Alfons van Woerkom wil liever iets later afspreken in Sydney. Hij komt namelijk net terug uit Singapore. Of was het nou Engeland?

Een überexpat, zo mag je de Nederlander uit Balmain, Sydney, wel noemen. Een voorbeeld van zijn week: op zondag naar Engeland voor twee dagen, op woensdag naar Nederland, even eten in Utrecht met oude vrienden ook, donderdag naar Singapore, zaterdagavond terug in Australië.

O ja, die week ervoor trouwde zijn jongere broertje. In Singapore, met een Singaporese dame, met wie hij inmiddels in Dubai woont. Pa en ma Van Woerkom waren uiteraard op de bruiloft en plakten er een weekje Sydney aan vast.

Reizend leven
Alfons werkt voor Unilever en heeft bewust voor een reizend leven gekozen. Of beter: hij koos in eerste instantie voor zijn vriendin Nienke, die voor hetzelfde bedrijf werkt en een paar jaar geleden werd uitgezonden naar Zuid-Afrika. 'Gelukkig kon ik daar ook aan de slag. We hadden twee geweldige jaren en toen werd ze overgeplaatst naar Singapore, waar ik ook weer werk vond bij Unilever. En nu dus Australië.'

Vooral de moeder van Alfons vraagt zich wel eens af waar ze het aan te danken heeft dat haar beide zoons in het buitenland wonen, maar je hoeft maar even in de familiegeschiedenis te duiken om het antwoord te vinden.

'Mijn vader kreeg als jonge vent een baan om machines te installeren die veel in de leerindustrie werden gebruikt. Daarvoor moest hij vaak in Oost-Europa zijn, waar hij mijn moeder leerde kennen. Zij is Tsjechische.'

Doe maar Ulaanbaatar
'Voor het werk van mijn vader zijn we toen ik nog jong was naar Egypte verhuisd, waar ik de tijd van mijn leven had. Zo is dat reizen in mijn bloed gaan zitten. Nienke en ik hebben ook nog in Zweden gestudeerd, bijvoorbeeld. Mijn broer is misschien nog wel extremer: hij heeft op dezelfde universiteit als ik in Tilburg gezeten en wilde graag stage lopen in het buitenland. Hij koos toen voor Ulaanbaatar in Mongolië omdat nog nooit iemand anders dat had gedaan.'

Alfons studeerde Nederlands recht, maar deed dat alleen omdat hij advocatenseries als L.A. Law en Matlock leuk vond. 'Ik wilde ook een advocaat worden met een snelle auto op een mooi kantoor.' Maar hij kwam er al snel achter dat de meeste advocaten 'eerst jaren in een kelder zitten om dingen uit te zoeken'.

Eigen ambassadeur
Niks voor Alfons. Hij kreeg de kans om in het vierde jaar van zijn studie stage te lopen in Zuid-Afrika voor Unilever en kreeg toen voorgoed de smaak te pakken. 'Het was zo leuk om in een ander land te werken, met andere culturen en mensen die meer een business mindset hadden dan een juridische mindset.'

Het is overigens niet vanzelfsprekend om als expat veel te reizen. 'Ik ken zat collega’s die dat helemaal niet willen. Die worden uitgezonden en blijven dan vast op hun honk in dat land. Maar ik wou wel en dan moet je binnen een bedrijf eigenlijk je eigen ambassadeur zijn.'

'Je moet laten weten dat je wilt reizen en goed in de gaten houden waar de banen vrij komen en je kandidaat stellen. Als het eenmaal loopt, gaat het makkelijk. Maar je blijft veel verantwoordelijkheid nemen voor je eigen carrière.'

Lokaal contract
En die carrière brengt het expatstel op het oog een behoorlijk luxe leven. Ze wonen in een omgebouwde Colgate/Palmolive fabriek ('van de concurrent, ha, ha'), met uitzicht op de haven en de Harbour Bridge, met een zwembad op het dakterras.

Maar, benadrukken ze, ze zijn geen ouderwetse expats met goudomrande contracten. 'Tuurlijk hebben we nog steeds een goed leven, maar we werken op een lokaal contract. Het grote voordeel daarvan is dat je heel flexibel bent. Je kunt dan gaan naar waar het werk is en ook weer op tijd weg, als er bijvoorbeeld een recessie uitbreekt. Hoe raar het ook klinkt, zo brengt een recessie ons eigenlijk meer mogelijkheden!'

Ondertussen genieten Alfons en Nienke volop van hun leven. Ze willen graag nog een tijdje in Australië blijven, hoewel ze het niet het ideale expatland vinden. 'Dat bestaat ook niet, maar ons hart ligt toch meer in Afrika of Azië.'

Duurzame vriendschappen
'Home is where the heart is', vindt Alfons. 'Het gaat niet om uiterlijkheden als een appartement met uitzicht op de Harbour Bridge. In Azië en Afrika - de 'development markets' - gebeurt heel veel. Er is daar veel energie en daar krijg je zelf ook een 'boost' van.'

Maar waar het stel ook terecht komt, voorlopig gaan ze niet terug naar Nederland. 'Daar is dit leven veel te leuk voor.' Toch gaat het er ooit wel van komen. 'Je bent en blijft Nederlander, en de vriendschappen die je vroeger in Nederland hebt opgebouwd, zijn duurzaam.'

'De vriendschappen die je in het buitenland maakt zijn veel losser, want iedereen gaat vroeger of later weer ergens anders heen. Bovendien: je weet niet hoe het met je familie in Nederland gaat lopen, dat is een groot punt. Nu zijn de ouders nog gezond, maar als het niet langer goed gaat, maken we heel andere keuzes.'

Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine. www.wereldexpat.nl