'Volgende kandidaat meer succes.' Dat zeggen we in mijn familie als iemand wijsneuzig doet en de plank helemaal misslaat. Of als een van ons tegen beter weten in iets onmogelijks zit te proberen. En we mompelen het tegen onszelf als we met een tandenborstel in het doucheputje naar een verloren haarelastiekje zitten te vissen. 'Volgende kandidaat meer succes!' 
Een onzinnige opmerking, waarschijnlijk afkomstig uit een melige sketch van Herman Finkers. Wij hebben hem vaak nodig.

Luister naar Lydia Rood

'Dompah' zegt mijn familie bij tegenslag. Het is een verbastering van domper. Mijn vader lag eens in het ziekenhuis naast een Arnhemmer die zijn hartaanval 'wal een dompah' noemde. Wij gebruiken dompah dan ook vooral om aan te geven dat je overal wel weer overheen komt - en zo niet, dan ben je dood.

'Tot nooit!' bedoelen wij hartelijk. Dat zei mijn zusje toen ze klein was.
Met 'Boehoef?' bedoelen wij 'dombo!'. Dat komt van de kleuter die al naar huis wilde in de pauze van de kinderfilm, omdat hij de boef in het verhaal gemist had - en die liep nog vrij rond.

Familietaal stelt de buitenstaander voor raadsels. Zo kijken mensen mij raar aan als ik mijn dochter vraag om iets 'uit de blauwe kast' te pakken. Al onze kasten zijn namelijk blauw. Maar mijn dochter weet toch welke.

Familietaal is een ragfijn weefsel van mimiek, intonatie en dictie, drager van bloedeigen associaties, vergeelde grapjes en gedeelde herinneringen. Mensen die hun familietaal tegen niemand meer kunnen gebruiken, zijn meestal klaar om dood te gaan.
Tot nooit!