van de Nederlander Joep Bertrams behoeft geen tekst en toch is zijn tekening een snijdend commentaar. Daarentegen staan de cartoons van Bertrams' Franse collega’s bol van de tekstwolkjes.

Zo gaat het er in de EU-vergaderzalen in Brussel ook aan toe. President Sarkozy van Frankrijk heeft er het langst het woord, het verbale optreden van Nederlandse premiers is vaak zuinig. De vraag is nu: wie trekt er uiteindelijk aan het langste eind?

 

Allemaal de schuld van Brussel, t/m 30 december 2010 in het Atrium van het parlement van de Franstalige gemeenschap in Brussel, Koningsstraat 72.