Meer dan veertig jaar konden Statianen en toeristen terecht voor hun t-shirts, kaas, koekjes en chocola bij de enige souvenirwinkel die Sint Eustatius rijk is. Vrijdag 13 januari sluit Mazinga Gift Shop haar deuren en daarmee ook een tijdperk voor het eiland.

“Klanten staan te huilen bij de kassa. En zelf beleven we deze weken ook als een rollercoaster ride van emoties. Blijdschap en verdriet tegelijkertijd... het is ons leven geweest”, zegt Leontine Durby. Ze is eigenaar van de Mazinga Gift Shop.

 “Ik ben de laatste jaren al bezig met het inkrimpen van de shop. Ik heb alle groothandel zoveel mogelijk weg gedaan. De toename van Chinese supermarktjes en toko's is de laatste jaren zo groot, daar kan ik met mijn overhead niet tegenop”, zegt Durby. “Zij wonen in hun winkel, doen alles zelf, nemen geen personeel aan. Ik heb acht man personeel, die al meer dan dertig jaar voor me werken.”

Fruitmanden
Wat ooit begon als een verkooppunt voor zelfgemaakte fruitmanden - gemaakt van de bladeren van kokosnootbomen - is in 43 jaar uitgegroeid tot een goedverzorgde gift shop, de enige op het eiland, aldus Durby.

De op Aruba geboren ondernemer is niet bitter. Ze houdt van Sint Eustatius, maar zaken doen is er niet makkelijker op geworden. Nieuw hardwerkend personeel met betrokkenheid is moeilijk te krijgen. “Ik heb zelfs niemand gevonden die de zaak over wilde nemen.”

De staatkundige verandering heeft het leven enorm duur gemaakt. “Statia is nu onderdeel geworden van Nederland, maar de nieuwe regels - vooral op het gebied van import en belasting - maken zakendoen heel moeilijk”, zegt Durby.

On the Bay
Toch is dat niet de enige reden om er mee op te houden. Durby is oma geworden en wil meer tijd besteden aan haar familie. Bovendien heeft ze het ook druk met andere zaken op het eiland. Ze is de enige importeur van Heineken op het eiland en ze runt nog een klein souvenirwinkeltje, ‘Mazinga on the Bay’, dat vorig jaar februari zijn deuren opende.

“We hebben een 300 jaar oud gebouw gerestaureerd en ik probeer daar ‘s middags nog een piepklein souvenirshopje te blijven doen, gewoon als bezigheid. Anders heeft het eiland werkelijk helemaal niets voor souvenirs”, aldus Dulby. “Mijn man gaat volgend jaar met pensioen. Kunnen we samen lekker aanrommelen. De zaak is klein genoeg om de deuren ook eens dicht te doen en de kinderen te bezoeken in Amerika.”

Trots
Durby is trots op wat ze bereikt heeft. De winkel is nu bijna leeg. “Ik heb voor kerst al alles in de uitverkoop gedaan, dan heeft het eiland ook nog wat aan de laatste spulletjes. Om vijf uur gaat de deur dicht. Dan begint mijn nieuwe leven."