Ze stralen rust uit, de portretten van de internationaal vermaarde fotograaf en filmer Anton Corbijn. Veel kunstenaars, een paar popartiesten, ook Nelson Mandela. Ze kijken bijna allemaal in de lens. Mensen die Corbijn bewondert. Deze week opende hij de tentoonstelling inwards and onwards in Amsterdam.

Bruce Springsteen, Marlene Dumas, Lance Armstrong, Damien Hirst, Mick Jagger –in travestie-, Anselm Kiefer, Karel Appel, Tom Waits. Anton Corbijn heeft ze de afgelopen jaren opgezocht om een portret van ze te maken.

'Er zijn nog wat foto's bij uit de jaren negentig, waarvan ik vond dat ze tussen wal en schip terecht waren gekomen. Samen vormen ze een serie', aldus Corbijn twee dagen voor de opening van de expositie in Fotomuseum Foam. Elk portret heeft hetzelfde grote, vierkante formaat en dezelfde brede, zwarte lijst.

George Clooney
Corbijn heeft de laatste jaren vooral bekendheid verworven als filmregisseur. Eerst met een documentairefilm in zwart-wit, daarna met zijn speelfilm The American met George Clooney en de Nederlandse actrice Thekla Reuten. In het najaar gaat hij weer een speelfilm opnemen. Maar tussendoor maakte hij af en toe een fotoportret.

'Het is eigenlijk een hobby. Het is heerlijk in de nabijheid te zijn van mensen die ik bewonder, omdat ik het gevoel heb dat ik altijd iets van ze oppik', vertelt de fotograaf.

Popgroepen
In zijn beginjaren werd Corbijn (1955) bekend door de popgroepen die hij fotografeerde, ondermeer voor het Nederlandse muziekblad Oor. Ook internationaal brak hij door, met foto’s van musici of bands als David Bowie, Elvis Costello, Bono, Joy Division. Later regisseerde hij ook videoclips, eerst zwart-wit, daarna ook met kleur. Daarnaast maakt hij modereportages en werkt hij als ontwerper.

'In die beginjaren werkte ik op het obsessieve af. Mijn beweegreden was niet zozeer dat ik een foto wilde maken. Ik wou toegelaten worden tot hun wereld. Die behoefte is nu weg, maar de drang om een foto te maken is enorm toegenomen. Daarop is mijn energie gericht', aldus Corbijn. 

Popgroepen fotografeert hij nauwelijks meer. De musici zullen hem toch beschouwen als een oudere man. Hij gaat nu liever naar kunstenaars, mensen die hem inspireren omdat ze – net als hij – worstelen met wat ze maken.

Avontuurlijk
Corbijn fotografeert met een analoge camera. Digitaal stoot hem af. Naast de reis en de ontmoeting met de mensen die hij portretteert, is die techniek deel van 'het avontuurlijke aspect'.

'Het is niet plezierig gelijk het resultaat te zien op de achterkant van je camera. De spanning tussen het nemen van de foto en het resultaat één of twee dagen later is aangenaam', vindt Corbijn. Het fotograferen in zwart-wit is voor hem nog altijd de basis. Hij wil de portretserie nog verder uitbouwen.

Inmiddels is de verlegen Corbijn niet meer zenuwachtig voor de ontmoetingen. Is het nu andersom: mensen zijn zenuwachtig omdat Corbijn een foto van ze komt maken? 'Die kans zit er zeker in, ja', grinnikt hij.

De tentoonstelling inwards and onwards van Anton Corbijn in Foam is nog tot en met eind augustus te zien.
Catalogus: uitgeverij Schirmer/Mosel Publishers, München