Dit is echt het Nederlandse "hokjes denken"!!!

Voor mijn gevoel blijft 't ook allemaal hetzelfde, emigrant of expat, hoe dan ook je bent verhuisd naar het buitenland. En of dat nou op lokaal contract is of op contract vanuit Nederland. Het enige verschil is dat je bepaalde dingen anders geregeld hebt. En wie zegt ook dat een emigrant ALTIJD in het andere land zal blijven wonen, alsof die dan nooit meer zouden verhuizen naar een ander land of weer terug gaan naar Nederland. Zelf hebben we 2 jaar als expats in Noord Ierland gewoond, daarna weer 7 jaar in Nederland. In 2009 geëmigreerd naar de US en nu als expats vanuit de US in Canada. En dat 't een nou anders voelt als 't ander, ik zie 't niet hoor, sorry.

Geachte redactie,
Sinds een aantal jaren wonen we met veel plezier in Frankrijk.
Nadat we ons huidige huis hadden gekocht in 1997 gingen we alleen in de vakanties
vanuit Nederland naar ons huis in Frankrijk. We reden in een auto met een Nederlands nummerplaat op de auto. Een aantal keren hebben we meegemaakt dat we in Frankrijk werden gesneden, geen voorrang kregen of een opgestoken finger kregen. Later zijn we definitief in Frankrijk gaan wonen en lieten de auto overschrijven waardoor we een Franse nummerplaat kregen. Tot onze verbazing gebeurde nu hetzelfde in Nederland wat we voorheen in Frankrijk meemaakte.
We werden dus geconfronteerd met een vorm van nummerplaat discriminatie.
Als we echter kijken naar het discrimineren van andere bevolkingsgroepen is het niet vreemd dat dit ook op nummerplaten zijn weer slag heeft. Het gaat dus niet alleen om de mens, maar ook omdat een nummerplaat verbonden wordt met personen waarvan gedacht wordt dat ze uit een ander land komen.

Er is in de loop der jaren wel het een en ander veranderd. Vroeger waren er meer expats als nu. Mijn ervaring is dat mensen toch sneller een lokaal contract krijgen aangeboden en dus niet via een expat-regeling. Dat bestaat nog wel maar minder ivm jaren geleden. Daarentegen zijn er nu meer mensen die naar buitenland verhuizen en dat op een hele andere manier doen ivm de emigranten die in de jaren 50 Nederland verruildde verre bestemmingen zoals Canada, USA, Australie en Nieuw-Zeeland. Wonen al jaren buiten Nederland, altijd in lokale payroll en dat bevalt goed. Ik kan mij echer voorstellen dat het voor sommige functies en lokaties handiger is om te worden uitgezonden. Het enige verschil wat ik zelf opmerk is dat expats iets meer Nederlander zijn ivm mensen die emigreren. Maar goed, dat is vanzelfsprekend. Wanneer je als expat voor een paar jaar wordt uitgezonden van ene naar andere land dan kun je (hoeft niet) minder moeite doen om lokaal te integreren dan iemand die er zicht permanent vestigt en dan blijft Nederland toch belangrijk als het land waar men naar toe wordt uitgezonden.

Omdat mijn persoonlijkheid, interesses, manier van leven, dingen vinden, aangeboren dag indeling, familiebandbehoefte etc, erg Mediterraan is vanaf mijn jongste jeuds, ben ik vele jaren gelden zeer bewust geemigreerd = definitief weggegaan uit Nederland, naar 'thuis', het echte Spaanse Spanje in Andalucia, ben goed geintegreerd in de Spaanse samenleving en heb geen enkele behoefte aan contacten met NLers. Ik wil mezelf daarom liever een emigrant noemen, mede om duidelijk te maken dat ik de band met Nederland zo ver mogelijk doorgesneden heb. Ik ben er nl. niet trots op een NLer te zijn integendeel, ik schaam me er vaak voor (dat is mijn persoonlijke zaak en ik schrijf dit ter uitleg, dus svp geen aanval van anderen hierop)en zal in het openbaar dan ook geen Nederlands spreken.

Echter mijn man heeft sinds kort pensioen uit Nederland, was altijd al veel meer Nederlander gebleven dan ik. We kregen daardoor ook een verplichte zorgverzekering op ons dak, die we niet behoefden want we waren al jaren Spaans particulier verzekerd, evenzo verplicht contact met allerlei Nederlandse autoriteiten en we heten nu pensionado'. Het voelt voor mij alsof Nederland me terugtrekt en dat voelt heel onaangenaam, maar het zij zo.

