In aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 12 september leggen we een aantal politieke partijen stellingen voor die van belang zijn voor Nederlanders in het buitenland. Actuele kwesties als het dubbele paspoort, zorg en onderwijs komen aan de orde. We trappen af met Henk Krol, lijsttrekker van 50PLUS.

De Nederlandse overheid heeft te weinig oog voor Nederlanders in het buitenland en voor hun belangen.

Een volmondig ja. Dat merk je bijvoorbeeld aan de bureaucratie waar veel Nederlanders in het buitenland mee te maken hebben. Het stemmen vanuit het buitenland moet écht makkelijker. Er moet ook duidelijkheid komen over de belastingaanslagen uit Nederland. Zelfs Nederlanders die al ruim tien jaar elders wonen en daar belasting betalen krijgen nog steeds een blauwe envelop. Ze moeten alles invullen. Vergeten ze dat, dan wordt hun AOW gekort. In zulke gevallen zou een vereenvoudigd formulier uitkomst kunnen bieden. Prettig voor de burger en ook makkelijker voor de belastingdienst.

Ander voorbeeld: Nederlanders die buiten de huidige landsgrenzen zijn geboren en nu in Nederland wonen, hebben soms niet dezelfde rechten. Er zijn bijvoorbeeld mensen die in Suriname zijn geboren, later naar Nederland zijn verhuisd, en nu krijgen te horen dat ze alleen AOW krijgen over de tijd die ze in geografisch Nederland hebben gewoond. Hetzelfde geldt voor de BES-eilanden (Bonaire, Sint Eustatius en Saba). Als we die zien als Nederlandse gemeenten, moeten we ze ook volwaardig behandelen.

De zogenoemde grensarbeiders is een andere groep waar wij oog voor hebben. Dat zijn Nederlanders die dicht bij de grens wonen en veelal in Duitsland hebben gewerkt. Er is een groep van zo’n 75.000 grensarbeiders die geen AOW meer ontvangt, niet uit Duitsland en niet uit Nederland. Sommigen moeten zelfs een deel terugbetalen. Laat de ambtenaren in Den Haag en Berlijn dit probleem heel snel oplossen. Zadel de burger hier niet mee op, zeker niet met terugwerkende kracht.

Martine Baay, de nummer drie op de lijst van 50PLUS, is onze specialist. Zij is jurist, woont in Spanje en is dus persoonlijk betrokken bij de kwesties die spelen bij Nederlanders in het buitenland. Ik wil dan ook iedereen vragen een voorkeursstem op haar uit te brengen.

Nederland moet zich in haar buitenlandbeleid in de eerste plaats laten leiden door economische belangen; de koopman gaat vóór de dominee.

Natuurlijk zijn de economische motieven van belang in het buitenlandbeleid. Maar ik ben er trots op dat Nederland meer is dan koopman alleen. Het opengestelde huwelijk bijvoorbeeld, in de volksmond het homohuwelijk, dat is het mooiste immateriële Nederlandse exportproduct. Inmiddels is dat in meer dan vijftien landen ingevoerd.

Ook bij andere immateriële zaken als euthanasie, abortus en het softdrugsbeleid lopen we voorop, en dat mogen we actief uitdragen.

Wat de koopman betreft; Nederlandse ondernemers zijn erg innovatief. Het belangrijkste is dat de overheid hen geen beperkingen oplegt.

De Nederlandse overheid moet minder krampachtig doen over de dubbele nationaliteit.

Ik denk dat mensen daarin hun eigen keus moeten kunnen maken. In de meeste landen is het mogelijk om meerdere paspoorten te hebben, waarom zou dat voor Nederlanders anders moeten zijn?

De Nederlandse overheid is bijna achterdochtig als het gaat om het dubbele paspoort. Een familielid van me woont in Canada. Haar huwelijk is gestrand en ze wil met haar kinderen terug naar Nederland. De papierwinkel en bureaucratie die over haar wordt uitgestort, is bijkans schandalig. Ze is in Nederland geboren en haar kinderen spreken vloeiend Nederlands. Toch is ze nu al zo’n twee jaar bezig met haar terugkeer. Die negatieve grondhouding van de overheid tegenover haar burgers, ex-burgers en toekomstige burgers moet snel veranderen.

De manier waarop de zorgverzekering van Nederlanders in het buitenland is geregeld moet stukken effectiever en transparanter.

Veel Nederlanders in het buitenland betalen dubbel voor hun zorg. En dan kunnen ze er vaak nog niet eens volledig aanspraak op maken. Dat is onrechtvaardig en in strijd met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. De Nederlandse overheid draagt bovendien te weinig premie af aan de diverse woonlanden.

Toegang tot Nederlands onderwijs in het buitenland én de aansluiting van kinderen van expats en emigranten die terugkeren naar scholen in Nederland, moet beter. 

We kunnen trots zijn op de Nederlandse verworvenheden, onderwijs hoort daarbij. Kinderen van expats en emigranten zouden gemakkelijk in contact moeten komen met de Nederlandse taal en cultuur. Spreken zij goed Nederlands, dan is de kans dat zij terugkeren groter. Wij profiteren hier dan van de kennis die deze hoogopgeleide, voortreffelijke, jonge mensen hebben opgedaan. Ik vind dat de overheid moet onderzoeken hoeveel ons dat oplevert. Maar ik vermoed dat als we extra geld besteden aan Nederlands taalonderwijs in het buitenland, we dat dubbel en dwars terugverdienen.