De pastechi's ontbraken na de heilige mis die op 3 mei in Amsterdam werd gehouden ter nagedachtenis aan Wilfrido ‘Pastechi Man' Plantijn. Hij kon ze - als vrijwilliger bij de kerk - immers niet meer maken. In de Papiamentstalige mis van parochie Santa Ana werd uitgebreid stilgestaan bij Plantijn en de op Koninginnedag gewond geraakte leden van de Antilliaanse dansgroep Expreshon Kultural.

 Seconden nadat pastoor Jan Vijverberg voor het eerst de naam Wilfrido Plantijn noemt, beginnen de zonnestralen net iets feller te schijnen door de ramen van de koepel achter de geestelijke. Ruim tweehonderd mensen verzamelen zich kort daarvoor stilletjes in de Martelaren van Gorkum Kerk. Onder hen zijn Plantijns vrouw, kinderen en andere familieleden, vrienden en bekenden, veel leden van de dansgroep en Antilliaanse hoogwaardigheidsbekleders.
 

Op 3 mei staan veel eucharistievieringen in Nederlandse kerken stil bij het ongeluk in Apeldoorn, maar deze is speciaal voor de dansliefhebber en man die befaamd was om zijn pastechi (een bekende Antilliaanse snack, red) en pan sera (een speciaal soort brood). Plantijns inzet voor de parochie wordt geprezen. Hij bezocht op 3 april voor het laatst de kerk waar hij nu herdacht wordt. Woorden als actief, altijd klaar om te helpen, goed en rustig vallen vaak. De pompoenen, courgettes en andere groenten die hij uit zijn volkstuintje meenam voor de kerkgangers zullen gemist worden.
 

Onbegrip

Het onbegrip over de dood van de 71-jarige Plantijn is groot. Heel groot. Velen zagen het ongeluk live op televisie gebeuren en konden niet geloven dat dit echt plaatsvond. De Antilliaanse plaatsvervangend gevolmachtigde minister Mavis Brooks-Salmon zei tijdens haar toespraak: "We zagen de folkloristische kleding op tv en toen schoot het door ons heen: er zijn ook Antillianen geraakt!"

 
"Wilfrido Plantijn heeft zijn leven gegeven voor het koninkrijk. Hij is een held", vindt Glenn Helberg, voorzitter van het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCAN), in zijn toespraak. "De mensen die op Koninginnedag langs de kant van de weg stonden functioneerden als een menselijk schild dat koningin Beatrix beschermde." Hij vindt het goed dat alle slachtoffers een naam en gezicht hebben en hoopt dat ze hun plaats in de geschiedenis krijgen.
 

Trots

Tweede-Kamerlid John Leerdam benadrukt dat een bijkomend gevolg van het verschrikkelijke ongeluk is dat Antillianen nu eens positieve aandacht krijgen in de media. " We moeten trots zijn op wat Plantijn gedaan heeft. Wij zijn trotse, nette mensen." Hij waardeert het erg dat de familie Plantijn respectvol behandeld wordt.

"Frido is er nog. Hij kijkt nu alleen op een andere manier toe", aldus MAAPP-voorzitter Raymond Labad als hij het woord krijgt. Hij probeert de vrouw van Plantijn een extra steuntje te geven door haar te verzekeren dat de gezins- en familieleden die haar in de kerk omringen goed voor haar zullen zorgen, als haar persoonlijke ‘bodyguards'. Zij had Labad namelijk verteld dat Wilfrido de laatste tijd haar ‘bodyguard' was, nadat zij ongelukkig was gevallen. Hij begeleidde haar vanaf dat moment overal naartoe.
 

Tranen

De zaal reageert kalm op alle mooie woorden, herinneringen en toespraken. Velen vegen onopvallend de tranen van hun wangen. De verslagenheid is nog te groot. Rick Plantijn, zoon van Wilfrido slikt met moeite zijn emoties weg als hij alle aanwezigen bedankt voor de steun. Wat volgt is het opgewekte lied ‘Que bonita es esta vida', een liedje waar Wilfrido Plantijn erg van hield en waar Expreshon Kultural dankzij hem ook op danste. Groepsleider Sidney Stacie: "We willen deze bijeenkomst niet in mineur afsluiten."