Radio Netherlands Worldwide

Het is heus niet alleen expat vrouwen die hun man volgen die geen kans krijgen een carriere op te bouwen. Toen wij nog in NL woonden werd mijn man elke drie tot vier jaar overgeplaatst naar een ander kantoor. Kinderen van school veranderen, huis zoeken, inburgeren (part time) baan vinden enz. enz. Begint alles net lekker soepel te lopen en je kunt weer opnieuw beginnen. Hier in Niew Zeeland (we zijn geemigreerd) is het doodnormaal dat een vrouw werkt, ook part time. En we zijn hier niet zo in de watten gelegd als in Nederland met wetten dat iets moet kunnen, de werkgever betaalt, enz. Er zijn kinderdagverblijven maar je moet gewoon alles zelf regelen. Als je thuis moet blijven omdat een van je kinderen ziek is gaat dat van je vakantiedagen af, of in geval van part time werk probeer je iets met een collega te regelen. Een andere keer kan je haar tegemoed komen. Toen ik hier begon was ik verbaasd over hoe normaal men het vond dat je met een accent praat of sommige woorden niet weet. Je wilt werken en de rest komt vanzelf. Per slot van rekening is het hier een grote smeltkroes van nationaliteiten met Engels als algemene voertaal. Ik realiseer me dat een expat iets anders is dan een emigrant, maar je hoeft niet naar het buitenland om elke keer een overplaatsing te ervaren.