De meeste mensen interesseert het helemaal niets. Ik ben een emigrant op basis van mijn huwelijk met een Amerikaanse. Ik ga verder ook nooit naar NL verenigingen in NYC en heb geen enkel contact met NL-ers in NY. Ik kan me ook moeilijk voorstellen waarom mensen behoefte hebben aan contact met NL-ers. Ik ga wel een paar keer per jaar terug naar NL maar dat is alleen maar voor familie en vrienden. Ik ben Limburger, misschien dat dit er iets mee te maken heeft. Als Limburger val je toch altijd buiten de groep wat betreft NL. NL in het buitenland is per slot van rekening toch bijna altijd Hollands.

Expat? Het zijn toh allemaal Nederlanders in het Buitenland, of je nu bent geemigreerd of tijdelijk op vakantie bent voor je baas. Er zijn ook websites die wel voor alle Nederlandstaligen in het buitenland zijn en waar je nog gratis kan adverteren ook. Kijk maar op http://nederlanders4u.com.

Mensen die menen zich druk te moeten maken over een dergelijk verschil zouden de euthanasie met zichzelf moeten bedrijven...
Het is onvoorstelbaar dat een dergelijk onderwerp een punt van discussie kan zijn... er zijn echt wel belanrijkere dingen in het leven.
Maar om gelijk maar weer een paar vooroordelen ten berde te brengen; de expat heeft kennelijk tijd te over van zijn drukke zwembadleven en de emigrant ziet door de geraniums het bos niet meer...

Met name wanneer de gemiddelde inkomens meer gaan verschillen tussen het land van herkomst en het (al dan niet tijdelijke) "gast" land zullen ook de verschillen (en dus controversen) tussen de "expat" en de "emigrant" toenemen.

Tenslotte zal de "emigrant" zich meestal moeten behelpen met een veel beperkter inkomen, terwijl de "expat" juist in de landen met een laag gemiddeld inkomen kan beschikken over een inkomen wat lokaal alleen kan worden beschouwd als zeer riant. Dit verschil in salaris is de grootste bron van "scheve ogen" tussen de "expat" en "emigrant"

Buiten het inkomens verschil, verschillen ook de motieven van "nederlanders in het buitenland". Deze motieven hoeven echter niets te maken te hebben met het feit of je "expat" of "emigrant" bent. Wanneer je de motieven om je in het buitenland te vestigen bekijkt, zijn de termen "expat" en "emigrant" veel minder duidelijk. In beide groepen komen dezelfde beweegredenen voor.

Het enige wat iedere "Nederlander in het buitenland" gemeen heeft is het feit dat hij/zij een Nederlander is die op dat moment niet in Nederland woont. Een magazine als "expat magazine", maar ook een "nederlandse vereniging" krijgen dus te maken met mensen die allemaal andere interesse en belangen hebben. Dit maakt het simple weg onmogelijk om een magazine of een vereniging te beginnen waarin alle "Nederlandsers in het buitenland" zijn geinterresseerd.

Hallo, lekker muggeziften! "What's in a name". Ik woon ongeveer 20 jaar hier. Niet via mijn werk( maatschappelijk werkers worden niet uitgezonden) maar omdat ik weer eens ergens anders wilde wonen en werken. Voel ik me ex-pat of emigrant? Nou nee, soms voel ik me Nederlander, maar veel vaker voel ik me wereld-burger. Dat zou iedereen moeten voelen, de wereld is van ons en we zijn allemaal gelijk! Ik ben bezig om naar Nederland terug te keren. Niemand die me helpt, niemand die me ondersteund omdat ik of expat ben of emigrant. Dus gewoon Karen die zelf uitmaakt waar ze woont en welk staatsburgerschap ze heeft! Pfff er zijn wel ergere dingen om je over op te winden in onze wereld

Muggenzifters! Wat doet het er toe of iemand lang, kort, voor deze of gene reden voor langere tijd in het buitenland woont. Emigreren heeft natuurlijk wel iets definitiefs. Het houdt in dat je een nieuw vaderland hebt. Expaet zijn we zolang we de banden met het moederland koesteren.
Groetjes na 31 jaar buitenland.

