In de aanloop naar de Kamerverkiezingen van 12 september leggen we een aantal politieke partijen stellingen voor die van belang zijn voor Nederlanders in het buitenland. Joel Voordewind van de ChristenUnie heeft zelf in het Midden Oosten en Zuid Amerika gewoond en gewerkt. Een periode in 1991 in Irak tijdens de Golfoorlog en in 1993 in Brazilie, in het kader van een straatkinderenproject.

Meneer Voordewind, de Nederlandse overheid heeft te weinig oog voor Nederlanders in het buitenland en voor hun belangen.

'Dat staat inderdaad heel weinig op de agenda. Ik heb de kinderbijslag bijvoorbeeld aangekaart. Ik kreeg de handen niet op elkaar als het ging om het laten doorlopen van voorzieningen voor mensen die in het buitenland verblijven. Dat was een zaak voor private hulporganisaties, zo werd gezegd.

Het betrof mensen die tijdelijk voor hulpverlening in het buitenland zaten. Ik heb dat zelf ook gedaan en ik weet hoe belangrijk het is om de juiste voorzieningen te hebben en ervoor te zorgen dat je schepen niet achter je verbrand worden'.

De communicatie van de overheid met Nederlanders in het buitenland kan een stuk actiever.
'Toen ik zelf in het buitenland zat heb ik amper contact gehad met de Nederlandse ambassade, behalve toen we gegijzeld dreigden te worden. Ik zat daar ook maar een korte periode. Maar ik vind wel dat de voorzieningen te beperkt zijn. Zakenmensen regelen dat allemaal wel voor zichzelf, maar dat geldt niet voor mensen die in de non-profit sfeer werken. Je moet goed bijstand en adviezen van ambassades kunnen krijgen'.

Overigens zijn er zo’n 1, 3 miljoen Nederlanders in het buitenland. 800.000 van hen mogen stemmen. Maar 50.000 hebben zich geregistreerd.

'Dat zegt iets over de gebrekkige verbondenheid die ze hebben met de Nederlandse politiek. Dat is natuurlijk wel teleurstellend. De Wereldomroep was een van de middelen om ze daarbij te betrekken. Naar die informatievoorziening moet opnieuw gekeken worden in verband met de komende verkiezingen. Dat kan nog altijd via Internet, het is een van de mogelijkheden waar we creatief mee om moeten gaan'.

Volgende stelling: Nederland moet zich in zijn buitenlandbeleid in de eerste plaats laten leiden door economische belangen. De koopman gaat vóór de dominee.

'Nee absoluut niet, we zijn altijd veel betrokken geweest bij de internationale handel, maar ook bij de mensenrechten. We moeten niet bang zijn om dat naar buiten te brengen. Soms niet al te publiekelijk, maar je moet je zeker niet laten afschrikken. Ik heb bijvoorbeeld een motie ingediend om de handelsbetrekkingen met Iran te stoppen en die is aangenomen.

Kijk verder naar Saoedie-Arabie, waar bedrijfsmissies naar toe blijven gaan, maar waar de doodstraf staat op bekering van islam naar christendom, of op overspeligheid en homofilie. Dat zijn te verafschuwen principes, Ik zeg niet dat ze niet moeten gaan, maar je moet dit soort zaken wel aan de kaak stellen. Je moet die mensen niet schofferen, maar ook je mening niet achterhouden'.

Enkele onderwerpen die Nederlanders in het buitenland aangaan: de dubbele nationaliteit, de zorg en het onderwijs moeten beter geregeld worden.

'Ik heb familieleden uit Amerika met een dubbel paspoort, die nu in Nederland wonen en heen en weer reizen. Er zijn veel gemengde huwelijken. De wereld is kleiner geworden, soms wonen mensen hier en dan weer daar, daar moeten we niet krampachtig over doen. Nederlanders die weer willen terugkeren moet je het niet moeilijk maken.

Wat zorg en onderwijs betreft: ik vind het lastig om daar over te oordelen. Nederlands onderwijs aanbieden is op zich een goede zaak. Of je er gebruik van maakt, hangt af van het feit hoe lang je ergens zit.

In zijn algemeenheid heb ik overigens de indruk, dat mensen zich niet erg druk maken over voorzieningen vanuit Nederland. Ik ben in mijn zes jaar als kamerlid maar door twee mensen in het buitenland benaderd en dat ging toen over sociale zekerheid. Ze volgen de situatie hier via internet en kranten, maar daar houdt het dan ook mee op, heb ik het idee'.