Hoe lang is het geleden dat u door de Opperlandse taal- en letterkunde van Battus heeft gebladerd? Toch weer eens doen! Zijn talig genie verbleekt nooit. Mijn uitgave dateert van 1981.

Tussen bladzijde 88 en 89, onderwerp: anagrammen, steekt een kopietje uit NRC Handelsblad met anagrammen van een dichtregel van Willem Elsschot: 'ik word aan 't oudzijn niet gewend'. F. F. Ferwerda wist daar duizend ándere regels van te maken. Soms heel poëtisch: 'Gij trekt uw waanzin in dode oden.' Indrukwekkend! Maar ook een rare hobby...

Luister naar Lydia Rood

Gebruikte F.F. Ferwerda (was dat Battus zelf?) moderne techniek bij het wrochten van zoveel anagrammen? Ik heb het uit mijn hoofd geprobeerd en anagramzinnen maken valt niet mee. Het moet natuurlijk klinken.

Eerst een stukje waarin verbindingswoordjes zijn gedoogd:

A-man wil de maan. Eropuit met de uitroep: 'Nijver uit vrijen!'
Defilé der liefde. Maar: Mara is een inmaakmaniak. Susie heeft een issue. Selma: net alsem. Parel heeft lepra, Kira zuipt raki, Door ziet rood. Helena wil healen.
'Nefast!' zegt Stefan, 'fataal, laat af! Geen maligne gemalin!'
Lena, met elan: 'Chat ‘s met schat Tessa: een asset! Hartenvrouw met vrouwenhart.'
De lieverd wordt verleid en Steef viert feest.

Dat was te doen. Puur anagrammatisch wordt het lastiger:

De relatie begon onder de ronde atelierbogen.
Van onder 't raam klonk zwoel gefiedel.
Rod neeg, lonkte... K. zwol van liefde. Maar...
Zij moest op dieet. Zij? Poe, 't idee! Stom!
De aso klootte met 'r. Etter! Kaat loosde 'm.

Een rare hobby - maar wel verslavend. Niet aan beginnen.