Ooit was Edward Anthony (48) een gevierd ambtenaar die premier Balkenende in 2004 nog mocht rondleiden op zijn geboorte-eiland Bonaire. Amper acht jaar later zit hij, geveld door een beroerte, thuis. Anthony moet nu rondkomen van een bijstandsuitkering die nauwelijks toereikend is. Behalve de thuiszorg die twee keer per dag langskomt om hem in en uit bed te helpen ziet of spreekt hij bijna niemand meer.

Het voormalig lid van de Sociaal Economische Raad van de Nederlandse Antillen, vakbondsman en jeugdvoetbaltrainer is de schaamte voorbij. Anthony durft nu te vertellen dat hij door geldgebrek soms dagen niets te eten heeft. Op hulp rekent hij eigenlijk niet meer. Zijn verhaal heeft hij aan verschillende sociaal werksters verteld. Ze beloofden altijd terug te komen, maar tot de dag van vandaag is er aan zijn situatie weinig veranderd.

Misstanden
Anthony werd naar eigen zeggen in 2004 ontslagen wegens de rondleiding met toenmalig premier Balkenende. De premier moest een beeld krijgen van de situatie op Bonaire. Kort daarop werd hij de laan uitgestuurd. Anthony kreeg van de bestuurders te horen dat hij Balkenende te veel misstanden op het eiland had laten zien.

Na een echtscheiding en allerlei andere persoonlijke tegenslagen kreeg Anthony in 2007 een CVA, Cerebro Vasculair Accident, in de volksmond een beroerte. Hierdoor is hij verlamd geraakt aan de linkerzijde van zijn lichaam. Diabetes en hoge bloeddruk maken voor Anthony het persoonlijk drama compleet. Om toch een beetje te kunnen functioneren, slikt hij elke dag dertien pilletjes. De medicijnen worden gelukkig door thuiszorg geselecteerd en in doosjes gedaan. Anthony heeft op zijn tafel op de porch van zijn huis verschillende medicijndoosjes liggen. Voor elke dag één.

De Bonairiaan had de hoop dat er verbetering zou komen in zijn situatie nadat Bonaire een bijzondere gemeente van Nederland zou worden. Dat is wat de mensen door de lokale bestuurders altijd is voorgehouden. Maar tot nu toe merkt Edward Anthony daar bitter weinig van. Door de omwisseling van de Antilliaanse gulden naar de Amerikaanse dollar en de toegenomen belastingdruk heeft Anthony opeens veel minder geld te besteden. Zijn tweewekelijkse bijstandsuitkering van 300 gulden wordt opeens 99 US dollars. Een terugval van rond de 120 gulden.

Door God gestuurd?
In de lokale bestuurders op het eiland gelooft Anthony niet meer. Hij denkt dat de actievoerende broers Eric en Cedric Soleana wel iets kunnen betekenen voor de Bonairianen. “Zij luisteren tenminste naar de noden van de bevolking en maken Nederland duidelijk dat er iets moet veranderen op Bonaire. Misschien zijn ze wel door God gestuurd om ons hier te helpen net zoals de broers Mozes en Aäron Israël hebben vrijgemaakt”, mijmert Anthony.

Anthony krijgt nu af en toe bezoek van een buurman, Pedro ‘Jojo’ de Jongh. Hij neemt soms ook wat te eten mee. De Jongh rijdt elke dag langs het huis van Anthony en ziet hem dan steeds op de porch zetten. Op een dag wenkte Anthony hem om te stoppen. Hij vroeg of hij een tientje kon lenen om eten te kopen. Sindsdien trekt Pedro ‘Jojo’ de Jongh zich het lot van Anthony aan. De buurman heeft zijn huisje laten schoonmaken en springt bij als de elektriciteit weer eens is afgesloten.

Nederland
De voormalige ambtenaar heeft nu zijn hoop gevestigd op zijn twee zussen die in Nederland wonen. Zij hebben beloofd hem dit jaar op te halen. In Nederland zou het volgens de zussen van Anthony veel beter zijn voor hem. Als het zover is verlaat hij Bonaire met pijn in zijn hart zegt Anthony. Maar als hij beter af is in Nederland dan zit er niets anders op om te verhuizen. “Maar Bonaire is toch Nederland geworden?”, vraagt Anthony zich vertwijfeld af.