Zwarte vaders zijn vaak afwezig binnen het gezin. Bijna de helft van Antilliaanse en Arubaanse kinderen groeit op zonder vader. Bij Surinaamse gezinnen groeit zo'n 40 procent op zonder vader. In het Sociaal Educatief Centrum Nos Por in Amsterdam werd donderdagavond 4 februari een discussieavond gehouden over de rol van Antilliaanse en Surinaamse vaders.

Volgens de Antilliaan Richard Knel, organisator van de discussieavond, zijn Antilliaanse vaders vaak oververtegenwoordigd bij negatieve zaken in de samenleving. En dat is één van de oorzaken van hun afwezigheid, meent Knel. "De zaken die spelen binnen onze samenleving, zoals oververtegenwoordiging in de gevangenissen, in psychiatrische klinieken, wat betreft drugs, schoolverlaters. Dat kan iets te maken hebben met de hoeveelheid vaderloze gezinnen. Laten we er over praten, laten we proberen er iets aan te doen."

De Surinaamse vader Sylvester van 19 jaar is met zijn zoontje aanwezig bij de discussieavond, omdat hij wil laten zien dat niet iedere man zijn kinderen in de steek laat. Zelf heeft hij zijn eigen vader sinds zijn vijfde niet meer gezien. "Ik heb niet veel van hem meegekregen." Hij vindt dat zijn moeder een dubbele functie had: een vader en moeder ineen. Zelf wil Sylvester hoe dan ook klaarstaan voor zijn zoontje. "Na mijn school en mijn werk ben ik er voor hem en voor mijn vriendin."

Vooroordeel
Psychiater Glen Helberg, spreker tijdens de discussieavond, merkt dat er veel problemen zijn waarvan de oorzaak ligt in het feit dat die mensen zonder vader zijn opgegroeid. De Surinamer Orville Breedveld, oprichter van het platform Vitamine V voor vaders in Amsterdam-Zuidoost, noemt het beeld meer een vooroordeel. "Ik denk dat het een klassiek beeld is, een vooroordeel. Heel veel vaders zijn aanwezig, doen hun best, hebben er zin in en vinden het leuk. En ze zien de resultaten terug, want hun kinderen willen ook graag vader zijn."