There is a GREAT different between expat and immigrant. I have experienced both situations. I was expat when my husband was working in London, Japan and Singapore. I am JUST an immigrant (from marrying my husband) in Netherlands. Let's do not confused the two. Expat has so much given to them FREE. Immigrant has to make do with whatever they earned (In NL, many immigrants benefits from the state subsidies etc. I did/do not since we both worked and no children).

Personally I did not feel comfortable to be an expat with so much extra. I know it sounds silly, but some of the extras are really silly. For examples, I was given 2000 USD (as a spouse) from the company to buy clothes!!! because I went from NL to Singapore !!! From a cold country to the tropic. It is called HARDSHIP money. I took the money of course, I was not allowed to rock the boat so to speak. I was just a very small fish. Can you imagine what the top notch and family would receive? AND then that is all the little things that destroyed a company. Start asking WHY so many companies CLAIMED doing business in China is CHEAP and PROFITABLE. BENEFITS whom is the question I always asked. I know, because I have been.

Personally I think expat, especially those that belong to the UN, EU or other charitable organizations should have many FREE/EXTRAS/special rights removed. I think they are sponging on the tax payers money, or money that are meant for helping those that SHOULD be helped. I am sure all of us know that people who worked for EU, or any organizations within EU do not pay income tax. The person does not pay for it, but the tax payer does. So ask WHY NOT? And I learned recently that someone who works for the International court receive tax break when buy a new car? WHY? These people already received so much extras such as living expenses, no income tax, AND STILL have to have so much more extras for them?

If we want to make this world a better, fairer place, starts looking into what expat is all about.

Misschien maakt het veel uit of je dichtbij Nederland woont (bijv. België, Duitsland, Frankrijk, Denemarken etc.) of juist heel ver weg zoals Australië, Nieuw-Zeeland, Canada etc. Vanwege mijn Franse vrouw woon ik nu al jaren naar volle tevredenheid in (Zuid) Frankrijk. Ik leef hier echt als een Fransman en ervaar dat veel dagelijkse dingen toch min of meer hetzelfde zijn als in Nederland. Maar het betere klimaat, (veel) meer ruimte en rust, de ongedwongener levensstijl, hebben natuurlijk ook bijgedragen aan het zich hier thuisvoelen en het op de koop toenemen van de ook negatieve dingen hier, zoals de benodigde enorme papierwinkel in contacten met (overheids)instanties. Ik zal nooit verloochenen dat ik uit Nederland kom (ben daar zelfs een beetje trots op), maar heb mij altijd Europeaan gevoeld. Bovendien is Nederland zo dichtbij en komen er jaarlijks zoveel Nederlanders hier, dat ik Nederland nauwelijks mis. Gemiddeld kom ik nog maar 1 x per jaar in Nederland (vooral voor mijn familie en vrienden). Ik kan mij wel heel goed voorstellen dat als je ver weg woont, je Nederland misschien een beetje gaat idealiseren en heimwee kunt krijgen. Realiseer je wel dat Nederland in rap tempo aan het veranderen is en zeker niet meer hetzelfde landje is dat je ooit hebt verlaten. Geniet vooral van de goede dingen in je woonland en wees trots op je roots! Maar misschien heb ik makkelijk praten ..... wonend in Europa en zo dicht bij Nederland!

Als, minder jarige geemigeert naar Canada hoe kan ik weer Nederlander worden, PS ik zal niet om uitkering vragen.

Expat of emigrant?
Wel wat ben ik dan? Een geboren Indische Nederlander, uitgeknikkerd van oud Nederlands Indie en als kind neergepoot in een koud Nederland en heden tendage woonachtig in de US of A. Ja ik heb een Nederlands paspoort, maar wat betekent dat? Ik ben een wereld burger want ik woon net als jullie allemaal op deze bol. Wat maakt het uit waar je woont, leeft en werkt. Je houd van de omgeving waar je woont of niet. Is het niet dan ga je ergens anders naar toe. Doe toch niet zo kleinzielig en bekrompen. Nederlanders hebben altijd de neiging anderen tevertellen hoe ze moeten leven. Leef en laat leven!

In Griekenland, waar ik al lange tijd woon, ontmoette ik zowel expats als 'emigranten'.En er is natuurlijk wel verschil. Heb je een inkomen uit Nederland of een Grieks inkomen, blijf je een paar jaar of wrsch. de rest van je leven, etc. Medewerkers van ambassade, Shell of het Nederlands instituut leven toch meer op de Nederlandse manier dan wanneer je een Griekse familie hebt. Dat is nou eenmaal zo. En ja, afgunst of neerkijken op, het komt voor. Volgens mij is daar niks aan te doen.

