Bidi's man moet ook werken voor een microkrediet

‘Imperialistisch!', reageert een Ghanese lezer van de Wereldomroep-website op een kritisch stuk over microkredieten in zijn land. De emoties lopen hoog op over het thema 'Microfinanciering, wie profiteert?' Een greep uit de eerste reacties.

Vooral Ghanese bezoekers van onze websites maken zich boos over het 'Making of'-verhaal van verslaggever Eric Beauchemin over batikster Comfort. Zij nemen het unaniem op voor de Ghanese microkredietverstrekker Sinapi Aba Trust die er niet best vanaf komt.

'Imperialistisch en neokoloniaal' zijn weinig charmante oordelen over het kritische verhaal. Tony uit Ghana vindt dat de verslaggever de gastvrijheid van de microkredietorganisatie heeft beschaamd. Ook de beschrijving van de slechte Ghanese wegen en het luxueuze wagenpark voor de deur van de kredietverstrekker kunnen op weinig waardering rekenen. Toch beschrijft Eric Beauchemin vooral wat hij ziet. Had hij de waarheid moeten verdoezelen?

‘Onbegrijpelijke clausules en torenhoge rentes.’
'Het idee van microfinanciering is leuk, maar niet genoeg.'
‘Imperialistisch en neokoloniaal.'

Armoede
De discussie in Latijns-Amerika naar aanleiding van de video over tortillabakster Linda Flores is heel anders van toon. De Nicaraguaanse vrouw staat in alle vroegte op om tortilla's te bakken en te verkopen. Haar hele gezin helpt daaraan mee, maar dankzij de microkredieten kan het zich nu wel meer veroorloven. Op de Spaanstalige website van de Wereldomroep wordt de toekomst van vrouwen zoals Linda Flores in breder perspectief geplaatst.

'Zonder goede opvoeding en spaarzaamheid kan microfinanciering geen duurzame ontwikkeling hebben', schrijft Rolazaid uit de Verenigde Staten bij het filmpje over de tortillabakster. Hij twijfelt aan de eerlijkheid van de banken die contracten opstellen 'met onbegrijpelijke clausules en torenhoge rentes waaraan mensen hun leven lang vastzitten'. Rolazaid concludeert dat armoede een onoverkomelijk struikelblok is: 'Als er al nauwelijks genoeg geld is om te overleven, dan is het voor ieder gezin moeilijk financiering te vinden voor welk project ook.'

Vertrouwen
De tweede krant in Nicaragua, El Nuevo Diario, besteedt uitgebreid aandacht aan Linda Flores’ deelname aan ons evenement over microfinanciering in het Haagse Vredespaleis. Zowel voor als na haar reis naar Nederland – voor het eerst met het vliegtuig - is zij geïnterviewd. Ze vertelt onder meer dat vrouwen vertrouwen in zichzelf moeten hebben.

De organisatie Pro Mujer, die Linda FLores haar microkredieten verleent en in de krant ook aan het woord komt, wil vrouwen weerbaarder maken. Ze krijgen, behalve geld, ook cursussen over gezondheidszorg en huiselijk geweld. En zo leidt een artikel over het filmpje in El Nuevo Diario tot een felle en inhoudelijke discussie over microkredieten, economie en verantwoordelijkheid.

Eerlijke prijs
Raj (land onbekend) lokte een mooi debat uit met zijn reactie op het verhaal van verslaggever Marijke van den Berg over de jonge rijstboer uit Suriname. Zelfs als Tjikoeri uit Nickerie hard werkt en een goede oogst binnenhaalt, krijgt hij geen goede prijs omdat hij niet tegen de grote bedrijven opkan, constateert Raj.

Alleen met de hulp van de internationale gemeenschap ontstaat voor Tjikoeri en zijn lotgenoten een eerlijke markt met een eerlijke prijs voor hun producten. Dan kunnen ze zonder hulp van buitenaf een waterpomp kopen, en zaden en (kunst)mest voor hun gewassen. 'Het idee van microfinanciering is leuk, maar niet genoeg', schrijft Raj.

Eeuwenoude tradities
Het lot van Bidi, de Indiase vrouw die hopeloos verstrikt zit in schulden, maakt reacties los over eeuwenoude tradities in het land: de rolverdeling tussen man en vrouw en de bruidsschat voor meisjes. Jessie Greene uit Nederland legt de vinger op de zere plek: Bidi sloot niet alleen een lening af om een koe te kopen, maar vroeg ook geld aan een buurvrouw om de bruidsschat voor haar dochter te kunnen betalen. 'De meeste instellingen verstrekken daarvoor geen krediet', schrijft Greene. Aan de andere kant vormen microkredietorganisaties juist een alternatief voor de geldlenende buren die onverantwoordelijk veel uitlenen en belachelijke rentes vragen.

Jasmin uit India meent dat Bidi niet alleen staat in haar ellende. 'Alle verhalen komen op hetzelfde neer. In grote families, veelal bestaand uit meisjes, gaat al het spaargeld op aan de bruidsschat'. Zij vindt het tijd worden dat India dit systeem afschaft. En Bidi's echtgenoot mag van Jasmin ook wel eens de handen uit de mouwen steken.