Adressen publiceren op het internet, intimidatie, verfbommen en bezettingen. Het verzet tegen het strenge immigratiebeleid in Nederland wordt steeds harder. De AIVD waarschuwt voor radicale asielactivisten, en ook de politiek maakt zich zorgen.

'Alles is erop gericht zo weinig mogelijk mensen in ons welvarende Nederland toe te laten. Het migratiebeleid wordt al jarenlang gekenmerkt door welbewust egoïsme.' Dat is de boodschap van asielactivisten in Nederland. Het gaat om enkele honderden mensen, die naar steeds hardere middelen grijpen om hun strijd te voeren.

Op 11 november 2008 kreeg Nederland voor het eerst te maken met een nieuwe, radicale vorm van 'asielactivisme'. De voordeur van de woning van een medewerkster van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) in de regio Utrecht werd 's nachts besmeurd met rode verf. De banden van haar auto waren lek geprikt.

De rode verf stond symbool voor 'het bloed van de mensen die lijden onder de praktijken van de vreemdelingenpolitie', zo stond in hun verklaring. 'Dit is een waarschuwing aan haar collega's van de moderne Gestapo. Jullie zijn verantwoordelijk voor wat jullie doen.'

Geïnspireerd door dierenactivisten
Het is het type intimiderende actie dat bekend is van radicale dierenactivisten. Die maken in hun strijd voor dierenrechten al veel langer gebruik van extreme actiemiddelen als persoonlijke intimidatie, brandstichting en verfbommen.

De AIVD heeft gewaarschuwd voor de radicalisering van de asielactivisten en zegt dat er rekening moet worden gehouden met meer illegale en intimiderende acties tegen personen. Sinds het incident in Utrecht zouden tientallen medewerkers van de immigratiedienst thuis zijn geïntimideerd en bedreigd.

Begin jaren 90 werd Nederland ook opgeschrikt door aanslagen tegen het asielbeleid. Meest in het oog springend was de bomaanslag door RaRa (Revolutionaire Anti-Racistische Actie) op het huis van toenmalig staatssecretaris van Justitie Aad Kosto, in november 1991. Kosto was op dat moment niet thuis.

Kwade Kwasten
In september vorig jaar was de burgemeester van Haarlemmermeer de klos, de gemeente waar Schiphol onder valt en waar een nieuw detentiecentrum wordt gebouwd. Ook zijn woning werd met verf beklad en zijn autobanden lek geprikt.

Een actiegroep die zich 'De Kade Kwasten' noemde liet een boodschap achter voor de burgemeester : 'Het is gedaan met uw rust nu u van zins bent een gevang te laten bouwen op uw grond en wel één ter opsluiting van ongedocumenteerden.'

Jaarlijks worden duizenden mensen vastgezet in afwachting van een definitief besluit over hun asielaanvraag. De activisten zijn niet snel tevreden. Zij willen doorgaan tot er niemand meer illegaal is, alle grenzen open zijn en er geen detentiecentrum meer overeind staat. 

Adresgegevens
Steeds vaker worden - net als bij de dierenactivisten - bedrijven of personen bestreden die indirect bij het vreemdelingenbeleid betrokken zijn. Zoals bouwbedrijf BAM, dat meewerkt aan het nieuwe detentiecentrum op Schiphol.

In december drongen activisten in witte pakken en gewapend met sproeiers het BAM-bedrijfspand in Bunnik binnen om het 'besmette' bedrijf te ontsmetten. Ook werd actie gevoerd bij uitzendbureaus waar beveiligingspersoneel wordt geworven voor de detentiecentra.

De asielactivisten hebben op hun website de adresgegevens en telefoonnummers gepubliceerd van tientallen bedrijven die werkzaam zijn in de 'deportatie-industrie'. De lijst bevat ministeries en IND-vestigingen, maar ook architecten, aannemers, uitzendbureaus, beveiligingsbedrijven, en zelfs de apotheek die de medicijnen voor gedetineerden in uitzendcentra levert en een bedrijf dat de kerstpakketten voor de IND verzorgt. (http://www.aagu.nl/PDF/De_schandpaal_2.pdf).

Geen keuze
Minister Gerd Leers voor Immigratie bevestigt dat er bedrijven afhaken na bedreigingen door asielactivisten. 'Bij het bouwen van nieuwe voorzieningen kunnen wij niet eens meer de keuze maken tussen architecten en bouwers, omdat die bang zijn met activisme te maken te krijgen.'

Leers noemt dat onacceptabel. 'De medewerkers voeren uit wat ik besluit, en die kun je niet op deze manier bejegenen. Ik ga voor die mensen staan, dan komen ze maar naar mij toe.'