Expat is zo'n ouderwets begrip, net als 'invalide' of 'oudevandagen' Termen veranderen en we moeten allemaal mee met de tijd. De wereld is erg 'verkleind', en we zijn heel mobiel geworden. We zijn allemaal wereldburgers.

Ik ben het eens dat de naam Expat Magazine uit de tijd is, voor Nederlanders (of Nederlandstaligen) in het buitenland is beter. Vind ik.

Het verschil tussen expat en emigrant in oekraine is dat alle Nederlandse bedrijven waar expats voor werken of die van expats zijn gratis vermelding krijgen in een oranje boekje. Uitgave van de ambassade. Maar dat de nederlandstalige bedrijven van emigranten gewoon worden overgeslagen. tevens is oekraine (het grootste land van Europa) voor alle andere zaken voor expats niet groter als de stad Kiev. O sorry dit jaar ook Kharkov vanwege de voetbal.

Ondanks dat ik me goed kan vinden in de reactie van FransB en een nieuwe titel als "Nederlanders in het buitenland" ook beter zou vinden, het volgende. In de afgelopen 35 jaren, dat we afwisselend in het Caribisch gebied en de USA hebben gewoond en gewerkt, hebben we wel zeker ook vele leuke expats en emigranten ontmoet. Echter, in beide groepen zijn ook minder leuke types te vinden. Vooral de wat jongere, mid-career expats, en vooral bijvoorbeeld op Curacao, Bonaire, Aruba en St. Maarten hebben inderdaad soms een veel te arrogante en bedweterige houding met vaak geen enkele behoefte aan echte integratie. In South Florida hebben wij ons wel aangesloten bij een "Dutch Club" en ook daar zie je 3 typische groepen. Als eerste groep de oudere emigrant, die de club in feite ziet als een soort gezellig "koffie-kransje" met het uitwisselen van verhalen over Nederland, kinderen en kleinkinderen. Dan de groep van expats, die het vooral hebben over hoe moeizaam het is om onder hun collega's meer te integreren en bijvoorbeeld zelden worden uitgenodigd op fammily-parties en daardoor dan maar vaak hun eigen (wat eenzame) gang gaan. Dan de groep emigranten, die meestal eigenaar zijn van hun onderneming en daardoor wel dagelijks contact hebben met hun US network van zakenrelaties, vrienden en via de andere ouders van kinderen op de scholen of actief lid zijn van een sport of golf & country club en daardoor volledig geintegreerd zijn.
Het zaken-en sociale leven in de US en wellicht vooral in South Florida verschilt nu eenmaal op vele punten behoorlijk van hetgeen men gewend is (was) in Nederland. En wie daar goed weet mee om te gaan, zoals wij, en zich weet aan te passen door te genieten van wat er wel is en het niet altijd te hebben wat ze allemaal missen, heeft het hier prima naar de zin. En in deze groep zitten gelukkig ook vele pensionados en snow-birds.

Ik woon dus al bijna 40 jaar in Italie.
En nog steeds kom ik 1 maal per jaar naar Nederland, niet zo veel , maar dat komt omdat mijn man niet vliegt.Anders kwam ik wel meer. Maar ik hoor niemand van de Nederlanders die dus in het buitenland wonen over de invoer in Nederland van de OV.chipkaart, wat volgens mij voor toeristen enz. een vele hogere kosten met zich meebrengt, Wat denken jullie hier van?
Ciaoooooooooooo Annie.Toscane

Geachte,
Ik ben een Nederlander die momenteel in Frankrijk woont en me daar thuis voel.
Gezien het feit dat we slechts tijdelijk op deze planeet mogen vertoeven, kun je je afvragen wat eigenlijk het verschil is tussen een expat en en emigrant. We hebben allemaal slechts tijdelijk recht van leven op de aarde.
Het is zogezegd allemaal geleend en je mag daarom, wat mij betreft, claimen dat de aarde van jou is zolang je hier aanwezig bent.
Genoeg van de uitleg.
We moeten begrijpen dat we "wereldburgers" zijn en geen door opvoeding geconditioneerde, geindoctrineerde en overdreven nationalistisch gevormde wezens zijn.
Begin eens met de "expat" een meer begrijpelijke titel te geven. Het is mijns inziens een contradictie wanneer een woord uit een vreemde taal gebruikt om duidelijk te maken wat het verschil is tussen emigranten en "expats" in de nederlandsche taal.
Nogmaals waar praten we over. Energieverlies.
Ik geloof dat er slechts een paar wezenlijke punten van belang zijn.
a) De tijdelijkheid van ons bestaan en de positieve benadering ervan.
b) Luisteren naar hetgeen de (gespreks)partner heeft te vertellen en/of bijdraagt.
c) Proberen de binnen de grenzen van eigen normen en waarden te blijven.
d) Met deze en nog wat bijkomende zaken zal het gemakkelijker worden te begrijpen wat het belangrijkste in dit tijdelijke leven is. En dat is:

RESPECT !!

