Heimwee: het verlangen - soms weemoedig, soms scherp en pijnlijk - naar de geborgenheid van het bekende.

Het kan iedereen overkomen. Migranten die hun geboortegrond verlaten. Kinderen die voor 't eerst van huis weg zijn. Ouderen voor wie de veranderingen soms wel érg snel gaan. Deze zomer brengt de Wereldomroep een serie verhalen, tips en recepten rond het thema heimwee, het universele verlangen naar dat wat er niet is.
 
Waalse Heimwee
De erfenis van de oude mijnindustrie in Franstalig België (Wallonië)  is een 200 kilometer lange keten van bergen die zich uitstrekt van Luik in het noordoosten tot de Borinage in het zuidwesten. De terrils, worden ze genoemd - de nutteloze molshopen van puin.
 
Ze vormen een pijnlijke herinnering aan een tijd die voorgoed voorbij is. Maar gids Olivier Rubbers wil de streek een tweede kans geven door met toeristen te wandelen over de terrils. En mijnwerkerszoon Willy Dréau begon een mijnwerkersmuseum. Heimwee naar die tijd is, volgens Willy, heimwee naar de gedeelde misère. "We leefden in ellende, maar het was wél ónze ellende."