Op Curaçao is pater (mgr. doctor) Amado Römer op 88-jarige leeftijd overleden. Hij werd vrijdagmiddag plotseling onwel en stierf zaterdagochtend vroeg in het Sint Elisabeth Hospitaal. Römer, die in 1921 op Curaçao werd geboren en in 1946 tot priester werd gewijd, was zeer geliefd.

Römer begon als kapelaan in de Santa Anna Kerk, ging daarna naar Aruba, vervolgens naar de parochie Santa Famia en was vanaf 1977 gedurende bijna de rest van zijn leven werkzaam in Jan Doret.

Sociale rechtvaardigheid was een rode draad in z'n leven. Römer vond dat iedereen moest leren op eigen benen te staan en zette zich in voor de vorming van individuele werknemers. Hij was nauw betrokken bij de oprichting van vele (christelijke) vakbonden en coöperatieve verenigingen - zoals spaar-en krediet verenigingen -, maar ook initiatieven op het gebied van pastoraal werk en onderwijs. Ook was hij mede-oprichter van de Curaçaose AA (Anonieme Alcoholisten).

Römer heeft diverse onderscheidingen gekregen, zoals in 2004 als eerste het Kruis van Verdienste, de hoogste formele onderscheiding van het Eilandgebied Curaçao. In januari 2008 kreeg hij een ere-doctoraat aan de UNA, de Universiteit van de Nederlandse Antillen. En ook werd de lange en belangrijke Weg naar Bullenbaai naar hem vernoemd, die langs Jan Doret loopt.

In de kranten, op radio en TV, maar ook op Facebook is massaal op zijn overlijden gereageerd. In veel reacties wordt Römer geprezen als 'een groot man, priester, Curaçaoënaar en mens'. Anderen vinden dat hij een plaats verdient in de Curaçaose geschiedenis naast grootheden als mgr. Niewindt (afschaffing slavernij), mgr. Verriet (sociale emancipatie), 'Doktor' da Costa Gomez (politieke emancipatie), Pierre Lauffer, Paul Breneker en Elis Juliana (cultuur).

Bisschop Luis Secco van Willemstad omschreef Römer in een reactie op zijn overlijden als een 'enthousiaste, maar zeer complexe persoonlijkheid die zeer controversiële uitspraken' niet schuwde. Op Curaçao gaat het verhaal dat mede daarom Römer geen bisschop kon worden. Hij stond ook openlijk aan de kant van het Nee-kamp in de discussie over de staatkundige hervormingen.

Het is nog niet duidelijk wanneer Römer wordt begraven. Gezien zijn grote geliefdheid op het eiland, wordt overwogen om ook de bevolking de gelegenheid te bieden op de een of andere manier afscheid van hem te nemen. Er gaan zelfs stemmen op om een dag van nationale rouw voor hem af te kondigen.