Ik realiseer me dat dit niet een directe bijdrage aan de bedoelingen en achtergronden van de column is.
Wat ik wel vind is dat we met discussies als deze teveel verzanden en onze energie beter kunnen steken in andere zaken, zoals de handhaving van discipline in een zich niet altijd positief ontwikkelende democratie.
Laten we voorkomen dat straks de bevolking gaat roepen om "sterke" mensen, die dan, zoals vroeger, mogelijk draconische acties gaan ondernemen.
Als Nederlander in Frankrijk ben ik bezorgd.

Het is niet zo boeiend. Maar wat expats tegen hebben is dat ze weggaan. Dat houdt in: als ze er net zijn dan horen ze je honderd-uit. Daarna zijn ze even rustig en dan al snel weer met een volgende bestemming bezig. Dat maakt het tot een wat vermoeiend volk waarbij ik steeds minder zin heb om te investeren in contact/betrekking.

Inderdaad typisch dat alles altijd een stempel moet hebben. Misschien een idee om mensen te beoordelen om wie ze zijn en niet om wat ze hebben? Dit geldt voor beide kanten overigens.

De enige reden die ik heb om, zoals die mevrouw in het artikel, gewoon door telopen als het gaat om een expat magazine is dat he het tijdschrift "Expat" noemt. Ik zou automatisch denken dat het niet voor mij is. Niet omdat ik een bepaald beeld van expats heb maar gewoon omdat ik er geen ben. Ik ben een emigrante di nu een nieuwe nationaliteit heeft. Misschien zou het anders moeten hete. Gewoon "Nederlanders in het Buitenland". Dan valt iedereen onder die neoemer. Ik vind wel dat de Wereld omroep veel te veel op expats is gericht en niet op emigranten. Ik merk dat ik langzaam maar zeker me steeds verder afkeer van alles wat Nederlands is. Vooral om alle vooroordelen die verschillende beter weters hebben. Ik heb geen zin meer om te moeten horen hoe ik nederland in stand moet houden in mijn eigen huis, dat het zooo belangrijk voor mijn kinderen is om Nederlands te kunnen etc. Really? Het grappige is dat de Nedrlandse taal heel erg aan het verengelsen is dus mijn kinderen kunnen dan toch prima terecht met hun Engels die ene keer dat ze in Nederlands zouden zijn.

Ik vraag me vaak af of Nederlanders wel zo ruimdenkend zijn. Jaren geleden, toen wij nog in NL woonden, vonden onze buren mij een 'kakmadame' omdat ik een huishoudelijke hulp had. En ik had ook nog eens een eigen auto (had ik nodig voor mijn werk door heel NL), dus helemaal 'kak' twee auto's op de oprit!
Daarna kwamen de opmerkingen:'Mooi vrij leventje, alleen maar genieten'. Wij hadden geen kinderen (was beslist geen eigen keus!) en konden dus gaan en staan waar wij wilden.
En nu wonen wij in Frankrijk en zitten daar hele dagen op ons terras decadent een boekje te lezen en champagne te drinken.
Ja, c'est la vie. De een kiest voor het een, de ander voor het ander. En er zijn zelf mensen die helemaal geen keus hebben, bij wie het leven komt zoals het komt.
Tussen de Fransen voelen wij ons heerlijk: inderdaad, liberté, fraternité maar (helaas nog geen) egalité! Maar dat maakt het leven nou juist zo interessant, allemaal gelijk zou saai zijn en dat willen we toch zeker niet!
Nanny,
http://pagesperso-orange.fr/nanadno

@ Vanessa Deij ;

en hoe zou je het Nieuw Zeelandse zeilmeisje Laura Dekker, die jaren lang in Nederland heeft gewoond, maar nu weer terug naar haar geboorteland wil gaan, bestempelen ?