Saskia Zimmermann
Is psychologe en emigratieconsulente. Met haar bedrijf Bewust Emigreren richt zij zich op het versoepelen van het emigratieproces door het geven van informatie en persoonlijke (telefonische) begeleiding aan mensen die met emigratie te maken hebben. Dit kan zowel vóór, tijdens als na een emigratie zijn. Zij woont met haar gezin in Frankrijk.
Als je emigreert of voor langere tijd naar het buitenland vertrekt, betekent dat vaak dat je afscheid neemt van je ouders. Veel mensen vinden het lastig om daarmee om te gaan. Ik zal je wat aandachtspunten en tips geven.
Wacht niet te lang met je ouders op de hoogte te brengen van je plannen om naar het buitenland te gaan. Zoals je wellicht zelf lange tijd (soms jaren) bezig bent geweest om tot je besluit te komen, zo is het voor je ouders ook belangrijk om aan het idee te wennen dat jij (eventueel met je gezin) gaat vertrekken.
De meeste ouders zullen je met heel hun hart een mooie toekomst gunnen. Wanneer jij echter naar het buitenland vertrekt, heeft dit -in meer of mindere mate- ook gevolgen voor hun eigen leven. Het verandert jullie relatie en de manier waarop jullie normaliter met elkaar om te gaan, het contact met eventuele kleinkinderen en mogelijkerwijs hun verwachtingen voor de toekomst.
Het idee dat jij binnenkort zult vertrekken, kan bij hen allerlei emoties oproepen: angst om je kwijt te raken, angst het contact met eventuele kleinkinderen te verliezen, boosheid omdat zij voor een voldongen feit staan, bezorgdheid of je het zult redden in je nieuwe omgeving, enz.
Omgaan met emoties
Het kan lastig zijn voor je om met deze gevoelens om te gaan. Uit angst voor de pijn, het verdriet en mogelijk uit schuldgevoel, kun je neiging hebben om je af te sluiten voor deze gevoelens. Of je hebt de neiging om vooral bezig te zijn met de emoties van diegenen die achterblijven, zonder stil te staan bij wat het jezelf doet.
Het is belangrijk om hier met respect en begrip mee om te gaan. Probeer erover te praten met je ouders (en andere directe familieleden, zoals broers en zussen). Kijk of je kunt luisteren naar hun verdriet, hun zorgen en hun boosheid, zonder jezelf te verdedigen en zonder jezelf weg te cijferen. Geef aan hoe jij graag de relatie vorm zou geven.
Het kost tijd en energie om een dergelijke verandering te verwerken en verwachtingen bij te stellen. Accepteer dat dit ook hoort bij je besluit om te vertrekken en weet dat als al deze gevoelens als verdriet, boosheid etc. er mogen zijn, er ook weer ruimte kan ontstaan voor andere gevoelens.
Een nieuwe relatie
Ook al neem je in feite niet echt afscheid van je ouders, je neemt wél afscheid van jullie relatie zoals deze tot op dat moment was. Je kunt niet meer elke zondag op de koffie komen of boodschappen doen, wanneer ze slecht ter been zijn. Je moet samen op zoek gaan naar een nieuwe vorm van contact en eventueel een nieuwe vorm van zorg.
Geef je ouders ook ruimte om aan te geven op welke manier zij het contact willen onderhouden en respecteer hun behoeftes. Niet iedereen voelt zich op zijn gemak met de moderne middelen zoals internet of chatten. En niet iedereen stapt zomaar op het vliegtuig. Soms is daar wat extra begeleiding voor nodig of meer inspanning van jouw kant.
Het kan ook veel rust geven wanneer je vaste momenten afspreekt om contact te hebben, in ieder geval in het begin. Wanneer je bijv. elke zondagochtend op de koffie ging bij je ouders, kan het fijn zijn om iedere week op die dag even telefonisch contact te hebben.
Na verloop van tijd ontstaat er een nieuwe relatie. Je ziet elkaar (veel) minder, maar in veel gevallen wel intensiever. En het afscheid heeft je wellicht bewuster gemaakt van wat je de relatie met je ouders voor je betekent.













Nieuwe reactie inzenden