Appeltaart, zelfgemaakte rondo’s en bitterballen. In Cucina Carolina staan een paar gerechten op de kaart die de Nederlandse wortels van Carolina Dagevos-Millin verraden. Na drie emigraties is Carolina in Kaapstad neergestreken, waar ze haar leven en haar bedrijf deelt met haar Zuid-Afrikaanse echtgenote Lee-Ann.  

Als tiener fietste Carolina bijna dagelijks langs de Wereldomroep, haar middelbare school stond in Hilversum om de hoek. Nu staat haar fiets - een rijwiel van de Amsterdamse fabriek RIH - 6 dagen per week voor haar restaurant. ‘Mensen blijven vaak staan om naar mijn fiets te kijken. Ik heb hem versierd met allemaal bloemen, maar ik rijd er bijna nooit op. Een van de banden staat nu zelfs leeg. Ik heb geen tijd om het op te pompen.’
 
Het restaurant of de deli van Carolina staat aan de Kusweg, de kustweg dus, langs het strand van ten zuid-oosten van Kaapstad, in het dorpje Strand. Een terras met vier tafels buiten, binnen  - achter de grote ramen - nog 35 zitplaatsen. En een menukaart waarvan het water je in de mond loopt.
 

Bitterballen en appeltaart
De Hollandse appeltaart is een van de favoriete gerechten in Cucina Carolina. ‘Mensen komen ervoor terug’, vertelt Carolina vanuit Kaapstad, op haar vrije maandag. Natuurlijk is de taart helemaal zelf gemaakt. Net als de ‘Amsterdammertjes’ - rondo’s met echte amandelspijs - en de bitterballen. Die bitterballen zijn bereid volgens een oud familierecept. Er zitten nasikruiden in van Conimex, die Carolina gewoon bij een Hollands winkeltje in Kaapstad kan kopen. Hun klanten zijn er dol op, ook de Nederlandse.

Maar de grote trekkers van Cucina Carolina zijn de pizza’s, ‘the best pizza ever eaten’ horen ze vaak. Lee maakt ze met verse ingrediënten. Vers en hygiëne staan hoog in het vaandel bij Carolina en –kortweg- Lee.

Wijnboerderij
Ruim een half jaar geleden zijn Carolina en Lee met hun restaurant begonnen. Het is het tweede bedrijf dat ze samen runnen in Zuid-Afrika. Tussendoor hebben ze ook nog een jaar in Italië gewoond. Voor Carolina, die in 2003 met haar toenmalige man uit Nederland naar Zuid-Afrika kwam, komt het neer op drie landverhuizingen.

De eerste emigratie had te maken met het feit dat haar man zijn baan in Nederland verloor.  Ze begonnen samen een nieuw leven in Zuid-Afrika. Hij wilde een bierbrouwerij beginnen, zij een wijn- en olijvenboerderij. Maar voor het zover was, ontmoette Carolina Lee-Ann die een restaurant had in de omgeving. ‘Ik was nog nooit verliefd geweest op een vrouw, maar nu wel op Lee, stapelverliefd.’
 
De twee vrouwen runden samen de boerderij, waar ze hun eigen wijn bottelden. In 2007 trouwden ze in Nederland, al was het toen ook al in Zuid-Afrika mogelijk om een homohuwelijk te sluiten.
 
Het ging goed op de Carolinahoeve, totdat in de omgeving een paar blanke vrouwen werden vermoord. ‘Twee vrouwen op een afgelegen landgoed. We voelden ons te kwetsbaar.’ 
 
Italië
Ze besloten naar Italië te emigreren, waar een zus en de moeder van Carolina wonen. In no-time hadden ze hun bedrijf verkocht. Met de opbrengst van het landgoed in Zuid-Afrika konden ze een mooi landhuis kopen en hadden ze genoeg reserves om te rentenieren. Ze stuurden hun spullen in een container naar Italië en vlogen zelf vooruit. Binnen een paar dagen vonden Carolina en Lee een nieuw onderkomen in de Abruzzen. Carolina zette zich aan het schrijven van een eigen kookboek.
 
Maar het leven in Italië was het toch niet helemaal, net zomin als het klimaat. ‘Ik mis een stukje van mijn hart’, zoals Lee het uitdrukte.  Ze besloten terug te keren naar Zuid-Afrika. Alweer hadden ze geluk met de verkoop van hun huis. ‘Binnen één dag hadden we via Marktplaats een Belgische koper.‘ Met hun beleggingen verliep het minder voorspoedig. Ze waren hun tegoeden kwijt.
 
Terug in Zuid-Afrika
Het lukte Lee in Johannesburg een baan te vinden als management-consultant van chique hotels. Carolina schreef ver weg in Kaapstad verder aan haar kookboek. De buurt smulde mee van haar gerechten. ‘Waarom beginnen jullie niet je eigen restaurant?’ suggereerde een buurman. En zo geschiedde.

Inmiddels hebben Carolina en Lee 5 personeelsleden in hun deli-restaurant aan de Melkbaai, vlakbij Kaapstad. Na de wintervakantie in juli komt er zelfs een 6de. Carolina hoopt dat ze het dan wat rustiger krijgt, want nu werkt ze elke week zes dagen achter elkaar. Hun huis - met hun geliefde hond Ntombi - staat dichtbij het restaurant op een veilig, afgesloten landgoed aan zee. ‘In Nederland zouden we dat niet kunnen betalen,’ zegt Carolina.

Over een paar jaar zouden Carolina en Lee wel een boot willen kopen in Europa. ‘Dan zouden we bijvoorbeeld 3 maanden per jaar kunnen gaan varen.' Carolina vindt van zichzelf dat ze dankzij de 3 landverhuizingen een echte wereldburger is geworden. ‘Maar het liefste ben ik hier, in Zuid-Afrika.’
 

• Je kunt zelf aan de slag met de recepten van Carolina. Haar complete kookboek kan je downloaden.