De drie bestuursleden die vorige maand opstapten bij het Curaçaosch Museum hebben forse kritiek op de overige bestuursleden. Ex-bestuurslid Carel de Haseth doet een boekje open: “Het was echt bij de beesten af. Ik ken niemand die zo schofterig met mensen omgaat.”

De opzegging van het lidmaatschap ging per brief waarin de ex-bestuursleden De Haseth, Monique Casseres-da Costa Gomez en Nicole Oehlers-Rojer een groot aantal voorbeelden opsommen van wat er mis ging. Ze beschuldigen de rest van het bestuur, voorzitter Verele Ghering-Engels, Carlos Weeber, Gilbert de Haak en Paul van de Laarschot, van onrechtmatig handelen.

Onacceptabele situatie
Museumdirecteur Kahrine Durguti-Martijn zou bijvoorbeeld zonder hun medeweten zijn ontslagen. “Op een gegeven moment ontving ik een mail van Kahrine waarin stond dat ze haar ontslag niet zou accepteren”, zegt De Haseth. “Hoezo ontslag? Vroeg ik mij af. Wij wisten nergens van.”

Toen De Haseth samen met Casseres-da Costa Gomez en Oehlers-Rojer aangaf dat de situatie bij het museum volgens hen onacceptabel was, werd er volgens De Haseth plotseling een vergadering belegd. Daarbij stemden de vier andere bestuursleden, een meerderheid,die wel op de hoogte waren waren voor haar ontslag.  “Wij waren in de minderheid en konden niets doen. Uiteindelijk is Kahrine vertrokken met een schikking betaald van gemeenschapsgeld.”

Blokvorming
Voor de ex-bestuursleden is de situatie extra zuur omdat zij in 2009 zelf betrokken waren bij het binnenhalen van nieuwe bestuursleden. “We hebben toen zelf voorgesteld om Verele Ghering-Engels als voorzitter van het bestuur te vragen. Paul van de Laarschot, Carlos Weeber en Gilbert de Haak zijn er daarna bijgekomen.

Toen was er nog niets aan de hand.” Volgens De Haseth vormden de vier nieuwe bestuursleden echter al snel een blok. “Wij werden er buiten gehouden, omdat wij niet naar de pijpen van de voorzitter dansten. De anderen deden dat wel.”

Twistpunt
Het kinderproject dat in 2010 door de voorzitter stopgezet werd, vormde het eerste grote twistpunt binnen het bestuur. Tijdens het project kwamen jaarlijks ongeveer drieduizend kinderen naar het museum om kennis te maken met de historie van het eiland en de manier waarop men hier vroeger leefde.

“Het project werd zomaar van de ene op de andere dag stopgezet ,omdat het volgens de voorzitter een ‘ellende’ was”, meent De Haseth. “ En dat terwijl het in aanmerking komt voor fondsen van USONA en we dankzij de inkomsten die het project genereert airco’s voor in het gebouw kunnen aanschaffen.”

Volgens de briefschrijvers ging de situatie van kwaad tot erger: ‘In woord en geschrift heeft u (en met name de voorzitter) ons keer op keer ten onrechte beschuldigd van allerhande zaken die niet op de waarheid berustten’ zo valt te lezen in de brief. “Mailtjes met: ‘ je liegt weer, zoals gewoonlijk’ en: ‘ je kunt beter opkrassen, want je spreekt in tongen’ , waren aan de orde van de dag”, zegt De Haseth.

De Haseth ontving, net zoals een ander bestuurslid, op 22 september vorig jaar al een mail waarin hem verzocht werd te vertrekken, omdat hij ‘geen enkele meerwaarde voor het museum zou zijn’, zegt hij. “Ik bepaal natuurlijk zelf wanneer ik wegga en we hebben toen niet op die mail gereageerd. Maar op een gegeven moment ben je zo ‘fed up’ dat je wel actie moet ondernemen.”

Nette mensen
Voorzitter Verele Ghering-Engels wil vooralsnog niet reageren op de aantijgingen. “Wij zijn nette mensen, zij niet. Dat zij op deze manier naar buiten treden vind ik heel kwalijk.” Ghering-Engels geeft aan donderdag 28 april te vergaderen met de overgebleven leden van het bestuur. Daarna zal ze met een reactie komen.