Vandaag wilde ik het eens hebben over het verschijnsel van de 'per ongeflirt'. Dat is een flirt die helemaal per ongeluk gaat, waar je ook niets aan kon doen en waar je niets mee bedoelde.
Ok, even concreet.

Luister naar Paulien Cornelisse

Ik kom bij een boekhandel. Met deze boekhandel heb ik eerder per e-mail contact gehad. Ik sta bij de toonbank, alwaar ik geholpen word door een man. Langzaamaan begin ik te vermoeden dat dit wellicht de man is met wie ik mailcontact had. Dus ik flap eruit: 'Ben jij trouwens Rik?'
'Nee,' zegt niet-Rik. 'Maar we worden wel vaak door elkaar gehaald.'
Voor niet-Rik is niet duidelijk waarom ik überhaupt wilde weten of hij Rik was. Ik denk dat het te lang duurt om uit leggen dat ik e-mailcontact had met Rik. Dus nu is er alleen maar een soort van persoonlijke sfeer die tussen ons inhangt, terwijl we daar niet om gevraagd hebben. Een per ongeflirt.
'Heb je vanavond wat te doen?' zou een goede opvolger kunnen zijn, ware het niet dat zowel ik als niet-Rik daar helemaal geen zin in hebben.
Uiteindelijk gebeurt er verder niets en loop ik met mijn boek de winkel uit. Ontsnapt aan de per ongeflirt.
De per ongeflirt komt best vaak voor. 'Weet jij misschien hoe laat het is?' is een veelvoorkomende. Je realiseert je hoe flirterig je per ongeluk klinkt, en je probeert de schade te beperken door iets te roepen als 'maar ik bedoel er niets mee hoor!' Waardoor je toegeeft dat je er wel aan dacht. En je dus alsnog flirterig overkomt. Dat is de pest met de per ongeflirt. Die laat zich niet zo makkelijk ontflirten.