In de serie Wereldkeuken elke week een eenvoudig recept van de hobbykoks binnen de Wereldomroep. De recepten zijn ook te maken op een campinggasstel. Deze week: Bruscetta al pomodoro van Rik Rensen.

Soms wint een boek het van de lust te koken. Dat gebeurde toen ik het boek De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafon in handen kreeg. Dan is koken het grootste obstakel tot verder lezen. Dan is koken geen lust maar een last. De kinderen bieden dan altijd uitkomst.

Eerlijk is eerlijk. Op vakantie reizen wij altijd met een kloeke plant basilicum achter in de auto. Die kopen we meteen in een van die stalletjes langs de provinciale weg in Frankrijk of Italië. Handig voor onderweg en hij ruikt zalig. Zeker als hij omvalt in een te schielijk genomen bocht. Niet zo'n slap supermarktplantje. Nee, wij kopen altijd een basilicumstruik met kleine sterk geurende blaadjes. Die hebben we dus altijd bij de hand.

Zongerijpte pomodoro
En wie basilicum zegt, zegt al gauw tomaat. Geen kastomaat maar een mooie zongerijpte pomodoro. En als onze kinderen basilicum en tomaat bij elkaar zien liggen dan roepen ze in koor:" Bruscetta"! "Eten we vanavond bruscetta?" Die kunnen ze zelf maken. Dat hebben wij hen geleerd en ze vinden het nog leuk ook.

Zoon Dick steekt de barbecue aan en wacht zeker een uur tot de kooltje zachtjes gloeien onder een laagje grijze as. Dan worden van het grote ronde Franse of Italiaanse brood grote plakken gesneden die aan beide kanten lichtbruin worden geroosterd boven het smeulende vuurtje.
 

Lichte prikkeling
Wanneer het brood is afgekoeld, wrijft Dick de sneden in met een grote teen verse knoflook. Vers omdat die een lichte prikkeling in de mond geeft.

Dochter Sijtie heeft de pomodori dan al in plakken gesneden en de basilicumblaadjes van de plant geplukt die op het brood worden gelegd. Besprenkelen met olijfolie, nog een snuf zeezout erover en klaar is kees.

Wij eten vanavond bruscetta al pomodoro, een glas licht gekoelde witte wijn in de ene en... "De schaduw" van de wind" in de andere hand.