Hoe beleven de Nederlanders in Italië, Frankrijk en Roemenië het EK? En voor wie zijn ze eigenlijk? Drie portretten vanuit de landen waar Nederland tegen moet voetballen...

Op maandag 9 juni is het zover: dan laat het Nederlands elftal voor het eerst zien wat het in huis heeft tijdens het EK. Het wordt meteen een zware wedstijd: de mannen van Oranje moeten tegen de gedoodverfde favoriet Italië.

Met de hele afdeling
De kinderarts in opleiding Suzanne Veehof verheugt zich op de wedstrijd. Ze werkt in Milaan op de kinderafdeling van het Macedonio Melloni ziekenhuis. Het plan is om met de hele afdeling thuis te gaan kijken bij haar andere Nederlandse collega, Marijke (‘zij doet longfunctietesten').

Suzanne en haar Italiaanse vriend...
Suzanne en Marijke zijn 'uiteraard' voor Nederland. Marijke is van plan haar huis voor de gelegenheid flink oranje uit te dossen. Al is het alleen maar om enig tegenwicht te bieden aan al dat Italiaanse blauw. "De afdeling bestaat uit zo'n dertig man, dus we steken met zijn tweeën behoorlijk af."

Gullit, Rijkaard en Van Basten
Suzanne merkt dat het EK tot op heden minder leeft dan het WK, twee jaar geleden. "Maar zeker na de loting werd er op het werk toch veel over het voetbal gepraat. Als ik zeg dat ik uit Nederland kom word ik sowieso vaak aangesproken op Gullit, Rijkaard en Van Basten. De Nederlanders worden hier echt gewaardeerd vanwege die mannen. ‘Dat was een mooie tijd', zeggen de Italianen dan."

Suzanne schat de kansen van Oranje tegen Italië wint niet al te hoog in. "Nederlanders spelen mooier voetbal, maar de Italianen bikkelen veel meer, die gaan echt voor de overwinning. Ik vrees dat Nederland niet veel verder komt dan de eerste ronde."

Vrijdag de dertiende
Alsof de duvel ermee speelt wordt op vrijdag de dertiende de volgende wedstrijd gespeeld: Nederland-Frankrijk. Het zal de pret niet drukken voor de Nederlandse vereniging in Parijs. Met een bus rijdt een delegatie van de vereniging naar camping 'Le Soleil' in Crécy la Chapelle, zo'n veertig kilometer ten oosten van Parijs, om aldaar op een drie meter hoog scherm de wedstrijd te aanschouwen.

Kroketten, haring en patat
Randolph Toom van de Nederlandse vereniging is de camping alvast even gaan voorproeven en hij is enthousiast. "Het is van een Nederlandse eigenaar. Die heeft op het terrein een originele Nederlandse strandtent neergezet, er is ook nog een heuse bruine kroeg mét Nederlands bier en er is een snackbar met kroketten, frikadellen, patat en zelfs haring! Op zijn Hollands kunnen de voetballiefhebbers met hun eigen tent komen, als ze dat willen. In ieder geval is blijven slapen wel handig denk ik."

Kippenvel
"De hele camping wordt oranje aangekleed en de wedstrijd is te volgen via een megascherm. Het wordt kortom fantastisch!" Randolph is in Frankrijk geboren, uit Nederlandse ouders. Hij verhuisde naar Nederland toen hij negen jaar oud was en ging eind 1994 weer terug naar Frankrijk om er zijn eigen bedrijf te beginnen. Maar het is duidelijk waar zijn hart ligt. "Juist bij dit soort evenementen voel ik me in hart en nieren Hollander. Als het Nederlandse volkslied klinkt krijg ik kippenvel. Dat heb ik nooit bij het Franse volkslied, hoewel ik hier verder helemaal ben geïntegreerd."

Rugby
Randolph hoopt op Nederlands aanvallend voetbal deze keer, in de stijl van de Britten. "Actief, in een hoog tempo, met een goeie tactiek. Niet dat slappe elkaar een beetje de bal toespelen achterin het veld alsjeblieft." Het EK leeft ook in Frankrijk nog niet echt, merkt hij. "Al helemaal niet bij de vrouwen, die zijn tegenwoordig allemaal in de ban van het rugby omdat er zulke mooie mannen aan meedoen. Sébastian Chabal is hier een soort van volksheld."

Fanatiek
Wel heel fanatiek zijn de Nederlanders in Roemenië, het land waartegen Nederland op 17 juni voetbalt. Ton in 't Veld uit Boekarest haalt graag herinneringen op aan 13 oktober 2007, de dag waarop 150 supporters van de Nederlandse vereniging in Roemenië naar het kleine stadionnetje van FC Farul in Constanţa togen om daar Oranje aan te moedigen in de kwalificatiewedstrijd tegen Roemenië.

Op mitrailleurs lijkende wapens
"Het was striemend koud, en het goot van de regen die dag. Toch moesten we al ver voor het eerste fluitsignaal de tribune op om Oranje te mogen aanmoedigen. Met de veiligheid weten ze in Roemenië wel raad. Het keiharde communistische regime is nog maar 18 jaar verleden tijd. We waren in de verste hoek bij één van de cornervlaggen dan ook omringd door tientallen politieagenten met helmen en schilden en speciale - op mitrailleurs lijkende - wapens."

''Volgens de uitleg van één van de dragers bedoeld om kwaadwilligen, zonder latere schade, een tijdje volledig te kunnen immobiliseren. Naast het stadionnetje stonden nog eens tientallen gepantserde voertuigen met reserve krachtpatsers. Weten zij veel dat Hollandse supporters normaal gesproken zeer braaf zijn en zelfs na een verloren wedstrijd nog blijven lachen en grappen maken?''

Verkleumd
"En toen verloren we ook nog van die dekselse Roemenen. Al speelden Van Nistelrooij en Seedorf een puike wedstrijd. Maar ja, de scheidsrechter... dat ene doelpunt van Roemenië was toch duidelijk buitenspel? De kou en de nederlaag waren ook van de gezichten van spelers en begeleiders af te lezen, toen ze na de wedstrijd het valluik achter 'onze' cornervlag indoken. Zo dichtbij waren ze, maar er kon geen zwaai of blik af naar die verkleumde paar honderd Hollanders, die vervolgens - om veiligheidsredenen - nog eens anderhalf uur in de regen moesten wachten voor ze de bus weer in mochten."

Wraak
"Maar binnenkort nemen we wraak op Roemenië. In hun eigen hoofdstad. De vereniging nederland.ro verbouwt de komende weken namelijk café Galanto in Boekarest tot Oranje Huis. De satellietschotel hangt al aan de muur, de Nederlandse zenders staan al ingesteld. Het Hollandse bier staat koud. Elke wedstrijdavond is dit stukje van de stad knal oranje. En op dinsdagavond 17 juni spelen we weer tegen Mutu en Chivu, tegen Roemenië dus. Desnoods roepen we die mannen met die 'mitrailleurs' weer te hulp. Of we kopen de scheidsrechter om (een redelijk gangbare gewoonte hier). Deze keer hakken we die Roemenen hoe dan ook gegarandeerd in de pan!"