Persoonlijk koop ik zelden iets, ik ga nooit op vakantie en er valt in het algemeen behalve door de groenteboer weinig aan mij te verdienen. Ik sla reclame dan ook altijd over als iets dat niet voor mij bedoeld is. Maar onlangs belandde ik als gelegenheids-onlineshopper op een koopjessite en ik sloeg steil achterover van de dagaanbiedingen, de vroegboekkortingen en de bodemprijzen. Wat een overmaat aan van-vooraanbiedingen!

Luister hier naar Lydia Rood

Mijn klanttevredenheid hangt af van de productbeleving, dus toonbankdisplays en op=op-acties leiden in mijn geval niet tot impulsaankopen. Een promotieactie die mij een mini-make-over met fotoshoot aanbiedt, is kansloos (net als de make-over zelf, trouwens). En een refundactie doet alle bellen rinkelen: dan moet normaliter de prijs-kwaliteitverhouding zoek zijn.

Ik heb wel een auto, dus inruilvoordeel is aan mij misschien besteed, zeker als er sprake is van extra lage vanafprijzen. Maar een bumper-tot-bumperfabrieksgarantie valt buiten mijn horizon. Een eerstejaarskorting op mijn WA-verzekering is verleidelijk, maar een megavoordeel is dat nou ook weer niet.

Gelokt door een kortingscode in de brievenbus meende ik even dat ik op reis wilde. De superstunttarieven op de onlinelastminuteticketshop golden aantrekkelijke all-inclusive-aanbiedingen en eilandcombi's. Het bestelgemak en het zomervoordeel deden me wankelen. Net op tijd besefte ik dat afbraakprijzen niet veel goeds voorspellen. Tenslotte is de klantloyaliteit rechtevenredig met het serviceniveau. Dan misschien denken over de aanhuur van een vrijetijdsobject volgens het Quality of Life-concept? De leisuremarkt heeft natuurlijk ook voordelige arrangementen in wellnessresorts te bieden.

Één ding is duidelijk: de verwende consument is op zoek naar een complete beleving.