Lydia Rood
'Duizendpoot' Lydia Rood (1957) studeerde Spaans en journalistiek en schreef kleuter-, kinder- en jeugdboeken, toneelstukken, filmbewerkingen en leesboekjes voor de basisschool. Daarnaast schrijft ze thrillers voor volwassenen (samen met broer Niels), romans en erotische verhalen.
Ze is verzot op taal en maakt daar sinds 2008 elke week een column over bij RNW; eerst op het weblog Klare Taal en tegenwoordig in het dossier Klare Taal Extra (op de website) en in de Wereldkrant. Eens in de veertien dagen is ze ook te horen in het radioprogramma Klare Taal.
Je moerstaal is je vaarstaal! Linguïsten in Cambridge, Forster en Renfrew, hebben de genetische sporen in de geschiedenis naast taalkundige gegevens gelegd. En waratje: taalverandering volgt de mannelijke route over de wereldbol. Een imperium bouwen doe je met taal. Babel was een mannenbolwerk.
Zou het echt? Laat ik mijn eigen talige achtergrond eens nagaan.
Ik spreek met een harde G, de N aan het eind van een woord laat ik weg en mijn L'en zijn aan de dikke kant. Dat zijn West-Nederlandse kenmerken. Gek, want ik ben in Oost-Nederland opgegroeid. Mijn voorouders aan moederskant woonden bovendien ten zuiden van een of twee rivieren. Maar mijn vader komt uit West-Friesland. Zijn IJ is altijd een klein beetje naar 'ai' blijven klinken, en als hij het naar zijn zin heeft, zegt hij zelfs 'Koik!'
Het komt, zeggen de Britse wetenschappers, doordat mannen altijd de grootste reizigers zijn geweest; kolonisten hadden steevast vrouwvolk te weinig. Als er al vrouwen naar een andere gemeenschap verkasten (geroofd door een Viking of een naburige stam) pasten zij zich aan. Een slavin zal de taal van de meester willen praten - niet andersom. En nog in mijn moeders tijd volgde het vrouwtje gedwee naar waar haar gemaal maar werk vond.
Maar tegenwoordig ritselen de internationale bedrijven van de vrouwen en menigeen maakt carrière in het buitenland. Mannen planten zich weliswaar nog voort, maar ze hebben niet meer het alleenrecht op migreren. De taal wordt het sluitstuk van de vrouwenemancipatie, let maar op. Nu al zetten feministen wereldwijd Filippijnse kindermeisjes in.






















Misschien een beetje afwijken: mijn man en ik waren jaren geleden allebei in het onderwijs hier. Afzonderlijke Afrikaanse en Engelse scholen toen. Wij merkten toen op, als de vader Afrikaanssprekend was en de moeder Engels, de kinderen naar de Engelse scholen gingen. De taal van de moeder was dus overheersend. Ik denk wel dat het inmiddels veranderd is hoor!
Ooit gehoord over een volk in Oost Afrika, dat Georgisch spreekt, als enige in de buurt. Wat bleek na onderzoek? Er woonde daar een nogal aggressieve stam die ruzie had met alle buren en dus van hen geen vrouwen kreeg. Een schip uit georgie met kolonisten had de pech daar schipbreuk te lijden en aan te spoelen op het strand. De aggressieve stam zag zijn kans schoon en vermoordde alle mannen aan boord, maar namen de vrouwen mee. Maar een aggressieve pa is niet een goed voorbeeld voor de kinderen, dus die trokken allemaal het meest op met moe en de kinderen van de stam gingen dus allemaal georgisch praten. En zo ontstond er een stam die absoluut de taal van hun moeders geërfd had.
Dit even ter informatie dat het ook anders kan.
Mijn hartelijke groeten,
Nieuwe reactie inzenden