Wat weet men nu eigenlijk van microkrediet? De Wereldomroep vroeg het een aantal prominente Nederlanders en buitenlanders. Dit keer: Bernard Hammelburg, buitenland-commentator Wereldomroep.
 

Wat weet u over microkredieten?

Ik weet er wat van omdat ik ooit een film heb geproduceerd over een van de eerste organisaties die daarmee begon in Kameroen. Dat was de Rabo Foundation, de charitatieve afdeling van de Rabobank die met veel succes microkredietorganisaties heeft opgezet in dat land.

Denkt u dat microkredieten de oplossing zijn voor armoede in de wereld?

Het is een oplossing voor de armoede omdat het systeem zo mooi werkt. Het idee is dat in een kleine dorpsgemeenschap iedereen zijn geld, hoe weinig dat ook is, bij die ene bank parkeert en mensen leningen vragen aan diezelfde bank. Dat betekent niet alleen dat je een contractuele verplichting hebt om het geld terug te betalen, maar ook een morele verplichting omdat het geld is van je eigen buren.

Wie profiteert er volgens u het meest van een microkrediet?

De gemeenschap waar zo'n bank opereert. Het is duidelijk niet een commerciële organisatie in de klassieke zin, waarbij de bank rijk wordt. Het is een systeem waarbij de gemeenschap zich langzaam verbetert en dat is prachtig.

Bereiken microkredieten ook de mensen die ze het meest nodig hebben?

Voor zover ik heb kunnen zien is het antwoord absoluut ja. Er wordt met grote zorgvuldigheid geluisterd naar mensen die er een beroep op doen. Vaak wordt een krediet afgewezen zonder dat de aanvrager daar meteen woedend om wordt: hij begrijpt dan dat de gemeenschap het niet aandurft of aankan. Het is een heel eerlijk systeem.